ΠΕΡΙ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ

Συζήτηση περὶ Μυθολογίας - Ἱστορίας

ΠΕΡΙ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ

Δημοσίευσηἀπό ΠΕΤΡΙΔΟΥ ΕΛΕΝΑ » Παρ 26/01/2007 23:24

7-Κατά τον Μίνωααν, οι Κάβειροι ήσαν τέσσαρες, ονομαζόμενοι : Αξιόκερσος, Κασμίλος, Αξίερωζ και Αξιόχβρσος.
Εκ τούτων οι μεν δύο πρώτοι είναι άρρενες, άντιπροσωπεύοντες τον ^δην η Πλούτο να και τον Έρμήν, οι δε δύο άλλοι θήλεις άαντιστοιχούσαι προς την Δήμητραν και Περσεφόνην.
Η μαρτυρία αύτη του Μνασέα συμπληρωθείσα υπό του Διονυσιδώρου, οφείλεται εις την ακριτομυθίαν και βεβήλωσιν του πρώτου, χάρις εις την οποίαν οφείλομεν την γνώσιν των ονομάτων αυτών Διότι, εις γνωστόν, δεν επετρέπετοτά ονόματα αυτών να προφέρωνται υπό των πιστών.
Ο Παυσανίας. π. χ. ομιλών περί Καβείρων, εις τα μυστήρια των οποίων φαίνεται ότι ήτο μεμυημένος, ζητεί συγγνώμην παρά των αναγνωστών του, διότι σιωπά περί αυτών. (IX, 25, 5).

Η πληροφορία αύτη του Μίνωα μας γνωρίζει την αληθεστέραν σχέσιν των Καβειρικών θεοτήτων της Σαμοθράκης προς τους κυρίως Ελληνικούς Θεούς.
Επίσης τα Ορφικά έπη σχετίζουν τους δρρενας Κάβειρους προς την Δήμητραν και Περσεφόνην, ο δε Στράβων αναφέρει περί των οργίων της Σαμοθράκης ότι έτελούντο προς τιμήν της Δήμητρας και της Κόρης, δηλαδή της Περσεφόνης.
Ο δε Ηρόδοτος, εν τι λατρείαι των Καβείρων της Σαμοθράκης, ταυτίζει τον θυφαλλικόν Ερμήν των Πελασγών προς τους Κάβειρους, προσθέτων ότι οι μεμυημένοι εγνώριζον την έννοιαν του ιερού μύθου, όστις κατά τον Κικέρωνα εδήλου το πάθος, το όποιον διήγειρεν εις αυτόν η θέα της Περσεφόνης.
Εις το Βατικανόν σώζεται μνημείον μαρμάρινον, σχκτιζόμενον με τα μυστήρια της Σαμοθράκης. Το μνημείον τούτο είναι γεγλυμμένον κατά τάς τρεις προσόψεις αυτού, παριστάνει δε επί της μιας πλευράς τον Αξιόκερσον ιθυφαλλικόν επί της άλλης την Αξιόκερσον εν πλήρει περιβόλι, και επί της τρίτης τον Κάσμιλον γυμνόν μεν, αλλ άνευ της προπετείας του Αξιοκέρσου.

Αλλά το προσδίδον μεγαλυτέραν αξίαν εις το μαρμάρινον τούτο μνημείον, είναι το ότι επί της βάσεως εκάστης πλευράς απεικονίζονται εν σμικρω αι Ελληνικαί θεότητες, αι οποίαι ανταποκρίνονται προς τας τρεις Καβειρικάς θεότητας, Ούτω κάτωθεν του Αξιοκέρσου απεικονίζεται ο Απόλλων - Ήλιος, κάτωθεν της Αξιοκέρσης η Αφροδίτη, και κάτωθεν του Κασμίλου ο Έρως.

Κατά ταύτα τρανώτατα αποδεικνύεται ότι και τα τρία αγάλματα, τα όποια εποίησεν ο Σκόπας δια την Σαμοθράκην : του Φαέθοντος, της Αφροδίτης και του Πόθου, είναι μετάφρασις, ούτως ειπείν, των θεοτήτων των μυστηρίων τούτων.

Εις τι αγγείον απεικονίζεται ο Πάν, η Αφροδίτη και ο Ερμής. Ο Πάν κατέχει ενταύθα τ")ν θέσιν του Φαέθοντος, καθ' όσον ούτος είναι θεός του φωτός, "φωσφόρος", εξ ου και επί τίνος αγγείου "Φάος" επικαλείται.

Επί τίνος αλλού αγγείου φέρεται η προτομή της Αξιοκέρσης, εχούσης τα χαρακτηριστικά της Αφροδίτης η της Περσεφόνης μετά των πρώτων γραμμάτων του ονόματος της, όπως απεικονίζονται αύται συνήθως επί των πλείστων κεραμογραφικών μνημείων.

Επί της άλλης πλευράς του αγγείου φέρεται ο Διόνυσος ως παιδίον μετά του ονόματος του πλήρους, κρατών θύρσον και περιβεβλημένος κισσόν, και ανταποκρίνεται προς τον Κάσμιλον.
ΠΕΤΡΙΔΟΥ ΕΛΕΝΑ
 

ΠΕΡΙ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ

Δημοσίευσηἀπό ΠΕΤΡΙΔΟΥ ΕΛΕΝΑ » Παρ 26/01/2007 23:26

8-Εκ των ανωτέρω προκύπτει ότι το Καβειρικόν σύστημα είναι σύστημα θεών της φύσεως, όπως και πάντες οι θεοί των Πελασγικών φυλών, εις τας οποίας ο ανθρωπομορφισμός κατέχει πολύ κατωτέραν θέσιν παρά εις την Ελληνικήν θρησκείαν.

