Αρχαίες ελληνικές φυλές κυνών

Συζήτηση περὶ Μυθολογίας - Ἱστορίας

Αρχαίες ελληνικές φυλές κυνών

Δημοσίευσηἀπό ΝΙΚΟΛΤΣΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ » Κυρ 11/05/2008 12:46

Αρχαίες ελληνικές φυλές κυνών (επιβίωσις).

Όπως γράφει ο αείμνηστος αρχαιολόγος Σπύρος Μαρινάτος : “Όλοι οι πολιτισμένοι λαοί της αρχαιότητος είχον καλλιεργήσει κύνας. Οι Αιγύπτιοι συχνά μας τους παρουσιάζουν εις τα μνημεία των, εκ της κοιλάδος δε του Νείλου φαίνεται ότι κατάγονται ορισμένα είδη ευρωπαϊκών κυνών”. Συγγενείς του κυνός στην μεγάλη οικογένεια των κυνιδών είναι οι αλεπούδες, οι λύκοι και τα τσακάλια…

Από την ελληνική μυθολογία βλέπουμε ότι πολλά τέρατα είχαν την μορφή σκύλου : η Σκύλλα και η Χάρυβδις, ο Κέρβερος κ.ά. Αυτό ίσως να οφείλεται στο ότι την παλαιότατη εκείνη εποχή ο σκύλος, όντας άγριο και μη εξημερωμένο ζώο, συμπεριφέρονταν ανταγωνιστικά απέναντι στον άνθρωπο…

Με την πάροδο του χρόνου ο σκύλος εξημερώθηκε και απέκτησε ένα διαφορετικό πρόσωπο, αυτό του πιστού φύλακα, συντρόφου και φίλου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Άργος, ο πιστός τετράποδος φίλος του Οδυσσέως, ο οποίος περιμένει να δει το αφεντικό του πριν ξεψυχήσει, όπως μας διασώζει ο Όμηρος στην Οδύσσεια.

Τα σκυλιά την αρχαία εποχή είχαν τις ίδιες ασχολίες που έχουν και σήμερα, με μόνη διαφορά ότι γενικά δεν είχε ακόμη καθοριστεί με σαφήνεια ο προορισμός της κάθε γενεάς. Ο σκύλος και τότε, όπως και σήμερα, χρησίμευε για τσοπανόσκυλο (ποιμενικός κύων), φύλακας (πυλωρός, πυλαυρός, θυρωρός, οικουρός ή δέσμιος κύων όταν ο φύλακας σκύλος ήταν δεμένος), κυνηγόσκυλο (θηρατικός, θηρευτικός, αγρευτικός κύων) δίπλα στον Έλληνα κυνηγό… Αλλά και η ίδια η λέξις προέρχεται από την παρουσία του : Κυναγός > Κυνηγός = ο άγων τον κύνα (…αλλά και – σε μερικές περιπτώσεις – ο αγόμενος από τον κύνα..!).


… συνεχίζεται …
Συνημμένα
KYNES06-s.jpg
Αμφικέφαλο ειδώλιο τετράποδου ζώου από το Αρτεσιανό Καρδίτσας (Μαγουλίτσα I). Σχηματοποιημένο, με τριγωνικά κεφάλια που καταλήγουν σε οξύ ρύγχος, έχει κυλινδρικό λαιμό και αυτιά κοντά και όρθια. Χρονολογείται στην Ανώτερη Νεολιθική (περ. 6.500 - 5.800 π.Χ.)
KYNES06-s.jpg (54.9 KiB) 9767 προβολές
KYNES05.jpg
Χάραγμα σκιαγραφίας σκύλου. Λεπτομέρεια μεγάλου πήλινου πιθαριού που βρέθηκε σε θάλαμο οικίας της Πρωτοελλαδικής Εποχής του Ασκηταριού Ραφήνας (3η χιλιετία π.Χ.). Εντύπωση προκαλεί ο νατουραλισμός του σχεδίου (Αθήναι, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο)
KYNES05.jpg (53.28 KiB) 9734 προβολές
KYNES04-s.jpg
Μινωϊκή σφραγίδα με παράσταση σκύλου φύλακα, που φέρει περιλαίμιο. Κνωσσός, Γύρω στα 1.400 π.Χ. (Φωτογραφία του Α. Έβανς, από σχέδιο)
KYNES04-s.jpg (54.51 KiB) 9715 προβολές
Ἀντιπροσωπευτικὸ εἰκονίδιο μέλους
ΝΙΚΟΛΤΣΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
Παλαιό μέλος
Παλαιό μέλος
 
Δημοσ.: 1372
Ἐγγραφή: Πέμ 17/01/2002 02:28
Τοποθεσία: ΝΑΟΥΣΑ - ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ - ΕΛΛΑΣ

