ΔΡΥΙΔΕΣ

Συζήτηση περὶ Μυθολογίας - Ἱστορίας

Δημοσίευσηἀπό πρώην μέλος » Κυρ 14/04/2002 04:54

ΔΡΥΙΔΕΣ

Σύμφωνα με τις παραδόσεις, οι Δρυίδες ήταν περιφερόμενοι ιερείς και διδάσκαλοι του ελληνικού λόγου. Ζούσαν στους αγρός και τις κατοικίες τους τις έχτιζαν πάνω σε δέντρα δρυς, γι’ αυτό και ονομάσθηκαν Δρυίδες. Συνόδευαν τους Αργοναύτες στην μεγάλη τους πολιτιστική εκστρατεία και πολλοί έμειναν στις χώρες τις Ευρώπης, για να διδάξουν στους λαούς τους Έλληνες Θεούς, τις τέχνες και τα γράμματα. Μεγάλες αναφορές και παράδοση για τους Δρυίδες έχουμε στην Αγγλία, Ιρλανδία, Γερμανία, Γαλλία, Ισπανία μα και αλλού. Στην Ιρλανδία και στην Γερμανία ως σήμερα υπάρχει λατρεία των Δρυίδων.

Παραδοσιακά οι Δρυίδες κόβανε γκι από τις κορυφές την βαλανιδιάς (με πανσέληνο και χρυσό δρεπάνι:)). Πέρα από τα Αστεριξικά, ξέρει κανείς το ΤΙ κάνανε με το γκι? Πια ήταν η χρησιμότητα του αλλά και ο συμβολισμός του?

πρώην μέλος
 

Δημοσίευσηἀπό ΒΕΚΡΗ ΔΗΜΗΤΡΑ » Τρί 16/04/2002 08:54

Από όσο γνωρίζω το γκι των Δρυϊδων δεν είναι το φυτό με τους κόκκινους καρπούς που χρησιμοποιούμε και εμείς για τη Χριστουγεννιάτικη διακόσμηση του οίκου μας. Πρόκειται για ένα άλλο είδος το οποίο σχηματίζει λευκούς καρπούς και δεν ευδοκιμεί στις χώρες της Μεσογείου.
Οι καρποί του φυτού αυτού έχουν την ιδιότητα να καταπραϋνουν το νευρικό σύστημα και να δρουν ως χαλαρωτικό, υπνωτικό. Οι ιερείς θα πρέπει να κατανάλωναν τους καρπούς αυτούς και να έπεφταν σε έκσταση.
Επειδή οι καρποί αυτοί βγαίνουν σε ομάδες των τριών αποτελούν και σύμβολο της Τριάδας για αυτό και χρησιμοποιείται και από τους Χριστιανούς.

Αν κάποιος συμπορευτής έχει και άλλα στοιχεία ας τα μοιραστεί μαζί μας.

ΒΕΚΡΗ ΔΗΜΗΤΡΑ
Ενεργό μέλος
Ενεργό μέλος
 
Δημοσ.: 747
Ἐγγραφή: Τετ 31/10/2001 01:06

Δημοσίευσηἀπό ΦΟΥΡΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ » Τρί 16/04/2002 09:40

ΣEΒΑΣΤΟΤΑΤH ΣΥΜΠΟΡΕΥΤΡΙΑ ΒΙΝΑΤΙΟΝΑΛ.
πράγματι, οί Δρυϊδες ήσαν (ΕΙΝΑΙ) ΄Ιερατικό γένος.
Μόνο ότι ύπάρχει μία μίκρη, έπιφανειακώς μέν άνούσια άλλά είς τό βάθος πολύ ούσιαστική, διαφορα. Οί Δρυϊδες δέν ήσαν Κέλτες. 'Ησαν Κελτοί. Καίτοι, κατά τήν Μυ-θολογία - Ίστορία τών ΄Ιρλαδών, τήν <<ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΕΙΣΒΟΛΩΝ>> οί Κέλτες είσέβαλαν είς τήν ΄Ιρλανδία, Σκωτία, Ούάλια , Βρετάνη καί Κορνουάλη όρμόμενοι άπό τήν Μακεδονία, οί Κελτοί έμφανίσθησαν είς τήν Κελτογαλλατίαν πολύ άργότερα .
Τό μοναδικό νόημα τού παρόντος μηνύματος μου άποσκοπεί μόνο είς τό νά προσέξουμε τήν διαφορά τών Κελτών άπό τούς Κελτούς.
ΜΕ ΤΟΝ ΔΕΟΝΤΑ ΣΕΒΑΣΜΟ