Φέρει δε το σύστημα τούτο εν εαυτώ σαφή τα γνωρίσματα της εκ της Μικράς Ασίας καταγωγής του και της στενής και αναντηρήτου συγγενείας προς το φρυγικόν θρήσκευμα.

Δύναται δε να συνοψισθεί ως εξής: Μεγάλη τις θήλεια θεότης, πρώτη αρχή και γενική, μήτηρ των θεών, ως και πάντων των όντων, Γη Μήτηρ, ούτως ειπείν, ανάλογος εν τη αρχική αυτών συλλήψει προς την Κυβέλην της Φρυγίας η της Ιδης, ευκόλως δυναμένη να ταυτισθή προς την Δήμητραν και να προσέγγιση την Αφροδίτην.

Έπειτα πλησίον της δύο αρρένες θεότητες, εξ αυτής μεν καταγόμενοι, αλλά διάφορον βαθμόν έχοντες την θείαν καταγωγήν, συναποτελούντες μετ αυτής οικογενειακόν τι σύμπλεγμα.
Εκ των αρρένων τούτων θεών ο πρώτος ο και αρχαιότερος θεωρείται αλληλοδιαδόχους ως Ζευς, Αδης, Ηλιος και Διόνυσος, όχι παιδίον, αλλ ανήρ.

Εν Λήμνω θεωρείται ο Ηφαιστος, καθ δσον είναι ο θεός της φωτεινής και πύρινης αρχής του ουρανίου και χθονίου πυρός το όποιον γονιμοποιεί την πρωτίστην και αδρανή ύλην, την Γήν Μητέρα εκ της οποίας κατάγεται.
Εκ της ενώσεως αυτών γεννάται ο Χάσμιλος, ο διακοσμητής του Σύμπαντος, ο γήινος γεννητής, προσωποποιούμενος δια του Ιδυφαλλικού Έρμου, του Διονύσου η και αυτού του Έρωτος, πράγμα πού αναμιμνήσκει εις ημάς το όνομα Ίμερος Ίμβρος, το όποιον υπό του Καβειρικού τούτου Ερμού εδόθη εις την φερώνυμον νήσον.
Μεταξύ των δύο τούτων θεών οι όποιοι είναι κυρίως Κάβειροι, υπάρχει η αντίθεσις η παρατηρούμενη εις πάντα πολυθεϊσμόν, αφ ενός δηλαδή η μεγαλοπρεπής αδράνεια και ανάπαυσις θεού αθανάτου, αφετέρου δε δράσις συνεχής θεού ζώντος και θνήσκοντος.

Μετά τα ανωτέρω ερχόμεθα εις την έρμηνείαν των ονομάτων αυτών.
Ο Κάσμιλος η Κάδμιλος ερμηνεύεται δια του "Διατάασων", κατά τίνας δε φαίνεται συγγενής προς το ρήμα κάξω, χήδω το όποιον σημαίνει: διακοσμώ, μεριμνώ.

Εις τα αλλά ονόματα ευρίσκομεν το επίθετον "άξιος", το όποιον κατά την αρχαίο ταύτην σημασίαν σημαίνει τον "ισχυρόν", τον "δυνατόν", όπως εις το κύριον όνομα "Αξιθέα" και την επίκλησιν των γυναικών της Ήλιδος προς τον Διόνυσον τον ταυρόμορφον : Αξιε ταύρε.

'Οσον φορά το δεύτερον συνθετικόν - κέρσος και-κέρσα, ουδεμία υπάρχει ικανοποιητική ερμηνεία. Πολύ πιθανόν να σημαίνουν τον σύζυγον και την σύζυγον, καθ όσον ο Ησύχιος το μεν "κέρσβ" εξηγεί δια του "γάμος", εις δε το "κέρσαι" αποδίδει την σημασίαν του "νυμφεύεσθσι".
ΠΕΤΡΙΔΟΥ ΕΛΕΝΑ
 

ΠΕΡΙ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ

Δημοσίευσηἀπό ΠΕΤΡΙΔΟΥ ΕΛΕΝΑ » Παρ 26/01/2007 23:28

9-Ο Κωνσταντίνος Κουρτίδης, λαμβάνων αφορμήν εκ τίνων θρακικών νομισμάτων εις τα όποια απεικονίζεται ο Ζευς επί θρόνου μετά της επιγραφής ΚΥΡΣΑ, θεωρεί την λέξιν ως αναμφισβητήτως θρακικήν και συντεταγμένην και συγγενή προς τα ονόματα, Αξιόκερσος Αξιόκερσα κτλ. τα όποια θεωρεί επίσης ως Θρακικά. (Τα αρχαία Ελληνικά μυστήρια, Αθήναι 1934, σελ. 25. Κωνστ. Γ. Κουρτίδου).