Αρχαίες ελληνικές φυλές κυνών

Δημοσίευσηἀπό ΝΙΚΟΛΤΣΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ » Κυρ 11/05/2008 12:48

Υπήρχαν επίσης οι πολεμισταί κύνες, οι άθλοι των οποίων αναφέρονται σε περιγραφές μαχών όπως του Μαραθώνα, της Μαντινείας κ.α. Ο ζωγράφος Μίκων, τίμησε τον κύνα που συνόδευε τον Αθηναίο κύριό του στην μάχη του Μαραθώνα, απεικονίζοντάς τον μεταξύ των καλύτερων Ελλήνων πολεμιστών… (Αιλιανός ΖΙ 7.38).

Υπήρχαν ακόμη οι μαχηταί κύνες, οι οποίοι πάλευαν με τα θηρία στον στίβο, παρέχοντας θέαμα, ιδιαίτερα στους Ρωμαίους. Υπήρχαν, τέλος, μικρόσωμα σκυλιά, όπως αυτά της Μελίτης (Μάλτας) που συνόδευαν τις πλούσιες κυρίες τους στον περίπατο, στο φαγητό ακόμη και στον ύπνο τους. Συνήθεια που μεταδόθηκε από τους Έλληνες και στους Ρωμαίους. Οι τιμές της αγοράς σκύλων στην Αρχαία Ελλάδα διαμορφώνονταν ανάλογα. Ο Αλκιβιάδης είχε αγοράσει τον περίφημο σκύλο του, που του είχε μάλιστα ακρωτηριάσει την ουρά, στην τιμή των ἑβδομήκοντα μνῶν, ποσό σημαντικό για την εποχή εκείνη (Πλούταρχος “Αλκιβιάδης” 9.1). Ἔχων δὲ κύνα πάγκαλον ἐωνημένον ἑπτακισχιλίων δραχμῶν ἀπέκοψεν αὐτοῦ τὴν οὐράν διαβάζουμε στα Αποφθέγματα (186 D) για το ίδιο γεγονός… 70 μνες αντιστοιχούσαν στο ποσό των 7.000 δραχμών, την στιγμή που ένα τάλαντο είχε αξία 6.000 δραχμών (60 μνων).

Ο Αλέξανδρος Γ’ ο Μέγιστος των Ελλήνων, τον περίφημο ινδικό του κύνα Περίττα, που «η γενιά του κρατούσε από λιοντάρι», και στην μνήμη του οποίου είχε ιδρύσει μεγαλοπρεπή πόλη, τον είχε αγοράσει 100 μνες. Έναν άλλο κύνα θηλυκό παιονικής καταγωγής, με το όνομα Τρίακος, είχε δωρίσει στον Αλέξανδρο ο σατράπης της Παιονίας. 65 φυλές αναφέρεται πως υπήρχαν στην αρχαία Ελλάδα… Πληροφορίες μας παρέχουν : ο Ξενοφών στα “Κυνηγετικά”, ο Ηρόδοτος στις περιηγήσεις του και ο Αριστοτέλης στο “Περί Ζώων Ιστορίαι”.


… συνεχίζεται …
Συνημμένα
KYNES23.jpg
Βικτωριανή παράστασις του “κυνός του Μαραθώνος”
KYNES23.jpg (63.46 KiB) 9796 προβολές
KYNES25.jpg
Όσο δε για τα μικρά σκυλάκια, μετά από τον απογαλακτισμό τους, ονομάζονται κουτάβια, δηλ. παιχνιδιάρικα (από το αρχαίο ελληνικό παιχνίδι του κότταβου)..!
KYNES25.jpg (65.09 KiB) 9660 προβολές
Ἀντιπροσωπευτικὸ εἰκονίδιο μέλους
ΝΙΚΟΛΤΣΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
Παλαιό μέλος
Παλαιό μέλος
 
Δημοσ.: 1372
Ἐγγραφή: Πέμ 17/01/2002 02:28
Τοποθεσία: ΝΑΟΥΣΑ - ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ - ΕΛΛΑΣ

Αρχαίες ελληνικές φυλές κυνών

Δημοσίευσηἀπό ΝΙΚΟΛΤΣΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ » Κυρ 11/05/2008 12:51

Οι πιο γνωστές σύγχρονες ελληνικές φυλές…

Α) Ελληνικός Ποιμενικός
Β) Κρητικός Ιχνηλάτης
Γ) Ελληνικός Ιχνηλάτης
Δ) Ελληνικόν Κατοικίδιον (Αλωπεκίδα)
Ε) Λαγωνικό της Ρόδου