(Διορθώθηκε από FOURAKIS στις 6:01 πμ on 16 Απρ 2002)

(Διορθώθηκε από FOURAKIS στις 1:39 μμ on 16 Απρ 2002)

Ἀντιπροσωπευτικὸ εἰκονίδιο μέλους
ΦΟΥΡΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ
 
Δημοσ.: 808
Ἐγγραφή: Δευ 02/09/2002 22:27

Δημοσίευσηἀπό πρώην μέλος » Τρί 16/04/2002 19:00

Κατ’ αρχήν ευχαριστώ για την απάντηση και των δυο σας.

Δήμητρα μου, το χρυσό δρεπάνι ήταν μόνο για αντισηπτικούς λόγους η και για κάποια άλλη χημική αντίδραση? Η έκτη μέρα μετά την Πανσέληνο τι ρόλο παίζει?

Οποίος έχει κάποια παραπάνω στοιχεία θα με βοηθούσε πολύ!!!

Κύριε Φουράκι, αυτή η διευκρίνιση πρώτη φορά πέφτει στην αντίληψη μου. Άλλο η «Κέλτες» και άλλο «Κελτοί»? Πια η διάφορα, εκτός την χρονολογική? Γιατί έχουν «όμοια» ονόματα? Πως διαφοροποιούνται αυτές η ονομασίες στην Αγγλική?

Μήπως έχετε να μου προτείνετε κάποιο βιβλίο σε σχέση με το Γκι και τους Δρυίδες?

Ευχαριστώ και πάλι.

πρώην μέλος
 

Δημοσίευσηἀπό πρώην μέλος » Πέμ 18/04/2002 09:01

ΑΣ ΒΡΟΥΜΕ ΠΕΡΙ ΠΑΡΘΟΛΟΝ...

ΚΑΙ ΑΣ ΒΡΟΥΜΕ ΠΟΙΑ ΑΜΑΔΡΥΑΔΑ ΓΟΝΙΜΟΠΟΙΕΙ Ο ΑΠΟΛΛΩΝ ΩΣ ΦΙΔΙ...ΑΦΟΥ ΠΡΩΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΕ ΩΣ ΧΕΛΩΝΑ

ΤΙ ΑΝΑΛΟΓΙΑ ΕΧΕΙ Ο ΔΡΥΣ ΤΗΣ ΔΩΔΩΝΗΣ...ΚΑΙ Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΤΩΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΡΥΙΔΕΣ ?....

ΤΙ ΣΧΕΣΗ ΕΧΕΙ Ο ΑΡΘΟΥΡΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΜΕΛΟΤ (χιχιχι !!!) ΜΕ ΤΟΝ....ΜΕΡΛΙΝ ?

...ΑΠΟ ΕΔΩ ΤΟ ΦΕΡΝΩ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΤΟ ΠΑΩ...ΟΛΟ ΣΤΟΝ ΑΡΚΤΟΥΡΟ ΚΑΤΑΛΗΓΩ...χεχεχε !!!

πρώην μέλος
 

Δημοσίευσηἀπό ΒΛΑΤΑΚΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ » Πέμ 18/04/2002 09:07

Θαρρώ πως θα ξεχάσουμε την Ελληνική Μυθολογία
και θα μάθουμε την Λαβφκραφτική, Καρμάνωκρα.
ΒΛΑΤΑΚΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
Τακτικό μέλος
Τακτικό μέλος
 
Δημοσ.: 474
Ἐγγραφή: Σάβ 02/02/2002 13:01

Δημοσίευσηἀπό πρώην μέλος » Παρ 19/04/2002 05:47

Θα μπορούσα να είχα λίγο ΠΙΟ συγκεκριμένες απαντήσεις ???
Μήπως λέω !!!!! Είναι ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ!!!!
πρώην μέλος
 

Δημοσίευσηἀπό πρώην μέλος » Παρ 19/04/2002 06:55

MA KAI H ΛΑΒΚΡΑΦΤΙΚΗ ΚΑΙ Η ΚΕΛΤΙΚΗ..ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΙΝΑΙ

ΥΓ - ΠΡΟΣ ΒΙΝΑΤΙΟΝΑΛ - ΣΤΕΙΛΕ ΜΑΙL ΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΣ

πρώην μέλος
 

Δημοσίευσηἀπό ΒΕΚΡΗ ΔΗΜΗΤΡΑ » Παρ 19/04/2002 08:24

Το λευκό γκι ονομάζεται επιστημονικά Viscum album (Λινναίος) και ανήκει στην Οικογένεια Loranthaceae. Αποτελεί ημιπαράσιτο το οποίο αναπτύσσεται στα κλαδιά και τους κορμούς δέντρων, όπως η μηλιά, η φλαμουριά, ο κέδρος κ.α., αλλά πολύ σπάνια εμφανίζεται στους δρυς. Οι καρποί του είναι στρογγυλοί λευκοί και κολλώδεις και βγαίνουν σε ομάδες των τριών. Το ξύλο του είναι ιδιαίτερα πλούσιο σε κάλιο και φωσφορικό οξύ.

ΟΙ ΔΡΥΙΔΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΓΚΙ

Οι Δρυίδες πίστευαν ότι οτιδήποτε βρισκόταν επάνω στον ιερό δρυ αποτελούσε δώρο από τους ουρανούς και επομένως από τους ίδιους του θεούς. Έτσι, το λευκό γκι αποτελεί το ιερότερο φυτό των Δρυίδων (μετά τον δρυ), φυτό του αέρος, σύμβολο του Ηλίου, του οποίου οι ρίζες βρίσκονται στον αέρα και όχι πάνω στη γη, και σύμβολο της Τριάδος Δίας-Απόλλων-Αφροδίτη. Η ένωσις του λευκού γκι με τον δρυ αποτελεί βαθύτερο σύμβολο της σεξουαλικής ένωσης. Ο κολλώδης λευκός καρπός αποτελεί σύμβολο του σπέρματος και κατ’ επέκτασην, εφόσον η ρίζα του φυτού βρίσκεται στον αέρα, του θείου σπέρματος.
Οι Δρυίδες, ντυμένοι με λευκό χιτώνα, αναζητούσαν το φυτό στις κορυφές των ιερών δρυών το οποίο και έκοβαν με μία χρυσή σκύθη (δρεπάνι) την έκτη νύκτα μετά την πρώτη Πανσέληνο του Νέου Έτους, και μόνον όταν αυτό τους είχε υπαγορευθεί μετά από κάποιο όραμα. Το φυτό το τύλιγαν σε λευκό πανί και δεν έπρεπε να αγγίξει το έδαφος. Μετά την τελετή συλλογής του φυτού κάτω από το δέντρο θυσίαζαν δύο λευκούς ταύρους των οποίων τα κέρατα ήταν δεμένα μαζί. Αν κάποιο μεγάλο χρονικό διάστημα περνούσε χωρίς αυτό να συμβεί και τελικά κάποιος έβρισκε ένα κλαδί πεσμένο στο έδαφος, αυτό θεωρούταν κακός οιωνός. Ο χρυσός συμβολίζει τον ήλιο, το σχήμα της σκύθης συμβολίζει το φεγγάρι, και ολόκληρη η σκύθη, την ένωση των δύο. Η διαδικασία αυτή σχηματίζει την ένωση του Δρυϊδη με το γκι, του Ηλίου και της Σελήνης, του ουρανού και της γης, ελευθερώνοντας μία σπίθα η οποία απορροφόταν από το σώμα, από τη ζωή επάνω στη γη και μέσω του δέντρου.

Κατά τη διάρκεια του Δεκεμβρίου τα μπουμπούκια έχουν μία χρυσωπή χροιά και οι δυνάμεις της Σελήνης είναι ισχυρότερες. Το γκι που συλλέγεται στο Χειμερινό Ηλιοστάσιο είναι το καλύτερο για τη γονιμότητα, ενώ το γκι που συλλέγεται στο Θερινό Ηλιοστάσιο είναι το καλύτερο για προστασία και σαν φυλακτό.