Πολύ δυσκολωτέρα αποβαίνει η ερμηνεία του Αξίερος. ισχυρίσθησαν τίνες, ότι το όνομα τούτο έχει δεύτερον συνθετικόν την λέξιν "έρως", υπό τον άρχαον αιολικόν τύπον "ερος" (δενική ερου), όπως συνήθως άπαντφ παρ' Όμήρω.
Η ετυμολογία όμως αύτη δεν είναι πιθανή, καθ όσον πρόκειται περί θηλείας θεότητος. Άλλοι θεωρούν το Αξίερος, ως το συγκριτικόν του Αξιος. Αλλα και η γνώμη αυτή φαίνεται ήκιστα πιθανή, κοθ όσον κατ ανάγκην έπρεπε το όνομα να λήγη εις τερος.
Πιθανωτέρα γνώμη φαίνεται εκείνη, καθ ην ο Αξίερος είναι επίθειον θετικού βαθμού, παραγόμενον εκ της ρίζης "άξιος", όπου η κατάληξις-ερος σημαίνει έπίτασιν του υπό της ρίζης σημαινόμενου. Κατά την γνώμην ταύτην "Αξίερος" σημαίνει τον κατ εξοχήν δυνατόν, άξιον, την ισχυροτάτην και σεβαστοτάτην των Καβειρικών θεοτήτων.

Ταύτα σχετικώς με την ερμηνείαν του Αξιόκερσος, Αξιόκερσα και Κάσμιλος.

Όσον ο αφορά τον Έρωτα, ούτος αντιπροσωπεύει την Αγάπην, και θεωρείται κατά τας φιλοσοφικάς θεωρίας, ως η αρχική των όντων αιτία.

Εν τινι επιγραφή οι Κάβειροι καλούνται "Μεγάλοι Θεοί", συναντώνται δε ο Κάσμιλος και ο Αναξ ηνωμένοι μετά του Υπερίωνος, του Ιαπετού και του Κρόνου, δηλαδή προς τους Τιτάνας.

Πλην των άνω συστημάτων, υπάρχουν και αλλά συστήματα Καβειρικών θεοτήτων, εις την λεπτομερή των οποίων εξέτασιν θα ήτο ανιαρόν να εισέλθωμεν.

Συμπληρούντες τα ανωτέρω, αναφέρομεν ότι κατά τινας, τα ονόματα αυτών είναι μυστικαί επικλήσεις. Φαίνονται δε ανατολικής προελεύσεως και ετυμολογούν αυτάς ως έξης :
Αξίερως εις την Αιγυπτιακήν γλώσσαν σημαίνει τον Παντοδύναμον, τον Μέγαν, τοιούτος δε ήτο ο Φθά, ήτοι ο Ήφαιστος των Αιγυπτίων.
Αξιόκερσος σημαίνει τον μέγαν γονιμοποιόν. Ούτος δε είναι ο Αρης, του πλανήτου Αρεως ονομαζόμενου εις την Αιγυπτιακήν γλώσσαν "Ertosi", λέξις σημαίνουσα την αυτήν Ιδέαν.

Αξιόκερσα επομένως σημαίνει την μεγάλην γονιμοποιόν, την Αφροδίτην, την σύντροφον του Αρεως. Οσον αφορά τον Κάσμιλον, τούτον εξηγούν δια του ί "Πάνσοφος". Ο Bochart μετά μεγαλυτέρας πιθανότηχος ανάγει αυτόν εις το Έβραϊκόν"θ8Μβί", το όποιον σημαίνει : θεράποντα του Θεού.

Εκ της μαρτυρίας του Μνασέα, την οποίαν αναφέραμεν, πολλοί διαβλέπουν την αρχικήν δοξασίαν των μυστηρίων της Σαμοθράκης, το δόγμα της Αγίας Τριάδος, η οποία αποτελεί το θεμέλιον των αρχαιοτέρων θρησκειών της Ασίας.

Αλλ η δοξασία αυτή μετενεχθείσα εις την Ελλάδα, καθώς και τόσαι άλλαι πολύτιμοι αλήθειαι, αι οποίαι επνίγοντο υπό τον πέπλον του μυστηρίου, επνίγησαν σιγά σιγά υπό το βάρος πλανών, τας οποίας επηύξησεν η αχαλίνωτος φαντασία των Ελλήνων.
Και εκπεσόντες του αρχαίου αυτών μεγαλείου, σμικρυθέντες δια των πλασμάτων της μυθολογίας, οι παντοδύναμοι ούτοι θεοί δεν ήσαν εις τα μάτια του λαού, παρά οι δύο υιοί του Διός και της Λήδας, οι δύο δίδυμοι: Κάστωρ και Πολυδεύκης.
ΠΕΤΡΙΔΟΥ ΕΛΕΝΑ
 

ΠΕΡΙ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ

Δημοσίευσηἀπό ΠΕΤΡΙΔΟΥ ΕΛΕΝΑ » Παρ 26/01/2007 23:31

10-Ο μυστικισμός εν τη λατρείς των Καβείρων εισήχθη κατά την αυτήν εποχήν, καθ ην και η της Δήμητρος εν Ελευσίνι και υπό την επίδρασιν των αυτών αίτιων.
Αλλ' αργότερον, τόσον εις τον Έλληνικόν κόσμον γενικώς και τάς νήσους του Θρακικού Πελάγους, Ιδίως, οπότε επεκτείνεται η υπεροχή των Αθηνών, τα μυστήρια των δύο γειτονικών νήσων της Λήμνου και Σαμοθράκης, παρουσιάζουν μικρόν ενδιαφέρον.