Α. Ελληνικός Ποιμενικός

Πρόκειται για την πιο διάσημη ελληνική φυλή… Ακολουθώντας την κατάταξη των σκύλων με βάση τον τόπο καταγωγής και την χρησιμότητά τους, που συνήθιζαν οι αρχαίοι συγγραφείς, εντοπίζεται στην κατηγορία “Ηπειρωτικός Ποιμενικός”. Ο Νίκανδρος μας πληροφορεί ότι οι Ηπειρωτικοί σκύλοι είναι πολύ δυνατοί και μεγαλόσωμοι, φτιαγμένο από τον θεό της φωτιάς Ήφαιστο. Ο Οππιανός ο Απαμεύς δίνει μια κάπως μυθοποιημένη περιγραφή : επιτίθεται στους ταύρους και στον αγριόχοιρο και είναι ατρόμητος ακόμα και μπροστά στον λέοντα.

Το μέγεθός του είναι μεγάλο, το ρύγχος του επίπεδο και τα βαριά του βλέφαρα σκιάζουν τα αστραφτερά μάτια προσδίδοντάς του τρομερή όψη. Η ράχη του είναι πλατιά και το σώμα του καλυμμένο με παχύ τρίχωμα.

Ο Πλάτων αναφέρεται στην μεγάλη εκτίμηση που έχαιρε ο Ηπειρωτικός Ποιμενικός μεταξύ των Ελλήνων, ενώ τον χρησιμοποιούσαν για φύλακα κοπαδιών ήδη από το 800 π.Χ. (τα λεγόμενα Ομηρικά Χρόνια). Ο δε Φειδίας χρησιμοποίησε σκύλο της Ηπείρου ως μοντέλο για να φιλοτεχνήσει άγαλμα σκύλου.

Μέσα από την φυλή του Ελληνικού Ποιμενικού επιβίωσε, με το πέρασμα του χρόνου, ο Ελληνικός Μολοττικός κύων (μολοσσός), ως αναπόσπαστο τμήμα της κτηνοτροφικής δραστηριότητας στην κεντρική και στην βόρεια Ελλάδα.

Το όνομά του προέρχεται από το συνθετικό “μόλο”-, δηλωτικού του μεγάλου και ανικήτου και το –“σος”, δηλωτικό της εντοπιότητας του είδους.

Οι μολοττίδες χρησιμοποιήθηκαν και σε πολεμικές επιχειρήσεις από τον Αλέξανδρο Γ’ τον Μέγιστο των Ελλήνων : οργανωμένοι σε ομάδες κατά του περσικού ιππικού, αλλά και κατά των ελεφάντων του Πώρου, αφηνιάζοντάς τους και προκαλώντας το χάος στις εχθρικές γραμμές..!


… συνεχίζεται …
Συνημμένα
KYNES09-s.jpg
Αναπαράστασις του Ηπειρωτικού Ποιμενικού από επιτύμβιο άγαλμα του 4ου αι. π.Χ. (περ. 370 - 360 π.Χ.). Κατασκευασμένο από πεντελικό μάρμαρο, βρέθηκε στον Πειραιά το 1925. Εκτίθεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο των Αθηνών (αρ. ευρ. 3574)
KYNES09-s.jpg (55.41 KiB) 9626 προβολές
MOLOSSOS01-s.jpg
Αργυρόν τριώβολον των Μολοσσών με απεικόνιση του μολοττικού κυνός. (Βρετανικό Μουσείο, Λονδίνον)
MOLOSSOS01-s.jpg (60.98 KiB) 9541 προβολές
KYNES24.jpg
Νεαρός ποιμενικός έτοιμος για δράση..!
KYNES24.jpg (68.12 KiB) 9441 προβολές
Ἀντιπροσωπευτικὸ εἰκονίδιο μέλους
ΝΙΚΟΛΤΣΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
Παλαιό μέλος
Παλαιό μέλος
 
Δημοσ.: 1372
Ἐγγραφή: Πέμ 17/01/2002 02:28
Τοποθεσία: ΝΑΟΥΣΑ - ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ - ΕΛΛΑΣ

Αρχαίες ελληνικές φυλές κυνών

Δημοσίευσηἀπό ΝΙΚΟΛΤΣΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ » Κυρ 11/05/2008 12:53

Μετά την νίκη του επί των Μακεδόνων στις 22 Ιουνίου του 168 π.Χ., ο Ρωμαίος ύπατος Λεύκιος Αιμίλιος Παύλος μετέφερε μολοττίδες στην Ρώμη. Αυτοί αναπαράχθηκαν δημιουργώντας δύο κατηγορίες σκύλων : φύλακες κοπαδιών με σημαντικότερους απόγονούς τους τα “Ροτβάιλλερ” και σκυλιά που χρησιμοποιήθηκαν σε πολέμους και σε θεάματα, όπως εναντίων θηρίων και μονομάχων.