ΒΕΚΡΗ ΔΗΜΗΤΡΑ
Ενεργό μέλος
Ενεργό μέλος
 
Δημοσ.: 747
Ἐγγραφή: Τετ 31/10/2001 01:06

Δημοσίευσηἀπό ΒΕΚΡΗ ΔΗΜΗΤΡΑ » Παρ 19/04/2002 08:25

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

Τα φύλλα και οι καρποί του, θεωρείται ότι προσδίδουν προστασία από τον κεραυνό, τις αρρώστιες και την κακοτυχία. Ενώ ετοποθετήτω στις κούνιες των βρεφών για να τα προστατεύει από τις νεράιδες οι οποίες θα επιχειρούσαν να τα απαγάγουν.
Ένα δακτυλίδι φτιαγμένο από το ξύλο του λευκού γκι, θεωρούταν ότι μπορούσε να διώξει μακριά όλες τις ασθένειες και ότι είχε τη δύναμη να επουλώνει γρήγορα τα τραύματα (χωρίς να έρθει σε επαφή με την πληγή).
Οι άνδρες φορούσαν λευκό γκι για καλή τύχη στο κυνήγι ενώ οι γυναίκες για να είναι γόνιμες. Επίσης, θεωρούταν ότι προσδίδει αθανασία, ότι ανοίγει τις πύλες και ότι όταν φοριέται γύρω από το λαιμό κάνει τον φορέα του αόρατο στους εχθρούς του. Η τοποθέτησή του στην πόρτα της κρεβατοκάμαρας ή κάτω από το μαξιλάρι, θεωρούταν ότι προσέδιδε βαθύ ύπνο και έδιωχνε μακριά τα κακά όνειρα.

Επίσης χρησιμοποιείται για τις φαρμακευτικές του ιδιότητες. Έτσι χρησιμοποιείται για την εσωτερική αιμορραγία, το πρήξιμο, την ανικανότητα, την αρθρίτιδα, τους ρευματισμούς, τη νευραλγία, τις ασθένειες τους ουροποιητικού συστήματος, την υστερία, την αποπληξία, τον βήχα, το άσθμα, την υπέρταση, τις ημικρανίες, τους ιλίγγους, τα προεμμηνορροϊκά συμπτώματα, την εμμηνόπαυση, τη διάρροια, τις καρδιακές αρρυθμίες. Χρησιμοποιείται ως φυσικό ηρεμιστικό για τις διάφορες παθήσεις του νευρικού συστήματος, ως αντισπασμοδικό, ως αντιπυρετικό, παυσίπονο ναρκωτικό, για την τόνωση των αδένων και για την αντιμετώπιση της κόπωσης, ψυχικής και σωματικής. Χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση της «Ιερής Νόσου» της επιληψίας. Χρησιμοποιείται επίσης κατά της αρτηριοσκλήρωσης, και σαν αντικαρκινικός παράγοντας διότι τα εκχυλίσματά του έχει δειχθεί ότι σκοτώνουν τα καρκινικά κύτταρα ενώ ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα!
Αποτελεί αντίδοτο προς πάσης φύσεως δηλητήρια.

Το λευκό γκι περιέχει βισκοτοξίνες, που είναι μικρές πρωτεϊνικές δομές οι οποίες παρουσιάζουν κυτταροφαγική δραστηριότητα. Αλκαλοειδή, που είναι μία μεγάλη ομάδα αζωτούχων ενώσεων που παράγουν τα φυτά, και που παρουσιάζουν αντικαρκινικές ιδιότητες. Λεκτίνες, οι οποίες είναι περίπλοκες ενώσεις αποτελούμενες από πρωτενες και σάκχαρα. Αυτές δεσμεύονται από την κυτταρική μεμβράνη και προκαλούν την έναρξη αλυσιδωτών αντιδράσεων στο εσωτερικό του κυττάρου.

Σύμφωνα με τους κανονισμούς του FDA δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τον άνθρωπο γιατί (σε μεγάλες δόσεις) προκαλεί ισχυρούς σπασμούς, επιβραδύνει επικίνδυνα τον καρδιακό παλμό, προκαλεί παραισθήσεις, υπέρταση, καρδιακή προσβολή, καρδιακή ανεπάρκεια, και θάνατο!!!

ΒΕΚΡΗ ΔΗΜΗΤΡΑ
Ενεργό μέλος
Ενεργό μέλος
 
Δημοσ.: 747
Ἐγγραφή: Τετ 31/10/2001 01:06

Ἑπόμενο

Ἐπιστροφὴ στην Μυθολογία - Ἱστορία



Παρόντες

Παρόντες σὲ αὐτὴ τὴν Δ. Συζήτηση : Δεν ὑπάρχουν ἐγγεγραμμένα μέλη καὶ 1 ἐπισκέπτης

cron