Ο τύπος των μυστηρίων και αι τελεταί της μυήσεως, ουσιωδώς ήσαν αι αύταί, ανάγονται δε εις τας Ιδίας φιλοσοφικάς και θρησκευτικός αρχάς. Εάν δε πιστεύσωμεν τον Ιάμβλιχον, τα Καβείρια μυστήρια ενείχον και φιλοσοφικήν τίνα βάσιν, εκ της οποίας ο Πυθαγόρας ήντλησε μέρος των θεωριών του. Κατά την Μακεδονικήν και Αλεξανδρι νύν εποχήν, ανοικοδομήθησαν μεγαλοπρεπώς τα Ιερά της νήσου.

Τα σωζόμενα δε αυτών ερείπια εμελετήθησαν επισταμένως και ανασκαφαί εγένοντο κατ επανάληψιν. Κατά τάς ανασκαφάς ταύτας, μόνον τα ίχνη ενός κτιρίου αρχαιοτέρου του Φιλίππου ανεκαλύφθησαν, και τριών άλλων ναών πλησίον αλλήλων κειμένων πολύ πολυτελέστερων του πρώτου και αναγομένων εις τους χρόνους του Μεγ. Αλεξάνδρου.

Εκ τούτων όμως δύο είναι τα σπουδαιότερα των ανακαλυφθέντων, τα όποια και λεπτομερέστερον εμελετήθησαν : ένα σχήματος στρογγυλού και εστεγασμένον Μ ωδείον χρησίμευαν πιθανώς δια μυστικά θέματα, τα όποια εγίνοντο κατά τας μυήσεις και ιδρυθέν υπό της Αρσινόης εις ανάμνησιν του ασύλου, το όποιον εύρεν εκεί, και άλλος μέγας ναός δωρικού ρυθμού, ο λεγόμενος των Ανακτόρων, όπως και εις την Ελευσίνα.

Επίσης το πλείστον των επιγραφών πού ευρέθησαν εν Σαμοθράκη ανάγονται εις τους Μακεδόνικους και Ρωμαϊκούς χρόνους.
Εκ τούτων πληροφορούμεθα ποιαι πολιτείαι έπεμπον θεωρούς κατά την ετησίαν των θεών πανήγυριν, ως και τα ονόματα των πόλεων, εκ των οποίων προήρχοντο οι προσκυνηταί, όπως : το Δίον εν Μακεδονία, η Θάσος, τα Αβδηρα, η Μαρώνεια, η Κύζικος, η Αβυδος, η Δάρδανος, η Έφεσος, η Κύμη, αι Κλαζομεναί, η Τέως, η Κολοφών, τα Αλάβαντα της Καρίας, η Κέραμος της Καρίας, η Κως, η Αστυπάλαια και αλλαι.

Εκ των σχετικώς απομεμακρυσμένων χωρών μόνον εκ Γόρτυνος της Κρήτης, εν Ηλιδος και της Ρώμης προσήρχοντο προσκυνηταί. Οι Ρωμαίοι μάλιστα προσκυνηταί ήσαν πολυαριθμότεροι, πλείσται δε επιγραφαί λατινιστί σώζονται εις ανάμνησιν της μυήσεως αυτών.

Η Σαμοθράκη θεωρείται υπ αυτών ως εθνικόν τι ιερόν, καθ όσον οι ιερείς της νήσου επιτηδείως εκαλλιέργησαν και διέδωσαν την πίστιν ότι οι εφέστιοι θεοί (Penates) της Ρώμης, είναι οι ίδιοι με τους θεούς της Σαμοθράκης, μετενεχθέντες υπό του Δαρδάνου εις Τροίαν, έκείφεν δε υπό του Λίνείου εις Ρώμην μετά την καταστροφήν του Ιλίου.

Τούτου ένεκα σπουδαίαι προσωπικότητες της Ρώμης, επροθυμοποιούντο να μυηθούν μάλλον εις τα μυστήρια της Σαμοθράκης, παρά εις τα Ελευσίνια. Ο Μάρκελλος, ο όποιος εδώρησε πλουσιώτατα δώρα εις τα ιερά της Σαμοθράκης, ο Κικέρων και ο Ουάρρων αναφέρονται μεταξύ των επισκεπτών αυτών.

Ο Βακώνιος κατά την εκστρατείαν του Λουκούλλου εναντίον του Μιθριδάτου δια να ανακόψει τον δρόμον του εις Σαμοθράκην, όπως παρευρέθη κατά την μεγάλην ετησίαν εορτήν και συμμετάσχη αυτής, έδωκε καιρόν εις τον βασιλέα του Πόντου να διαφυγή.

Ο Γερμανικός απεφάσισε και αυτός να μυηθεί κατά το 18 μ. Χ. αλλά ενάντιοι άνεμοι πνεύσαντες δεν επέτρεψαν εις αυτόν να προσορμισθώ εις την νήσον.
Ενταύθα δια πρώτην φοράν συνηντή θησαν ο Φίλιππος ο Μακεδών και η Ολυμπιάς κατά την μύησιν και ερωτεύθησαν.
ΠΕΤΡΙΔΟΥ ΕΛΕΝΑ
 

ΠΕΡΙ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ

Δημοσίευσηἀπό ΠΕΤΡΙΔΟΥ ΕΛΕΝΑ » Παρ 26/01/2007 23:34

11-Η Καβειρική λατρεία, φαίνεται ότι ήτο αρκετά γνωστή και εις αρκετά αρχαίαν εποχήν εις Ετρουρίαν της Ιταλίας, ως μαρτυρούν ανακαλυφθέντα Ετρουσκικά κάτοπτρα εν Σαμοθράκη.
Επίσης διαδεδομένη ήτο εις Θεσσαλονίκην, η οποία υπήρξε κέντρον σπουδαίας Καβειρικής λατρείας όπου και εορταί και αγώνες ετελούντο καλούμενοι "Καβεέρια", Καβείρια Πύθια" και "Καβείρια επινίχιο.", και αλλαχού.

