ΙΣΤΟΡΙΕΣ "ΧΡΕΩΝ" ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ

Συζήτηση περὶ Μυθολογίας - Ἱστορίας

ΙΣΤΟΡΙΕΣ "ΧΡΕΩΝ" ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ

Δημοσίευσηἀπό ΚΑΤΣΟΥΛΑ ΑΜΑΛΙΑ » Δευ 07/11/2011 02:14

ΙΣΤΟΡΙΑ 1η : Πώς “διέγραψε” το χρέος του ο Διονύσιος των Συρακουσών

Λέγεται ότι η πρώτη χρεοκοπία στην ελληνική ιστορία δεν έχει να κάνει με τη “λεηλασία” του ταμείου του ναού της Δήλου (που αναφέρουμε παρακάτω), αλλά με το δάνειο που εισέπραξε από τους υπηκόους του ο σπάταλος τύραννος των Συρακουσών Διονύσιος. Αυτό που θα πρεπε ίσως να κάνουν σήμερα οι ευρωπαίοι , δηλαδή να “κόψουν” χρήμα, το κανε πρώτος ο Διονύσιος. Στην αρχή προσπάθησε να μαζέψει χρήματα από άλλες πόλεις-κράτη, χωρίς όμως να τα καταφέρει. Αφου είδε ότι δεν έχει αποτέλεσμα αυτή η μέθοδος έδωσε διαταγή, υπό την απειλή θανατικής ποινής, οι συρακούσιοι να του παραδόσουν όλα τα χρήματα τους. Μόλις συγκεντρώθηκαν όλα τα νομίσματα, μετέτρεψε όλες τις δραχμές σε δίδραχμα! Κατόπιν τους τα επέστρεψε κανονικά μόνο που πλέον άξιζαν το μισό. Με τα υπόλοιπα μισά που κράτησε ξόφλησε τα χρέη κι έτσι κατάφερε να εξαφανίσει τα δημοσιονομικά προβλήματα της ηγεμονίας του.



ΙΣΤΟΡΙΑ 2η: Δήλος 454 πχ. Η πρώτη χρεωκοπία στο κόσμο

Η “επίσημη” πρώτη πτώχευση στην παγκόσμια ιστορία σημειώθηκε το 454 προ Χριστού στον Ναό της Δήλου. Τον 4ο αιώνα π.Χ. στον Ναό του Απόλλωνα στη Δήλο βρίσκονταν οι θησαυροί της συνομοσπονδίας των ελληνικών πόλεων-κρατών κάτω από την ηγεσία της Αθήνας. Εκεί φυλασσόταν το τεράστιο ποσό των εισφορών των συμμάχων και εκεί γίνονταν οι συναντήσεις των αντιπροσώπων.

Οι πόλεις-κράτη συνέβαλαν στο ταμείο με τη μορφή οικονομικών πόρων, στρατευμάτων και πλοίων, ενώ τα μέλη είχαν ισότιμη ψήφο στο συμβούλιο που είχε δημιουργηθεί.

Το ποσό της οικονομικής συμβολής καθοριζόταν από την Αθήνα, η οποία κατάφερε κάποια στιγμή να μεταφερθεί το θησαυροφυλάκιο της Συμμαχίας από τη Δήλο στην Αθήνα, καθώς πολύ σύντομα η Δηλιακή Συμμαχία εξελίχθηκε σε Αθηναϊκή Ηγεμονία.

Ο Αριστείδης καθόρισε πρώτος το ποσό της εισφοράς για κάθε πόλη με τόσο δίκαιο τρόπο που οι σύμμαχοι τον ονόμασαν “τον δικαιότερο από όλους τους ανθρώπους”.

Το 454 π.Χ., λοιπόν, και ενώ η περίφημη αθηναϊκή συμμαχία έχει ανασυσταθεί, 13 πόλεις-κράτη προχώρησαν σε δανεισμό από τον Ναό της Δήλου. Οι δέκα πόλεις-κράτη, όμως, δεν μπορούσαν να αποπληρώσουν τα χρέη τους, προχωρώντας έτσι στην πρώτη… στάση πληρωμών της παγκόσμιας ιστορίας!

Δύο από τις δέκα πόλεις-κράτη, μάλιστα, δεν μπόρεσαν τελικά να αποπληρώσουν τα χρέη τους, ενώ οι υπόλοιπες οκτώ ζήτησαν αυτό που αποκαλείται… επαναδιαπραγμάτευση χρέους.