Το γλυκύτατο κουταβάκι των 40 ημερών της πρώτης συνημμένης φωτογραφίας, σύντομα θα είναι έτοιμο να αναλάβει δράση (δεύτερη συνημμένη φωτογραφία)… Είναι το σκυλί που θα υπερασπιστεί τον χώρο του απέναντι σε λύκους, σε αρκούδες και σε αποφασισμένους εισβολείς διαθέτοντας ταυτόχρονα τρομερό αυτοέλεγχο, προσόν που τον κάνει εξαίσιο φύλακα και σύντροφο του ανθρώπου.

Μέσω του Ελληνικού Ποιμενικού, διεσώθησαν δύο τουλάχιστον μορφές του είδους, που περιγράφονται από τον Οπιανό τον Απαμέα : ο “ακολουθών τοις προβάτοις” και ο “θηρευτικός μολοττικός”.

Ο “ακολουθών τοις προβάτοις” είναι μακρύτερος, πολύ γεροδεμένος, με μεγάλο βάθος θώρακα, χοντρά πόδια σε σημείο που να φαίνονται κοντά χωρίς να είναι, με μέτριο και φαρδύ λαιμό, πολύ μεγάλο κεφάλι και μέτρια και φαρδιά σαγόνια με μεγάλο βάθος, που καταλήγουν σε τετραγωνισμένο “κόψιμο”. Έχει κρεμαστά βλέφαρα, κρεμαστά επάνω χείλη, διπλή τραχηλιά κάτω από τον λαιμό και μεγάλο σχετικά κρανιακό θόλο.


… συνεχίζεται …
Συνημμένα
KYNES14.jpg
Πριν…
KYNES14.jpg (46.55 KiB) 9394 προβολές
KYNES01.jpg
…και μετά..!
KYNES01.jpg (44.67 KiB) 9337 προβολές
Ἀντιπροσωπευτικὸ εἰκονίδιο μέλους
ΝΙΚΟΛΤΣΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
Παλαιό μέλος
Παλαιό μέλος
 
Δημοσ.: 1372
Ἐγγραφή: Πέμ 17/01/2002 02:28
Τοποθεσία: ΝΑΟΥΣΑ - ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ - ΕΛΛΑΣ

Αρχαίες ελληνικές φυλές κυνών

Δημοσίευσηἀπό ΝΙΚΟΛΤΣΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ » Κυρ 11/05/2008 12:56

Ο “θηρευτικός μολοττικός” ήταν ψηλότερος και ελαφρύτερος, με πιο ρηχό στήθος και πιο μακρυά πόδια. Μπορούσε να αναπτύσσει μεγάλη ταχύτητα και να αλλάζει πορεία κατά την διάρκεια της κίνησής τους. Προσόν του ήταν να συλλαμβάνει θηράματα υποδεέστερα του ιδίου, από λαγό μέχρι αγριόχοιρο και όχι να παλεύει. Στην αρχαιότητα εφυλάσσετο στις αυλές των ευγενών και των βασιλέων. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει και η ετυμολόγησις της λέξεως κυνηγός = ο άγων τους κύνες.

Χαρακτηριστική αναπαράσταση μολοσσών υπάρχει στη σκηνή της Τιτανομαχίας στον αναστηλωμένο Βωμό του Διός στο “Μουσείο της Περγάμου” στο Βερολίνο.

Η Εκάτη, στα δεξιά του Γίγαντα Ώτου, μαχόμενη με τον διφυή Κλυτίον δέχεται τις δαγκωματιές των ερπετικών κάτω άκρων του επί του όπλου της, ενώ ετοιμάζεται να τον κατακάψει με τον “δαυλόν” (δεύτερη συνημμένη φωτογραφία)… Σε βοήθειά της, μολοσσός ακινητοποιεί τον Τιτάνα δαγκώνοντάς τον στον αριστερό μηρό (τρίτη συνημμένη φωτογραφία).


… συνεχίζεται …
Συνημμένα
KYNES03.jpg
Ο “Μπέγκιος”. Βαρύς καθαρόαιμος ελληνικός μολοσσός και γενάρχης του κυνοτροφείου της Θουρίας, έχει κερδίσει το πρώτο βραβείο σε όλους τους πανελλήνιους διαγωνισμούς που έλαβε μέρος
KYNES03.jpg (52.75 KiB) 9527 προβολές
KYNES18.jpg
Σκηνή Τιτανομαχίας στον Βωμό του Διός της Περγάμου
KYNES18.jpg (66.44 KiB) 9413 προβολές
KYNES20.jpg
Λεπτομέρεια από την προηγούμενη φωτογραφία
KYNES20.jpg (51.43 KiB) 9119 προβολές
Ἀντιπροσωπευτικὸ εἰκονίδιο μέλους
ΝΙΚΟΛΤΣΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
Παλαιό μέλος
Παλαιό μέλος
 