Τοιαύτη τέλος ήτο η διάδοσις αυτών και η λατρεία, ώστε και επί των χρόνων ακόμη του Λιβανίου, κατά τον τέταρτον μ.Χ. αιώνα. τα μυστήρια της Σαμοθράκης εξηκολούθουν να τελώνται κανονικώς και μετά της αυτής εύκλείας.

Αι πληροφορίαι ημών περί των μυστηρίων της Σαμοθράκης δεν είναι πολλαί. Γνωρίζομεν μόνον ότι των μυστηρίων προστατο πολυάριθμος εκκλησιαστική ιεραρχία, της οποίας ηγείτο ο βασιλεύς, αναφερόμενος εις τας επιγραφάς και ως πρώτος δικαστής της νήσου, πιθανώς ο αυτός με τον ιεροφάντην.
Οπως δε εις όλας τας μυήσεις, ούτω και εδώ προηγείτο η εκτέλεσις σπουδαίων καθαρτικών διατυπώσεων, τας οποίας διεξήγεν είδικός ιερεύς "Κόης η Κοίης" καλούμενος, εις το όνομα του οποίου αποδίδεται η σημασία του καθαριστού. Ούτος υπέβαλλε τους μυουμένους εις αληθή εξομολόγησιν και αποκάλυψιν των αμαρτιών αυτών.

Ο ναός των Καβείρων επίσης εξυπηρετείτο υπό πολυαρίθμου προσωπικού ιερέων, των οποίων τα αξιώματα ήσαν κληρονομικά, ενώ δε εις τα Ελευσίνια μυστήρια οι πιστοί έγίνοντο δεκτοί μόνον άπαξ του έτους και εις ωρισμένην εποχήν, εν Σαμοθράκη η μύησις εγίνετο καθ όλην την διάρκειαν του έτους, μάλιστα δε κατά τους εαρινούς μήνας.

Εις τα μυστήρια της Σαμοθράκης, όπως και τα Ελευσίνια, δεν υπήρχε κατηχητική ούτε δογματική διδασκαλία. Το πάν συνίστατο εις σύνολον τι θεσμών, περιβαλλόμενων υπό δεισιδαίμονος σεβασμού, αυστηρώς αποκρυπτομένων από των βέβηλων δι απορρήτου και αυστηρότατου νόμου.

Επίσης εις τελετάς και ιερά θεάματα, συνδεόμενα υπό αίνιγματωδών εκφράσεων (όρώμενα και θεώμενα), εκ των οποίων η ευφυα του μυουμένου έπρεπε να έξαγάγη και κατάλληλον εννοιαν,
Κατά τάς τελετάς ταύτας και τα θεώμενα, απηγγέλλοντο και τα αληθή των θεών ονόματα, άγνωστα και απόκρυφα εις τους κοινούς ανθρωπους.

Πλην των ανδρών ηδύναντο να μυηθούν και γυναίκες και παίδες. Το σημείον δε των μυουμένων ήτο ερυθρά τις ταινία περιβάλλουσα το μέτωπον. 01 δε κατά τας τελετάς των Καβειρίων μυστηρίων υπηρετούντες παίδες, ωνομάζοντο Κάδωλοι η Κάδονλοι..

Εκ των διασωθεισών επιγραφών μανθάνομεν ότι ύπήρχον δύο τάξεις μυστών, δύο, ούτως είπείν, βαθμοί μυήσεως.
Πρώτον : Οι "άτελος μνάται".
Δεύτερον: Οι καλούμενοι "ευσεβείς μύσται" άντιστοι χούντες προς τους Επόπτας των Ελευσίνιων μυστηρίων και τους Πρωτομύ στας της Αδνανίας, και οι όποιοι είχον το δικαίωμα να συμμετέχουν εις τάς μυστηριώδεις τελετάς.

Τα εμβλήματα των μυστών της Σαμοθράκης ήσαν στέφανος εκ κλάδου ελαίας και ταινία πορφυρά, δια της οποίας περιέδενον την κεφαλήν δίκη ν κρηδέμνου.
Επίστευον δε ότι το κόσμημα τούτο ήτο δυνατόν και αποτελεσματικόν αλεξίκακον δια τον μυηθένια.

Ο Οδυσσεύς, όταν εναυάγησε, ως εκ θαύματος εσώθη, διότι έφερε περί την οσφύν του την ταινίαν ταύτην. Ο Αγαμέμνων δια να καθησύχαση τους στασιάσαντας στρατιώτας του, ενεφανίσθη ενώπιον των, φέρων την θαυματονργόν ταύτην ταινίαν.
Πράγματι δε, ως δια μαγείας, κατέπαυσεν η στάσις.
Πράγματι δε η μύησις παρείχεν εις τους μυουμένους το προνόμιον να επικαλούνται τους Κάβειρους μετά αληθινά αυτών ονόματα και να απευθύνουν εις τους θεούς όνομαστικήν και παντοδύναμον επίκλησιν, έχουσαν ως αποτέλεσμα την βεβαίαν αυτών και ασφαλή επικουρίαν εν περιπτώσει κινδύνου.