Η στάση πληρωμών στην Αρχαία Ελλάδα δεν ήταν, λοιπόν, άγνωστο φαινόμενο, διότι -όπως λέγεται- οι αρχαίοι Ελληνες ως έμποροι αναγνώριζαν αυτό που αποκαλείται σήμερα συνυπευθυνότητα χρέους – δηλαδή ότι ο δανειστής πρέπει να αναλαμβάνει μερίδιο του ρίσκου αν κάτι πάει στραβά.

Το θέμα είναι, πάντως, ότι πολλά από τα δάνεια χορηγήθηκαν τότε με τη σίγουρη πρόβλεψη ότι ο οφειλέτης θα αποδειχτεί τελικά ανίκανος να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του.

Μετά το “κανόνι” ο Περικλής μετέφερε το ταμείο της Συμμαχίας στην Ακρόπολη της Αθήνας. Εκτοτε οι αποφάσεις λαμβάνονταν μόνο από την Αθήνα και ο φόρος οριζόταν από την Εκκλησία του Δήμου.



ΙΣΤΟΡΙΑ 3η: Αθήνα 413 π.χ. Παραχάραξη, κίβδηλα, κοπή νομίσματος χωρίς αντίκρυσμα

Ενώ σήμερα το νόμισμα έχει συμβολική αξία, σε άλλους καιρούς υπήρχε αντιστοίχηση στην αξία του και στο βάρος του μετάλλου.

Μετά την αποτυχία της Σικελικής Εκστρατείας το 413 π.Χ. η Αθήνα βρέθηκε σε δύσκολη θέση. Οι αποστασίες πολλών συμμάχων και η συνακόλουθη κατάργηση του συμμαχικού φόρου περιορίζουν τα έσοδά της. Παράλληλα, η αυτομόληση των δούλων των μεταλλείων του Λαυρίου στο στρατόπεδο των Λακεδαιμονίων στη Δεκέλεια συρρικνώνει τα αποθέματα σε άργυρο. Ετσι το 407 η Αθήνα αναγκάστηκε να κόψει χρυσά νομίσματα και ένα χρόνο αργότερα τέθηκαν σε κυκλοφορία υπόχαλκα, δηλαδή κέρματα με αργυρό περίβλημα και χάλκινο πυρήνα

Πάντως, η παραχάραξη ανέκαθεν ήταν αδίκημα. Απόδειξη ο Νόμος Νικοφώντος, ένα ψήφισμα λίγο μετά την ίδρυση της Β’ Αθηναϊκής Συμμαχίας που προσδιορίζει τα νομίσματα που επιτρέπονταν να κυκλοφορούν. Λαμβάνεται επίσης μέριμνα για τις απομιμήσεις αθηναϊκών τετραδράχμων, ενώ αναφέρεται η κατάσχεση των κίβδηλων νομισμάτων και οι ποινές για τους παραβάτες του νόμου.



ΙΣΤΟΡΙΑ 4η: Σπάρτη 5ος αιώνας π.χ. Η πρώτη περίπτωση καταγεγραμμένης δημόσιας δανειακής πράξης που γνωρίζουμε

Γράφει ο Γάλλος οικονομολόγος και τραπεζίτης Ζακ Ατταλί στο τελευταίο του βιβλίο «Παγκόσμια κατάρρευση σε 10 χρόνια;

Τον 5ο αιώνα π. Χ., οι κυβερνώντες της Σπάρτης και πολλών άλλων συμμαχικών πόλεων – κρατών, ελλείψει χρημάτων, όταν το 431 π. Χ. ξέσπασε ο Πελοποννησιακός Πόλεμος, που τους έφερε αντιμέτωπους με την Αθήνα, δανείστηκαν άτοκα πόρους που δεν μπορούσαν να καταλάβουν: τις αποταμιεύσεις των ιερών της Ολυμπίας και των Δελφών, που προορίζονταν θεωρητικά για τις τελετές και τη συντήρηση των ιερών χωρών».

Αυτή ήταν μια πρώτη προσέγγιση του «θεσμού», η οποία, ωστόσο, δεν είχε ακριβώς τη μορφή του κρατικού δανείου.