Δημοσ.: 1372
Ἐγγραφή: Πέμ 17/01/2002 02:28
Τοποθεσία: ΝΑΟΥΣΑ - ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ - ΕΛΛΑΣ

Αρχαίες ελληνικές φυλές κυνών

Δημοσίευσηἀπό ΝΙΚΟΛΤΣΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ » Κυρ 11/05/2008 12:58

Από τις σημαντικότερες ενέργειες που γίνονται για την διάσωση του Ελληνικού Ποιμενικού θεωρούνται : το πρόγραμμα του “Ομίλου Φίλων Ελληνικού Ποιμενικού” και το πρόγραμμα της Οργάνωσης “ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ”.

Ο “Όμιλος Φίλων Ελληνικού Ποιμενικού” εκτρέφει δικά του ζώα. Το καλοκαίρι του 2002 οργάνωσε στην Καλλιπεύκη του Κάτω Ολύμπου μια άψογη παρουσίαση 76 Ελληνικών Ποιμενικών, δικής του εκτροφής.

Η οργάνωση “ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ” ξεκίνησε το 1998 πιλοτικό πρόγραμμα δημιουργίας εκτροφείου Ελληνικών Ποιμενικών και ελεγχόμενης αναπαραγωγής καθαρόαιμων γεννητόρων. Τα κουτάβια εκπαιδεύονται ως σκύλοι φύλαξης κοπαδιών και στην συνέχεια παραχωρείται η χρήση τους σε κτηνοτρόφους. Οι φύλακες κρατάνε μακρυά άγρια ζώα όπως οι λύκοι και οι αρκούδες (όπου αυτά επιβιώνουν) αποτρέποντας ταυτόχρονα την εξόντωση αυτών των ειδών…


… συνεχίζεται …
Συνημμένα
KYNES16.jpg
Άγρυπνοι φρουροί της στάνης οι σύγχρονοι Ελληνικοί Ποιμενικοί, δεν διαφέρουν σε τίποτα από τους αρχαίους προγόνους τους
KYNES16.jpg (59.87 KiB) 9471 προβολές
KYNES11.jpg
Ο Πύρρος, ένας Ελληνικός Ποιμενικός σε ιδιωτικό άσυλο αδέσποτων ζώων πέριξ των Αθηνών. Δυστυχώς, αυτοί που τον περιμάζεψαν από τους δρόμους φρόντισαν και για την στείρωσή του
KYNES11.jpg (58.93 KiB) 9432 προβολές
Ἀντιπροσωπευτικὸ εἰκονίδιο μέλους
ΝΙΚΟΛΤΣΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
Παλαιό μέλος
Παλαιό μέλος
 
Δημοσ.: 1372
Ἐγγραφή: Πέμ 17/01/2002 02:28
Τοποθεσία: ΝΑΟΥΣΑ - ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ - ΕΛΛΑΣ

Αρχαίες ελληνικές φυλές κυνών

Δημοσίευσηἀπό ΝΙΚΟΛΤΣΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ » Κυρ 11/05/2008 13:01

Β. Κρητικός Ιχνηλάτης

Μέσω των σημερινών φυλών λαγωνικών της χερσονήσου του Αίμου, επιβίωσε και ο “Κρητικός Ιχνηλάτης”, επιβίωση του οποίου μπορεί να θεωρηθεί το ισπανικό “ποδένγκο ιμπιζένκο” των Βαλεαρίδων Νήσων και το σικελικό τσιρνέκο (ο κύων της Κυρήνης κατά τον Αριστοτέλη). Αναπτύχθηκε και χρησιμοποιήθηκε ως σκύλος “γενικών καθηκόντων” αφού ήταν φύλακας του σπιτιού, της περιουσίας και των οικείων του, εξαιρετικός φίλος που αγαπάει την οικογενειακή ζωή και τα παιδιά, συνοδός και προστάτης κοπαδιών αλλά και αυτάρκης κυνηγός. Χαρακτηριστική η μνεία του Ξενοφώντος (“Κυνηγετικός” : 10,1) : Πρὸς δὲ τὸν ὗν τὸν ἄγριον κεκτῆσθαι κύνας Ἰνδικάς͵ Κρητικάς͵ Λοκρίδας͵ Λακαίνας͵ ἄρκυς͵ ἀκόντια͵ προβόλια͵ ποδοστράβας. Πρόκειται για φυλή που έμεινε αμιγής στην Κρήτη εδώ και 4.000 χρόνια τουλάχιστον…


