28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940

Συζήτηση περὶ Μυθολογίας - Ἱστορίας

28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940

Δημοσίευσηἀπό ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ » Πέμ 28/10/2010 12:10

Αυτεγερσία – Έκσταση – Εθνεγερσία. Για την Μητέρα.


28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940
Ο Μισόζωος εχθρός λοιπόν, δεν φοβάται ούτε τους συνδικαλιστές, ούτε τους “ξερόλες”. Φοβάται αυτούς τους τρελλούς, τους αδίστακτους. Γνωρίζει ότι δε μπορεί να τους αγοράσει. Δε μπορεί να τους “θαμπώσει”, δεν μπορεί να τους φοβίσει. Το κυριότερο, δε μπορεί ούτε να τους εξαπατήσει διότι απλούστατα γνωρίζουν την Αλήθεια.
Όποιος Καταρρίπτει το ιδιωτικό του συμφέρον προς όφελος των ιδεών του, εγείρεται, ασχέτως ιδεολογικού περιεχομένου.
Όποιος εγείρεται για ευγενή σκοπό αναφερόμενο σε σύνολο, στο οικοδόμημα, στο Όλον, φεύγει από το περιοριστικό του Εγώ. Εξέρχεται της παρούσας Στάσης του. Δηλαδή Εκστασιάζεται.
(Ο σκοταδισμός πέτυχε να υπνώσει και να μυθοποιήσει φυσικές καταστάσεις. Ως Φύση θεώρησε μόνο την Ύλη. Είναι κωμικό εάν σκεφτούμε ότι η “υπέρβαση” του εξουσιασμού ήταν να παραδεχτεί
ότι η Γη δεν είναι ένα επίπεδο αγροτεμάχιο αλλά ένα στρογγυλό κομμάτι χώμα που περιστρέφεται λόγω της βαρύτητας άλλων χωμάτινων άψυχων σφαιρών. Έκανε αυτή την παράνοια πραγματικότητα και την πραγματικότητα παράνοια.)
Την έκσταση λοιπόν δε μπορεί να κατακτήσει όποιος αγωνίζεται για τα ουρί ή όποια άλλη μετά θάνατον ατομική ανταμοιβή. Γιατί πάλι δρα και θυσιάζεται ορμώμενος από το Εγώ.
Ο ευγενής σκοπός φέρνει την έκσταση και τον ενθουσιασμό. Εν Θεώ ουσία. Τη γενεσιουργό Θεία ουσία. Το Αίτιο, το Έθνος. “Έθνος” σημαίνει Γέννα. Natio όπως πολύ σωστά το μετέφεραν οι Λατίνοι. Ομηρική χρήση. Έθνος Λαών, Έθνος Μελισσών, Έθνος Ορνίθων. Natura. Η Γενεσιουργός μήτρα της Φύσης. Ούτε το Ομόγλωσσον, ούτε το Ομόδοξον ή το Ομόφυλον. Όχι το περιχαρακωμένο από γραμμές και συρματοπλέγματα.
Ο ομφάλιος λώρος της δημιουργίας κρίνει το Έθνος. Αυτόν τον ομφάλιο λώρο που απέκοψαν τα εξουσιαστικά