ΙΣΤΟΡΙΑ 5η: Αθήνα 426 π.χ. Η πρώτη “τρόικα”

Συνεχίζει ο Ατταλί πιο κάτω:

Οι Αθηναίοι ήταν αυτοί στους οποίους κατοχυρώνεται και αυτή η «ανακάλυψη καθώς, στο αντίπαλο στρατόπεδο, η Αθήνα, η οποία σταδιακά καταστρεφόταν από αυτό τον πόλεμο, έπρεπε κι εκείνη να δανειστεί από τους ναούς.
Eτσι, από το 426 π. Χ. έως το 422 π. Χ. οι υπεύθυνοι της πόλης συνήψαν τρία δάνεια με τους ιερείς των ναών της Αθηνάς Πολιάδος, της Αθηνάς Νίκης και της Αρτέμιδος (σ. σ. οι οποίοι, υπό μία έννοια, θα αποτελούσαν και την «τρόικα» της εποχής), έπειτα από ιερά από άλλες περιοχές (σ. σ. ως γνωστόν, ο δανεισμός φέρνει κι άλλον δανεισμό), παροτρύνοντας τον λαό να τους δανείσει τους πόρους του προσφέροντάς του σε αντάλλαγμα κάθε είδους τιμές. Ωστόσο», καταλήγει ο Ατταλί, «οι κινήσεις αυτές δεν απέτρεψαν το τέλος του Xρυσού Aιώνος της Αθήνας, εξαιτίας της καταστροφικής αυτής σύρραξης».

Ο πόλεμος τελείωσε, όπως τελείωσε, οι κακές συνήθειες όμως, όπως αυτή του κρατικού δανεισμού, δεν κόπηκαν.

Και μάλιστα, έγιναν χειρότερες, υπό την έννοια ότι οι πρόγονοί μας γρήγορα «συνέλαβαν» και την… ιδέα της αθέτησης υποχρεώσεων.

Στο ίδιο βιβλίο, λίγο παρακάτω, αναφέρεται ότι «έναν αιώνα αργότερα, 10 από τις 13 πόλεις – κράτη της ναυτικής συμμαχίας, που είχε δημιουργηθεί κατά την ένδοξη εποχή της Αθήνας, αθετούν την εξόφληση των δανείων που είχαν λάβει από το συμμαχικό ταμείο».



ΙΣΤΟΡΙΑ 6η: 594 π.χ. Σεισάχθεια – Η πρώτη διαγραφή χρέους

Ο όρος είναι σύνθετος από τα αρχαία ελληνικά, από το “σείω” (ταρακουνώ) + “άχθος” (βάρος, χρέος). Ουσιαστικά σήμαινε την “αποτίναξη των βαρών”.Πριν την απαγόρευσή της από το Σόλωνα, στην Αθήνα ίσχυε ο θεσμός της υποδούλωσης για χρέη: ένας πολίτης που δεν μπορούσε να ξεπληρώσει το δανειστή του έχανε την ελευθερία του

Τα νομοθετικά μέτρα του Σόλωνα ήταν πολύ τολμηρά, αλλά και δραστικά. Βασίζονταν στην αρχή της δίκαιης ανισότητας και όχι της απόλυτης ισότητας, ενώ επιδίωκαν να αποτρέψουν την εμφύλια διαμάχη και τη διάλυση της πολιτικής κοινότητας της Αθήνας, διατηρώντας παράλληλα την κοινωνική διαστρωμάτωση και την προβολή αυτής της διαστρωμάτωσης στη νομή της εξουσίας.

Η σεισάχθεια εντασσόταν στα μέτρα επανόρθωσης που έλαβε ο Σόλων. Πιο συγκεκριμένα, καταργούνταν τα υφιστάμενα χρέη ιδιωτών προς ιδιώτες και προς το δημόσιο, καταργήθηκε ο δανεισμός με εγγύηση το “σώμα” (προσωπική ελευθερία) του δανειολήπτη και των μελών της οικογένειάς του, ενώ απελευθερώθηκαν και όσοι Αθηναίοι είχαν γίνει δούλοι λόγω χρεών στην ίδια την Αθήνα και επαναφέρθηκαν στην πόλη όσοι εν τω μεταξύ είχαν μεταπωληθεί στο εξωτερικό.

Είναι γνωστό ότι με τη “σεισάχθεια” ο Σόλων έδωσε τέλος στην εξάρτηση των φτωχών αγροτών στην Αττική. Εκείνο που δεν είναι γνωστό και παραμένει θέμα διαμάχης ανάμεσα στους ερευνητές είναι η διαδικασία που ακολούθησε προκειμένου να αποκαταστήσει όσους είχαν πέσει θύματα της αυθαιρεσίας των πλουσίων, ακριβώς γιατί δεν υπήρχαν γραπτές διατάξεις (αυτό άλλωστε λέει και ο Σόλων σε ένα από τα ποιήματά του). Το μέτρο άλλοτε συνδέεται με τους εκτημόρους, τους εξαρτημένους αγρότες που καλλιεργούσαν τη γη των προνομιούχων με τη συμφωνία να τους δίνουν το 1/6 της παραγωγής αντί ενοικίου, ενώ άλλοτε με όλους όσους είχαν δανειστεί και καλλιεργούσαν την γη των πλουσίων και ισχυρών με ενέχυρο την προσωπική τους ελευθερία.