… συνεχίζεται …
Συνημμένα
KYNES02.jpg
Κρητικός Ιχνηλάτης
KYNES02.jpg (46.18 KiB) 9041 προβολές
KYNES19.jpg
Παράστασις Κρητικού Ιχνηλάτη επί αθηναϊκής “πυξίδος” των κλασσικών χρόνων. Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο
KYNES19.jpg (54.51 KiB) 9010 προβολές
KYNES21.jpg
Λεπτομέρεια από την προηγούμενη φωτογραφία
KYNES21.jpg (61.54 KiB) 8891 προβολές
Ἀντιπροσωπευτικὸ εἰκονίδιο μέλους
ΝΙΚΟΛΤΣΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
Παλαιό μέλος
Παλαιό μέλος
 
Δημοσ.: 1372
Ἐγγραφή: Πέμ 17/01/2002 02:28
Τοποθεσία: ΝΑΟΥΣΑ - ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ - ΕΛΛΑΣ

Αρχαίες ελληνικές φυλές κυνών

Δημοσίευσηἀπό ΝΙΚΟΛΤΣΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ » Κυρ 11/05/2008 13:04

Αναπτύχθηκε και χρησιμοποιήθηκε ως σκύλος “γενικών καθηκόντων” αφού ήταν φύλακας του σπιτιού, της περιουσίας και των οικείων του, εξαιρετικός φίλος που αγαπάει την οικογενειακή ζωή και τα παιδιά, συνοδός και προστάτης κοπαδιών αλλά και αυτάρκης κυνηγός. Πριν από τα όπλα, τα δίχτυα και τα γεράκια, μπορούσε να εντοπίζει, να ακολουθεί, να ξεφωλιάζει, να συλλαμβάνει και να παραδίδει ακέραιη και ανέπαφη την λεία του στον ιδιοκτήτη του..!

Αν και οι βοσκοί συντήρησαν για τουλάχιστον 4.000 χρόνια τον κρητικό σκύλο, λίγο έλειψε να τον εξολοθρεύσουν μέσα σε λίγα χρόνια…

Η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε με τις μαζικές εισαγωγές σκύλων στην Κρήτη. Μόλις οι Κρητικοί είδαν τους ψηλόσωμους επιβλητικούς ξενόφερτους σκύλους, λησμόνησαν τον ακούραστο ντόπιο σύντροφό τους… Τί κι αν ο κρητικός σκύλος ήταν απόλυτα προσαρμοσμένος στο περιβάλλον, υπάκουος, λιτοδίαιτος και ανθεκτικός. Τί και αν ήταν δίπλα τους τα μαύρα χρόνια των διωγμών και των κατακτητών. Τί και αν ήταν ιδανικός στο κυνήγι. Τί και αν οι μεγαλόσωμοι και μακρύτριχοι ευρωπαϊκοί σκύλοι δεν μπορούσαν να υποφέρουν τα κακοτράχαλα βουνά και τις υψηλές θερμοκρασίες… Μέσα σε λίγα χρόνια η Κρήτη βρέθηκε να φιλοξενεί όλες τις ράτσες του κόσμου, αλλά έχασε την δική της…


… συνεχίζεται …
Συνημμένα
KYNES26.jpg
Νεογέννητοι κρητικοί ιχνηλάτες (σκύμνοι) επί τω έργω..!
KYNES26.jpg (73.05 KiB) 8968 προβολές
KYNES08.jpg
Κρητικός Ιχνηλάτης διαγωνιζόμενος σε Κυνολογική Έκθεση
KYNES08.jpg (55.58 KiB) 8929 προβολές
KYNES13.jpg
Τον Κρητικό Ιχνηλάτη, πανομοιότυπο με τον αρχαίο πρόγονό του, τον συναντάμε στην Κρήτη αλλά σπανίζει εκτός νήσου
KYNES13.jpg (63.72 KiB) 8934 προβολές
Τελευταία ἐπεξεργασία ἀπὸ ΝΙΚΟΛΤΣΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ τὴν Κυρ 11/05/2008 13:28, ἐπεξεργάστηκε 1 φορὰ συνολικά.
Ἀντιπροσωπευτικὸ εἰκονίδιο μέλους
ΝΙΚΟΛΤΣΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
Παλαιό μέλος
Παλαιό μέλος
 
Δημοσ.: 1372
Ἐγγραφή: Πέμ 17/01/2002 02:28
Τοποθεσία: ΝΑΟΥΣΑ - ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ - ΕΛΛΑΣ

Αρχαίες ελληνικές φυλές κυνών

Δημοσίευσηἀπό ΝΙΚΟΛΤΣΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ » Κυρ 11/05/2008 13:07

Ο καθηγητής αρχαιολογίας Σπύρος Μαρινάτος αναφέρει για τον Κρητικό Ιχνηλάτη : Παραπλεύρως των Λακωνικών, εφημίζοντο ως ισάξιοι αι κύνες της Κρήτης και μάλιστα τα θήλεα. Η ταχύτης του κυνός τούτου ήτο τόσο μεγάλη ώστε να ηδύνατο να τρέξει ευκόλως παραπλεύρως των ίππων. Δια τούτο μάλιστα ονομάζετο πάριππος υπό του Πολυδεύκους. Επίσης εκαλείτο διάπονος διότι είχεν ακαταμάχητον αντοχήν εις το κοπιώδες κυνήγιον και την αναρρίχηση επί αποτόμων δασωδών κυνηγότοπων.