Η επικουρία αυτή ήτο όμως και τε λεσφόρος, Ιδίως δε εις τους εν τη θαλασσή κινδυνεύοντας, καθ όσον επεκράτει η ιδέα, ότι τα πυρά των Διοσκούρων, είναι η εμφάνισις αυτών τούτων των Καβείρων. Η Ιδέα δε αυτή ήτο γενικώς διαδεδομένη εις τους ναυτιλλομένους.Ο Αθηναίος μάλιστα μνημονεύει και αφιέρωσιν τίνα εις τους θεούς τούτους, οι όποιοι ώνομάζοντο και "πομπίλοι".

Διόδωρος ο Σικελιώτης αποδίδει εις τα μυστήρια της Σαμοθράκης την ιδιότητα να καθιστούν τον μυούμενον καλλίτερον και ηθικώτερον, καθ όσον μόνον η υλική της ζωής του ανθρώπου προστασία δεν αποτελεί και την βελτίωσιν αυτού, "ιαβεβαίωται ο η τούτων των θεών επιφάνεια, λέγει, και παράδοξος εν κινδύνοις βοήθεια τοις επικαλεσαμένοις των μυηθέντων.
Γίνεσθαι δε φασί και ευσεβέστερους και δικαιότερους και κατά παν βελτίονας εαυτών τους των μυστηρίων κοινωνήσαντας. Διό και των αρχαίων ηρώων τε και ημιθέων τους επιφανέστατους πεφιλοτιμήσθαι μεταλαβείν της τελετής. Και γαρ Ιάσονα και Διοσκούρους, έτι ο Ήρακλέα και Ορφέα μυηθέντας επιτυχείν εν πάσαις τας στρατείαις, δια την των θεών τούτων έπιφάνειαν" (V, 49).
ΠΕΤΡΙΔΟΥ ΕΛΕΝΑ
 

ΠΕΡΙ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ

Δημοσίευσηἀπό ΠΕΤΡΙΔΟΥ ΕΛΕΝΑ » Παρ 26/01/2007 23:37

12-Δια τούτο πολλοί εκ των μελετητών των Καβειρίων μυστηρίων, εκφράζονται, ουχί και απιθάνως, ότι εις τους μυουμένους, γινομένου λόγου περί της μετά θάνατον ζωής, παρέσχοντο αι ελπίδες καλυτέρας ζωής, και ότι οι συμμετέχοντες αυτών εσχημάτιζον όχι την ελπίδα, αλλά την πεποίθησιν ότι εξησφάλιζον ούτω βίον ευδαίμονα και μακάριον εν τη άλλη ζωή.

Κατά τίνα μύθον, η Αγγελος, θυγάτηρ του Διός και της Ηρας, έκλεψε παρά της μητρός της και εδώρησεν εις την Ευρώπην το μύρον αυτής, οπόθεν, κατά τον μύθον, και το λευκόν χρώμα των κατοίκων της Ευρώπης.
Η Αγγελος, φοβηθείσα την οργήν της μητρός της, κατέφυγε πρώτον εις τον οίκον γυναικός προ ολίγου τεκούσης, κατόπιν δε εις νεκρώσιμόν τίνα πομπήν.
Τότε ο Ζευς παρήγγειλεν εις τους Κάβειρους να οδηγήσουν αυτήν εις τας όχθας του Αχέροντος ποταμού προς καθαρμόν, εκεί δε μετά τον καθαρμόν απέβη Εκάτη.

Κατά τον μύθον λοιπόν τούτον, βλέπομεν ότι οι Κάβειροι σχετίζονται με το βασίλειον του Πλούτωνος και τους ύποχθονίους θεούς.

Επί του ζητήματος τούτου οι αρχαίοι συγγραφείς σιωπούν. Δια τούτο καταφεύγομεν εις την μαρτυρίαν των μνημείων.

Επί τίνος αγγείου, περίφημου και γνωστότατου εις τους αρχαιολόγους (της Συλλογής του Δουκός De Blacas), εικονίζονται σκηναί του οδού σχεδιασθείσαι υπό την έμπνευσιν του ορφισμού, και αι οποίαι προφανώς φέρουσαι μυστικόν χαρακτήρα, σχετίζονται υπό των αρχαιολόγων προς τα μυστήρια της Σαμοθράκης.
Επί του αγγείου τούτου απεικονίζονται αι Καβειρικα θεότητες υπό Έλληνικήν μορφήν. Εις το κέντρον παρίσταται μέγα δένδρον, του οποίου αι ρίζαι είναι βυθισμένοι εις τον Άδην, οι δε κλάδοι του επεκτείνονται προς τα άνω, όπου υπάρχουν αι Καβειρικαι θεότητες : Αξιόκερσος, Αξιόκερσα και Κάσμιλος, παριστάμενοι υπό την μορφήν της Αφροδίτης, την οποίαν συνοδεύει ο Ερως, και την μορφήν του Πάνος και του Έρμου.

Κατά τους αρχαιολόγους, το δένδρον τούτο της εικόνος, το κατέχον το κέντρον αυτής και παριστάνον τον Ουρανόν και τον Άδην, είναι το δένδρον του κόσμου, το όποιον τόσον σπουδαίον διαδραματίζει πρόσωπον εις τους μύθους όλων των κλάδων της Αρίας φυλής. Του δένδρου τούτου τους μεν κλάδους αποτελούν τα νέφη του Ουρανού, τους δε καρπούς αυτού το πυρ του κεραυνού.