Πηγές: Βήμα, Καθημερινή, Ελευθεροτυπία, Έθνος, Forbes, wikipedia

by Αντικλείδι , http://antikleidi.wordpress.com
ΤΩΝ ΓΑΡ ΗΛΙΘΙΩΝ ΑΠΕΙΡΑ ΓΕΝΕΘΛΑ
ΚΑΤΣΟΥΛΑ ΑΜΑΛΙΑ
Ενεργό μέλος
Ενεργό μέλος
 
Δημοσ.: 706
Ἐγγραφή: Παρ 11/09/2009 06:21

ΙΣΤΟΡΙΕΣ "ΧΡΕΩΝ" ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ

Δημοσίευσηἀπό ΦΟΥΡΑΚΗΣ ΤΑΛΩΣ » Τρί 08/11/2011 21:10

Εύγε Αμαλία!!!
Τα γαλόνια όπως έλεγε ο Στρατηγός Μακρυγιάννης τα παίρνεις στη μάχη.
Ἀντιπροσωπευτικὸ εἰκονίδιο μέλους
ΦΟΥΡΑΚΗΣ ΤΑΛΩΣ
Ενεργό μέλος
Ενεργό μέλος
 
Δημοσ.: 511
Ἐγγραφή: Παρ 30/11/2001 20:38
Τοποθεσία: ΑΘΗΝΑ

ΙΣΤΟΡΙΕΣ "ΧΡΕΩΝ" ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ

Δημοσίευσηἀπό ΦΟΥΡΑΚΗΣ ΤΑΛΩΣ » Τετ 09/11/2011 17:38

Του Χρίστου Γούδη

Η Ευρώπη ως ενιαίο έθνος, ως μία συλλογική κυρίαρχη βούληση, αναδυόμενη από ένα χωνευτήρι λαών (ήδη εχόντων κοινή πολιτισμική παράδοση, ελληνορωμαϊκό φιλοσοφικό και δικαιϊκό υπόβαθρο, κοινή χριστιανική ηθική και συγκεκριμένη επιστημονική και μεταφυσική θεώρηση της ζωής) θα πρέπει να αποτελεί τον στόχο, τον σκοπό και την καταληκτική επιδίωξη όλων εκείνων που πιστεύουν στην μελλοντική ύπαρξή της.

Η Ευρώπη ως αυτοπροσδιοριζόμενος χώρος συμβίωσης μιας ευρείας κοινότητας ανθρώπων, που οι επιμέρους πολιτισμικές διαφορές τους δεν καταλύουν την αίσθηση της ψυχικής, κοινωνικής και πνευματικής τους συνάφειας, είναι η Ευρώπη των ορίων, όχι μόνο των γεωγραφικών, ηθικών και θρησκευτικών, αλλά και των ορίων της αντοχής και ανοχής της απέναντι στην ασύμβατη ετερότητα του κάθε αμοραλιστή χρηματάρπαγα και φονταμενταλιστή φανατικού, που απειλούν την επιδιωκόμενη συνεκτικότητά της.

Η βαθύτατη σημερινή κρίση ταυτότητας της Ευρώπης που προκαλείται από τον διαστροφικό ακτιβισμό αυτών των αλλότριων με το πνεύμα της κακοποιών στοιχείων, θα πρέπει μοιραία να την οδηγήσει σε αναζήτηση διεξόδου, μέσα από τα ιστορικά προηγούμενα που διαμόρφωσαν σταδιακά την διακριτή συλλογική φυσιογνωμία της. Όταν για παράδειγμα το μεσαιωνικό κράτος της Γαλλίας βρέθηκε παγιδευμένο στο τοκογλυφικό πολυπολιτισμικό δίκτυο των παραστρατημένων από την αρχική τους αποστολή αιρετικών και ισλαμιζόντων Ναϊτών, το κράτος της Γαλλίας εξόντωσε τους Ναΐτες, υιοθετώντας την αρχή «ληστέψτε τους ληστές».