Δίκαια οι μορφολογικές ιδιαιτερότητες του κρητικού ιχνηλάτη τον χαρακτηρίζουν ως την – ιστορικά αποδεδειγμένη – αρχαιότερη κυνηγετική φυλή της Ευρώπης, ως τον προγεννήτορα των ευρωπαϊκών ιχνηλατών. Έχει στοιχεία ομοιότητος και με το Αφρικανικό Μπασέντζι, όπως όρθια αυτιά, κουλουριασμένη ουρά, χρώμα ισαβέλιο (αποχρώσεις), μικρά σχετικώς αναστήματα και τα έντονα χαρακτηριστικά του λαγωνικού σκύλου. Υπάρχουν πολύ λίγα άτομα της φυλής αυτής στους Νομούς Λασιθίου και Σητείας. Μελετάται δε για την ανάδειξή της.

Ο κρητικός ιχνηλάτης είναι αφοσιωμένος, στοργικός, τρυφερός, διακριτικός, σιωπηλός, ευγενικός, ήπιος, φιλικός, εύπλαστος, αλλά και πολύ δραστήριος και ακατάβλητος χαρακτήρας. Διαθέτει εξαιρετική ευφυΐα, είναι βαθιά συναισθηματικό και αγαπάει τους οικείους του, ενώ είναι ανεκτικό απέναντι στους ξένους. Υπερασπίζεται την οριοθετημένη περιοχή του με οξύ ένστικτο και ανυποχώρητη αγωνιστικότητα. Η εμφάνισή του είναι λεπτή, αριστοκρατική, με αυτιά όρθια που εξέχουν στο πλάι και τρίχωμα πυκνό και κοντό. Το χρώμα του ποικίλλει από το μαύρο ως το ωχρό μελί και το ραβδωτό.

Με την διάσωσή του πρωτοασχολήθηκε ο καθηγητής Σπύρος Μαρινάτος, ο οποίος είχε προτείνει ήδη από το 1933 την ίδρυση σωματείου για την προστασία και ανάπτυξη της αρχαιότατης αυτής φυλής. Το 1990 δημιουργήθηκε ο Παγκρήτιος Σύνδεσμος Προστασίας και Διάσωσης της Ιθαγενούς Πανίδας (ΠΑΣΥΠΔΙΠ). Στην συνέχεια συστάθηκαν δύο σύλλογοι για την προστασία του κρητικού κύνα και του κρητικού αλόγου, αντίστοιχα. Με την ένωσή τους, δημιουργήθηκε ο “Όμιλος Φίλων Κρητικού Ιχνηλάτη” που εδρεύει στο Ηράκλειον της Κρήτης.


… συνεχίζεται …
Συνημμένα
KYNES27.jpg
Μέσα από το παιχνίδι, οι κρητικοί ιχνηλάτες μαθαίνουν να ακονίζουν και το κυνηγετικόν τους ένστικτον
KYNES27.jpg (77.27 KiB) 8849 προβολές
BASENJI01.jpg
Αφρικανικό Μπασέντζι (Basenji)
BASENJI01.jpg (68.4 KiB) 9462 προβολές
ZAKROS05.jpg
Πυξίδα από πράσινο στεατίτη λίθο της Προ-ανακτορικής Περιόδου, από το “φαράγγι των νεκρών” στην Ζάκρο. Το χερούλι του καπακιού έχει χαραχθεί στο σχήμα κρητικού ιχνηλάτη. Πρόκειται για ένα από τα δύο σχεδόν ίδια καπάκια που έχουν βρεθεί στην Κρήτη. Το άλλο προέρχεται από τον Μόχλο και θεωρείται ότι προέρχεται από τον ίδιο καλλιτέχνη. Εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου (π. 2.400 π.Χ.)
ZAKROS05.jpg (59.19 KiB) 8627 προβολές
Ἀντιπροσωπευτικὸ εἰκονίδιο μέλους
ΝΙΚΟΛΤΣΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
Παλαιό μέλος
Παλαιό μέλος
 