Κάτωθεν παρίσταται ο Ιθυφαλλικός Ερμής και αγένειος τις θεός εστεμμένος δια του μυστικού και επιταφίου μύρτου, εκπροσωπών τάς υποχθονίους χώρας, εις το πρόσωπον του οποίου ευκόλως αναγνωρίζεται ο Διόνυσος.

Ο Αδης είναι ο Αξιόκερσος των μυστηρίων. Δεξιό του δένδρου και του Έρμου, φαίνεται ο Ορφεύς, ο όποιος ενταύθα εκτελεί χρέη κατ' εξοχήν μυσταγωγού, ως διδάσκαλος δε της φερωνύμου αιρέσεως καλλίτερον η άλλαχού δύναται να κατέχη θέσιν εις τα μυστήρια της Σαμοθράκης.
Δια της αριστεράς χειρός κρατεί δι αλύσσεως τον τρικέφαλον Κέρβερον, έτοιμον να ορμήσει, δια δε της δεξιάς προσφέρει την κιθάραν του εις εφηβόν τίνα, ο όποιος εκ του αντιθέτου μέρους, όπου το δένδρον και ο Έρμης, τείνει την χείρα, ίνα λαβή αυτήν.
Ο έφηβος ούτος είναι ο μυούμενος, τον όποιον ο Ορφεύς υποδέχεται εις την άλλην ζωήν. Γέρων δε τις, πατήρ η παιδαγωγός συνοδεύει τον νεανίαν, και φαίνεται συνιστών αυτόν εις τον αοιδόν της Θράκης. Όπισθεν του Ορφέως απεικονίζεται η Ευρυδίκη, καθήμενη επί πέτρας υπό δενδρύλλιον, το όποιον, πιθανώς, παριστάνει το άλσος της Περσεφόνης, την κατοικίαν των μετηλαχότων και στρέφει την κεφαλήν, Τα δη την σκηνήν της υποδοχής του νέου.

Ο τεχνίτης της εικόνος ταύτης, πιθανώτατα ενεπνεύσθη εκ της μυστικής εικόνος του Αδου, την οποίαν εζωγράφησεν ο Πολύγνωστος εν την Λέσχη των Δελφών, την οποίαν μνημονεύει ο Παυσανίας εις τα Φωκικά του (Χ, 30).

Εκ των ανακαλυφθεισών επιγραφών της Σαμοθράκης, πληροφορούμεθα δη αι μυήσεις εγίνοντο καθ όλον το έτος. Οι μυηθέντες μάλιστα Ρωμαίοι εφρόντισαν να αναφέρουν και την ημερομηνίαν της μυήσεώς των.

Εξ αυτών λοιπόν μανθάνομεν δη εγίνοντο δεκτοί ως απλοί και ευσεβείς μύσται κατά πάντα μήνα του έτους, Ιδίως δε από του Μαου μέχρι του Σεπτεμβρίου. Ουχ ήττον ετελείτο και ετήσιος μεγάλη εορτή, διαρκούσα εννέα ημέρας, μετά πάσης μεγαλοπρέπειας, καθ ην επέμποντο αι θεωρίαι των Ελληνικών πόλεων, ιδίως δε κατά τας θερμοτέρας ημέρας του έτους, ήτοι κατά το τέλος Ιουλίου τας αρχάς Αυγούστου. Κατά την διάρκειαν δε της ετησίας ταύτης εορτής, πάσα πυρά εσβέννυτο εν Σαμοθράκη και ελάμβανον νέαν εκ Δήλου.

Ένοπλοι ορχήσεις ανάλογοι προς τας των Κουρητών εγίνοντο, υπενθυμίζουσαι την εν Μικρα Ασία, μάλιστα δε εν Φρυγή λατρείαν της Κυβέλης. Οι θρησκευτικοί λειτουργοί οι τελούντες τους πυρρίχιους τούτους χορούς έκαλούντο "2?άοι", τους οποίους οι Ρωμαίοι εθεώρουν ως προγόνους των Ιδικών των "Σαλίων" (Salii),

Εν Σαμοθράκη υπήρχε και Μαντείον των Καβείρων, το όποιον συνεβουλεύθη και αυτός ο Αύσανδρος κατά την μύησίν του.
ΠΕΤΡΙΔΟΥ ΕΛΕΝΑ
 

ΠΕΡΙ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ

Δημοσίευσηἀπό ΠΕΤΡΙΔΟΥ ΕΛΕΝΑ » Παρ 26/01/2007 23:38

13-Έκτος της Σαμοθράκης, η λατρεία των Καβείρων ήτο διαδεδομένη και εν Βοιωτία όπου παρά τάς Θήβας υπήρχε, καθώς αναφέρει ο Παυσανίας εις τα Βοιωτικά του (IX, 25, 5) ιερόν άλσος τιμώμενον έπ ονόματι της "Καβειρίας Δήμητρας" και της "Κόρης" πλησίον δε αυτού, περί τα επτά στάδια, επιφανές ιερόν των Καβείρων, το όποιον ανακαλυφθέν και ανασκαφέν εφερεν εις φως πλείστα αναθήματα και γλυπτικά λείψανα.