Σήμερα, η καθοριστική λύση για την ανάδυση μιας Ευρωπαϊκής Εθνικής Ένωσης, χωρίς κρατικά χρέη (που προκλήθηκαν από την τοκογλυφία των ολίγων) και με προοπτικές μιας αρμονικής υλικής και πνευματικής ανάπτυξης, περνά από την επανάκτηση του «βρώμικου» διαρπαγέντος χρήματος, του κρυμμένου, για παράδειγμα, στα χιονισμένα σεντούκια των νεο-Ναϊτών της Ελβετίας (θυμηθείτε το ναϊτικό έμβλημα στην σημαία της και αναλογισθείτε τον παραλογισμό και την ηθική ανωμαλία που συνιστά η ύπαρξη ενός τέτοιου παραοικονομικού καταφυγίου στην καρδιά της Ευρώπης), παράλληλα με την κάθαρση του Ναού της Ευρώπης από τα περιπλανώμενα και λαθροβιούντα πολιτισμικά παράσιτα, που παρανόμως παρεισφρύουν μαζικά, και πολλαπλασιάζονται δίκην μικροβίων, προκαλώντας τις μολυσματικές κοινωνικές νόσους που διαβρώνουν το σώμα, το αίμα και το πνεύμα της.

Η Ευρώπη δεν οφείλει το οτιδήποτε σε οιονδήποτε γαμψό τοκογλύφο ή λαθραίο και παράνομο ημισεληνιακό μετανάστη. Όλοι αυτοί, εφόσον δεν μπορούν να προσαρμοστούν στην ευρωπαϊκή ηθική και κουλτούρα, οφείλουν να εγκαταλείψουν την επικράτειά της. Εκόντες ή άκοντες, μικράν ιστορική σημασία έχει. Οι εξελίξεις που θα ακολουθήσουν προκύπτουν νομοτελειακά από την δυναμική ενός φυσικού φαινομένου που αποσταθεροποιεί την δομή της Ευρώπης, αφενός μεν από την άνομη και υπερβολική συσσώρευση ενέργειας, από τους ολίγους που απομυζούν τους πολλούς παρασιτώντας οικονομικά και κοινωνικά εις βάρος τους (κατά παράβαση των νόμων της ενεργειακής ισορροπίας), και αφετέρου από την διαβρωτική ωσμωτική πίεση των πολλών παρείσακτων και παράνομων ξένων στοιχείων που επιχειρούν την παραμορφωτική αλλοίωση των πολιτισμικών και βιολογικών ιδιοσυχνοτήτων της (κατά παράβαση των νόμων της χημικής συγγένειας). Αναμφίβολα το ένστικτο της αυτοσυντήρησης θα προκαλέσει την αντίδραση της Ευρώπης.

Η μεγάλη έκρηξη είναι θέμα χρόνου. Και η ηφαιστειακή γη που θα προκύψει θα είναι, από την φύση της και ομογενής και εύφορη. Η γέννηση μιας Ευρωπαϊκής Εθνικής Ένωσης θα πρέπει να περάσει τις ωδίνες του τοκετού της. Οι δύσκολες και σκληρές εποχές απαιτούν δύσκολες και σκληρές αποφάσεις. Αποφάσεις που θα επιτρέψουν στην Ευρώπη να αντιληφθεί με νέους όρους τον εαυτό της, όρους που θα διασφαλίζουν την απαραίτητη εθνική και κοινωνική της συνοχή, προϋπόθεση εκ των ων ουκ άνευ (sine qua non) για την επιβίωση της ιδίας (την διασφαλίζουσα έτσι την διατήρηση των πολιτισμικών ιδιοπροσωπιών των λαών της) σε μία επερχόμενη σύγκρουση γιγάντων στον πλανήτη μας.



* Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών, Πρόεδρος του Ιδρύματος ''Ίων Δραγούμης''


ΠΗΓΗ: http://www.elkeda.gr/index.php?option=c ... &Itemid=86
Τα γαλόνια όπως έλεγε ο Στρατηγός Μακρυγιάννης τα παίρνεις στη μάχη.
Ἀντιπροσωπευτικὸ εἰκονίδιο μέλους
ΦΟΥΡΑΚΗΣ ΤΑΛΩΣ
Ενεργό μέλος
Ενεργό μέλος
 
Δημοσ.: 511
Ἐγγραφή: Παρ 30/11/2001 20:38
Τοποθεσία: ΑΘΗΝΑ


Ἐπιστροφὴ στην Μυθολογία - Ἱστορία



Παρόντες

Παρόντες σὲ αὐτὴ τὴν Δ. Συζήτηση : Δεν ὑπάρχουν ἐγγεγραμμένα μέλη καὶ 1 ἐπισκέπτης