ιερατεία κάνοντας τη Μητέρα Γη αμμοχάλικο και το Θείον εξωγήινο. (Υπάρχουν πάρα πολλά χωρία στην Αγία Γραφή που αναφέρονται σε αυτήν την έννοια του έθνους, δηλαδή ότι τα έθνη ταυτίζονται με τους ειδωλολάτρες που πιστεύουν στα είδωλα. Αντίθετα, όταν γίνεται λόγος για την αποκάλυψη του Θεού στους Ιουδαίους χρησιμοποιείται ο όρος «λαός του Θεού»)
Ή Μόνη ασφαλής εξήγηση του Έθνους λοιπόν είναι η κοινή Μήτρα. Γηγενείς κατά τον Αριστοτέλη. Οργανισμοί κοινής Γέννας (natio) που εγείρονται με ενθουσιασμό. Για την Μητέρα Γη. Για την Πατρώα Γη. Την Πατρίδα.
Όπως Ενθουσιάζοντο οι Σπαρτιάτες μπαίνοντας στη μάχη και υπερέβαλλαν εαυτόν αδιαφορώντας για τις αριθμητικές διαφορές πέφτοντας μέχρις ενός.
Όπως Ενθουσιάζοντο οι Ζουλού επιτιθέμενοι στους Άγγλους “πολιτισμένους” εισβολείς αδιαφορώντας για την τεχνολογική υπεροπλία πέφτοντας μεχρις ενός.
Όπως Ενθουσιάζοντο οι Τσέροκυ επιτιθέμενοι στους Σάξονες μεταστάτες ακόμη και εγκλωβισμένοι στους καταυλισμούς φυλακές. Έπεσαν μέχρις ενός.
Όπως τα αντισώματα πέφτουν στους ιούς για να σώσουν τον οργανισμό. Όπως τα αιμοσφαίρια στα μικρόβια εισβολείς.
Κάπου εκεί έρχεται ο Καρκίνος. Κύτταρα του οργανισμού που μεταλάσσονται για να κλονίσουν εκ των έσω και να ανοίξουν την Κερκόπορτα. Πήλιοι Γούσηδες, Εφιάλτες. Αγνοούν ότι στο τέλος και αυτοί θα πεθάνουν με τον οργανισμό που πρόδωσαν.
Σαν τους κωμικούς κρετίνους που πέταξαν τα λεφτά των ταμείων για να τσιμπήσουν μίζες από τα ομόλογα.
Σαν τους γυμνοσάλιαγκες που πέταξαν τα αποθεματικά των συντάξεων για να γεμίσουν τις τσέπες τους στο χρηματιστήριο.
Σαν τον σαλτιμπάγκο που αγοράζει burberry’s με τα χρήματα της δημόσιας υγείας, της θερμοκοιτίδας που σκοτώνει την καινούρια γέννα.
-Για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούρια Γέννα-
Πριν πιάσεις “τ’ άρματα”, σκέψου προσεκτικά τον λόγο που μπαίνεις στη μάχη.
Εάν μπεις στη μάχη για τα φράγκα, για την κονόμα, για “οικονομικά αιτήματα”, τότε είσαι ένα πορτοφόλι. Αναπόφευκτα θα σε αδειάσουν και θα σε πετάξουν στα σκουπίδια.
Εάν μπεις στη μάχη για την αλαζονεία, για τη “μαγκιά” και την φιγούρα, τότε θα έχεις την τύχη του Κόκορα. Τον αφήνουν στο κοτέτσι πλουμιστό, να νομίζει ότι είναι ο βασιλιάς και να κοκορεύεται μέχρι που μια ωραία πρωΐα, αντιλαμβάνεται ότι είναι απλώς η μακαρονάδα του αφεντικού.
Εάν μπεις στη μάχη για την Ιδέα, για το σύνολο, για την γέννα που έρχεται, για τη γενιά που έφυγε, αυτά δηλαδή που απαρτίζουν το Έθνος (=Γέννα),
εάν μπεις στη μάχη με απόλυτη αυτογνωσία ότι μάχεσαι για να προσφέρεις και όχι για να πάρεις, με πίστη σε ένα κοινό και αγνό ιδεώδες, με ορθολογισμό ότι μάχεσαι για το δίκαιο, την Αλήθεια και όχι για το “ίδιον”, τότε έχεις πιάσει έναν αρχέγονο σφυγμό.
Τον σφυγμό που κάνει την ανατροπή, που κάνει τα αδύνατα δυνατά, που κάνει τα θαύματα. Την αιώνια αρχή που υποτάσσει το σαθρό και το άδικο. Το πρότυπο που έχει αποθεωθεί και τεκμηριωθεί ανά τους αιώνες, ενσαρκωμένο στον μαχητή που μπήκε ενάντια στην “λογική κατάληξη” με ενθουσιασμό (Εν Θεω Ουσία) γιατί ο σκοπός του ήταν Θείος. Αληθινός. Η ίδια η Αλήθεια.
Ας θυμηθούμε τον Κολοκοτρώνη. Προδομένος από το γένος του, από τους επίορκους του Έθνους του, τα χρηματισμένα “πατριωτάκια” που του στέρησαν μέχρι και τον γιό του τον πρωτότοκο. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης ήταν ο άνθρωπος που έφερε τη λευτεριά. ΕΝΑΣ άνθρωπος, ένας μαχητής αρκούσε για να Ενθουσιάσει τους ραγιάδες, ενάντια στον φόβο, την ηττοπάθεια, την υπεροπλία και υλική ισχύ των αδίκων, την προδοσία των ημετέρων. Τι ομοιότητες Θέε μου.
Δεν ήταν υπεράνθρωπος, έγινε απλώς αυτό για το οποίο πολεμούσε. Τι ήταν αυτό; Μα το είπε ο ίδιος ξεκάθαρα:
“Για του Χριστού την πίστη την αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία”
Βρε κάτι συμπτώσεις… Τι έλεγε ο Μέγας Αλέξανδρος πριν τη μάχη στην επίκληση που του έμαθε η Ορφική Ολυμπιάδα;
“Ζευ Βασιλεύ και Γαία”
Μα και όταν η Θυσία ήταν αναπόφευκτη, ο Θανάσης (Αθάνατος) Διάκος:
Πατέρα παντοδύναμε, ἄκουσες τὴν εὐχὴ μού• μου φύτεψες μέσ’ στὴν καρδιὰ ἀγάπη, πίστη, ἐλπίδα, ἔδωκες μία ἀχτίδα Σου ἀθέρα στὸ σπαθί μου καὶ μοῦ’πές: Τώρα πέθανε γιὰ Μέ, γιὰ τὴν Πατρίδα.
Ο Μισόζωος εχθρός λοιπόν, δεν φοβάται ούτε τους συνδικαλιστές, ούτε τους “ξερόλες”. Φοβάται αυτούς τους τρελλούς, τους αδίστακτους. Γνωρίζει ότι δε μπορεί να τους αγοράσει. Δε μπορεί να τους “θαμπώσει”, δεν μπορεί να τους φοβίσει. Το κυριότερο, δε μπορεί ούτε να τους εξαπατήσει διότι απλούστατα γνωρίζουν την Αλήθεια.
Ζούμε την Αλήθεια ως υπέρτατη πράξη Ελευθερίας. Την λέμε ως πράξη επαναστατική, όπως είπε ο Όργουελ. Ούτε χίλιες Δραγώνες ούτε όλα τα ΜΜ”Ε” δεν θα μας ρίξουν στη λήθη. Γιατί είναι η αιώνια συνταγή Νίκης. Από τα χρονια του Διός, του Λεωνίδα, μέχρι σήμερα:
http://olympia.gr/
Πολλοί θέλουν το καλό μας
Μην τους αφήσετε να μας το πάρουν !!!!!!!
ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
Ενεργό μέλος
Ενεργό μέλος
 
Δημοσ.: 782
Ἐγγραφή: Δευ 25/02/2008 10:02

Ἐπιστροφὴ στην Μυθολογία - Ἱστορία



Παρόντες

Παρόντες σὲ αὐτὴ τὴν Δ. Συζήτηση : Bing [Bot] καὶ 1 ἐπισκέπτης

cron