Δημοσ.: 1372
Ἐγγραφή: Πέμ 17/01/2002 02:28
Τοποθεσία: ΝΑΟΥΣΑ - ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ - ΕΛΛΑΣ

Αρχαίες ελληνικές φυλές κυνών

Δημοσίευσηἀπό ΝΙΚΟΛΤΣΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ » Κυρ 11/05/2008 13:10

Λόγοι επιβίωσης της φυλής του κρητικού ιχνηλάτη

Οι λόγοι που συνέτειναν στην επιβίωση της ντόπιας αυτής φυλής κυνών είναι οι παρακάτω :

1.
Η νησιώτικη απομόνωση, η οποία τον κράτησε μακρυά από τον υβριδισμό με άλλες φυλές, ειδικά ποιμενικών και σκυλιών φύλαξης τα οποία εισήχθησαν στην Κρήτη μετά το 1940.

2.
Η συνήθεια των Κρητικών να μην μιλούνε για τα “μυστικά της δουλειάς”· ακόμα και όταν θέλουν να επαινέσουν κάτι, το δυσφημίζουν για να μην το ματιάσουν. Με τον τρόπο αυτόν η κρητικός ιχνηλάτης έμεινε σχεδόν άγνωστος και χωρίς ενδιαφέρον για τους μη Κρητικούς, ακόμη και για τους ντόπιους που ζούσαν στις μεγάλες πόλεις.

3.
Η ικανότητά του στο κυνήγι αλλά και στην φύλαξη τον έκαναν αχώριστο σύντροφο των κτηνοτρόφων αλλά και των λοιπών ορεσίβιων αγροτών και κυνηγών. Τον χρησιμοποιούσαν, λοιπόν, για να τρέφονται με θηράματα, τα οποία μπορούσε εύκολα να ανακαλύψει στα δύσβατα κρητικά βουνά, αλλά και να ειδοποιεί σε περίπτωση παρουσίας εμφάνισης ανεπιθύμητων επισκεπτών ή κλεπτών, ειδικά την περίοδο της κρητικής ιστορίας που η ζωοκλοπή ήταν τρόπος ζωής για κάποιους ντόπιους.

4.
Εξαιτίας της εξαιρετικής του κυνηγετικής δεινότητος, προπάντων οι κτηνοτρόφοι αλλά και οι κυνηγοί ιδιοκτήτες, δεν τον ζευγάρωναν εύκολα με άλλες φυλές παρά μόνο με παρόμοια σκυλιά και μάλιστα μόνο από “καλά αίματα”. Χαρακτηριστική είναι και η κρητική παροιμία : «ο άντρας να ‘ν’ από γενιά κ’ η σκύλα ‘πο μιτάτο».

5.
Φυλή με μικρές διατροφικές ανάγκες, δεν ήταν μεγάλο βάρος στον ιδιοκτήτη του, ιδιαίτερα σε δύσκολες περιόδους. Μπορεί και τρέφεται με χόρτα, άγρια φρούτα, ακρίδες, νεκρά ζώα αλλά και σαύρες. Είναι ένας λόγος που δικαιολογεί την συνήθεια των ιδιοκτητών να μην δίνουν (λαθεμένα βεβαίως) και πολλή σημασία στα σκυλιά τους.

6.
Τελευταίος (και υποκειμενικός !) λόγος είναι η προσωπική σχέση των Κρητικών με τα σκληροτράχηλα αλλά και περήφανα σκυλιά τους, αφού μεγάλωσαν γενιές επί γενεών με συντροφιά σκυλιά όλο λεβεντιά και χάρη.


… συνεχίζεται …
Συνημμένα
KYNES29.jpg
Βοσκοί με το κοπάδι τους και τους τετράποδους φύλακές του
KYNES29.jpg (86.46 KiB) 8690 προβολές
KYNES28.jpg
Ο κρητικός ιχνηλάτης στο φυσικό του περιβάλλον…
KYNES28.jpg (68.32 KiB) 8555 προβολές
KYNES30.jpg
… και σε παραλλαγή εδάφους
KYNES30.jpg (74.96 KiB) 8505 προβολές
Ἀντιπροσωπευτικὸ εἰκονίδιο μέλους
ΝΙΚΟΛΤΣΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
Παλαιό μέλος
Παλαιό μέλος
 
Δημοσ.: 1372
Ἐγγραφή: Πέμ 17/01/2002 02:28
Τοποθεσία: ΝΑΟΥΣΑ - ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ - ΕΛΛΑΣ

Ἑπόμενο

Ἐπιστροφὴ στην Μυθολογία - Ἱστορία



Παρόντες

Παρόντες σὲ αὐτὴ τὴν Δ. Συζήτηση : Δεν ὑπάρχουν ἐγγεγραμμένα μέλη καὶ 1 ἐπισκέπτης

cron