Επίστευον δε οι Θηβαίοι ότι την λατρείαν των Καβείρων εδίδαξεν αυτή η Δήμητρα εις τον Προμηθέα και τον υιόν του Αιτναίον, οι όποιοι εθεωρούντο εκ των προγόνων των Θηβαίων.

Κατά την κάθοδον των Επιγόνων και την κατάληψιν των Θηβών υπό των Αργείων, η λατρεία αυτών παρημελήθη επί πολύ, επανίδρυσε δε αυτήν η Πελάργη μετά του συζύγου της Ισμιάδου.
Διηγούνται δε οι Θηβαίοι, ότι επιχειρήσαντές ποτέ οι Ναυπάκτιοι να μιμηθούν την λατρείαν των Καβείρων, έτιμωρήθησαν σκληρώς υπό των Θεών.

Επίσης ότι κατά την εκστρατείαν του Ξέρξου στρατιώται τίνες Πέρσαι, τολμήσαντες να εισέλθουν εις τον ναόν των, κατελήφθησαν υπό μανίας και εψονεύθησαν ριφθέντες εις την θάλασσαν η εις τους κρημνούς. (Παυσανίου IX, 25, 9).

Βραδύτερον, κατά την κατάληψιν της πόλεως των Θηβών υπό του Μεγάλου Αλεξάνδρου και την πυρπόλησιν αυτών, Μακεδόνες τινές εισελθόντες εις τον ναόν, εφονεύθησαν υπό κεραυνού. (Αυτόθι, IX, 25, 10).



(Βιβλιογραφία : Freret, Memoires de Γ Academic des Inscriptions Σειρά Α, τόμ. XXIII, σελ. 43 και εξής. Creuzer, Symbolique, Β, σελ. 283 και εξής της μεταφράσεως Guigniaut. Guigniaut, Religions de Γ Antiquite, τόμ. Β, τρίτον μέρος. L. Lacroix, lies de la Grece, 1881. Decharme, Mythologie Grecque, σελ, 253 και εξής.
F. Lenormant, άρθρον Cabire, in Dietionnaire des Antiquites του Daremberg et Saglio.Λεξικόν Γεωγραφίας και Ιστορίας Σταύρου Βουτυρά, εν σχετικό άρθρο.
Ia Grande Encyclopedic, τόμ. VIII, σελ. 606 και εξής. Μεγάλη Ελληνική Έγκυκλοπαίδεια
ΠΕΤΡΙΔΟΥ ΕΛΕΝΑ
 

ΠΕΡΙ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ

Δημοσίευσηἀπό ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΜΑΡΙΟΣ » Κυρ 11/03/2007 20:30

Συγχαρητήρια Έλενα για το χρόνο που αφιέρωσες για την βαθύτατη μελέτη σου.Καταπληκτική εργασία!
Μπράβο σου!
Όταν δεν υπάρχει γύρω μας τίποτα αληθινό, πώς να υποψιαστούμε ότι όλα είναι ψεύτικα;
Ἀντιπροσωπευτικὸ εἰκονίδιο μέλους
ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΜΑΡΙΟΣ
Αστερίων
 
Δημοσ.: 2320
Ἐγγραφή: Τετ 29/03/2006 19:02
Τοποθεσία: Π Ο Λ Ι Τ Ε Ι Α

ΠΕΡΙ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ

Δημοσίευσηἀπό ΠΕΤΡΙΔΟΥ ΕΛΕΝΑ » Κυρ 11/03/2007 20:51

Καλέ μου Μάριε το κείμενο το πήρα απο το θρακικό λεξικό,δέν έκανα τίποτα απολύτως μόνο το παρέθεσα επειδή ζήτησες πληροφορίες περι καβειρίων,άλλωστε το χάρισμα στις εργασίες το έχει άλλος..
ΠΕΤΡΙΔΟΥ ΕΛΕΝΑ
 

ΠΕΡΙ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ

Δημοσίευσηἀπό ΠΑΛΙΓΓΙΝΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ » Παρ 04/04/2008 20:58

Κατ' εμέ η λέξις Καύειροι σήμερα θα πρέπει να γράφεται έτσι. Ώστε να είναι εμφανής σε όλους και η ετυμολογική προέλευσις με την εννοητέα ελληνικότητα των Θεών. Μην λησμονούμε την λέξη καύμα, έγκαυμα, τα Κυνικά Καύματα, κλπ.

Καύειροι, Καυίεροι, Καυτοί - Ιεροί λοιπόν.
Παλιγγίνης Ελευθέριος - HecarΧος HellΕυθερεύς
✩☿Z =))=IΦI=((= S☿✩
✩∞ΙΑΟ∞✩
✩∞ΚΡΣ∞✩
✩☿Z =))=IΦI=((= S☿✩
http://hellanion.blogspot.com
Ἀντιπροσωπευτικὸ εἰκονίδιο μέλους
ΠΑΛΙΓΓΙΝΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ
Μέλος
Μέλος
 
Δημοσ.: 64
Ἐγγραφή: Κυρ 06/03/2005 19:05

ΠροηγούμενηἙπόμενο

Ἐπιστροφὴ στην Μυθολογία - Ἱστορία



Παρόντες

Παρόντες σὲ αὐτὴ τὴν Δ. Συζήτηση : Δεν ὑπάρχουν ἐγγεγραμμένα μέλη καὶ 1 ἐπισκέπτης

cron