29η Μαου 1453

Δημοσίευσηἀπό ΚΥΔΩΝΙΕΥΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ » Παρ 30/05/2003 00:06

Στις 21 Μαίου 1453 ο Μωάμεθ ο επονομασθείς και πορθητής ζήτησε την παράδοση της πόλης και υπόσχονταν στον Κωνσταντίνο και σε όσους ήθελαν ότι θα μπορούσαν να φύγουν ελεύθεροι από την πόλη.

Ο Κωνσταντίνος ΙΑ' ως νέος Λεωνίδας του απάντησε: "Το δε την πόλιν σοι δούναι, ούτ' εμόν έστιν ούτ' άλλου των κατοικούντων εν ταύτη. Κοινή γαρ γνώμη πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν και ου φεισόμεθα της ζωής ημών".

8 ημέρες μετά, την 29 Μαίου 1453 ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ΙΑ', ο τελευταίος αυτοκράτορας του Βυζαντίου, έπεσε στα τείχη σαν απλός στρατιώτης. Η Πόλις εάλω!


Είθε να ξυπνήσουμε από τον λήθαργο και να μην επαναλάβουμε ποτέ ξανά τα λάθη του παρελθόντος...

Είθε να εκλείψουν οι λόγοι που έπεσε ο Πόλη....

Είθε να ήταν η τελευταία Πόλη μας, που έπεσε....

Είθε να έρθει η ώρα που θα διαψεύσουμε τον Αιγύπτιο ιερέα που έλεγε στον Σόλων ότι εμείς οι Έλληνες είμαστε αιωνίως παιδιά και ξεχνάμε γρήγορα (και στερούμενοι ιστορικής μνήμης επαναλαμβάνουμε τα λάθη του παρελθόντος).

-- -- -- -- -- --

Εάλω η Πόλις..."
Λαόνικος Χαλκοκονδύλης, "Απόδειξις ιστοριών"

.... Οι Ελληνες μόλις διέτρεξε η φήμη πως έπεσε η Πόλη, άλλοι άρχισαν να τρέχουν προς το λιμάνι στα πλοία των Βενετσιάνων και των Γενοβέζων και καθώς ορμούσαν πολλοί πάνω στα πλοία βιαστικά και με ακαταστασία χάνονταν, γιατί βούλιαζαν τα πλοία. Και έγινε εκείνο που συνήθως γίνεται σε τέτοιες καταστάσεις. Με θόρυβο, φωνές και χωρίς καμιά τάξη έτρεχαν να σωθεί ο καθένας μέσα σε σύγχυση...

.... Ένα μεγάλο πλήθος άνδρες και γυναίκες, που όλο και μεγάλωνε από τους κυνηγημένους, στράφηκε προς τον πιο μεγάλο ναό της Πόλης, που ονομάζεται Αγια Σοφιά. Μαζεύτηκαν εδώ άνδρες, γυναίκες και παιδιά. Σε λίγο όμως πιάστηκαν από τους Τούρκους χωρίς αντίσταση. Πολλοί άνδρες σκοτώθηκαν μέσα στο ναό από τους Τούρκους. Αλλοι πάλι σ' άλλα μέρη της Πόλης πήραν τους δρόμους χωρίς να ξέρουν για που. Σε λίγο άλλοι σκοτώθηκαν, άλλοι πιάστηκαν και πολλοί όμως από τους Ελληνες φάνηκαν γενναίοι° αντιστάθηκαν και σκοτώθηκαν, για να μη δουν τις γυναίκες και τα παιδιά τους σκλάβους.

Σε όλη την Πόλη τίποτε άλλο δεν έβλεπες παρά αυτούς που σκότωναν και αυτούς που σκοτώνονταν° αυτούς που κυνηγούσαν και κείνους που έφευγαν".

-- -- -- -- -- --

Γεώργιος Σφραντζής Χρονικό -μορφή majus-

Μωάμεθ

"Και να και από μας σκοτωθούν μερικοί, όπως συνήθως γίνεται στους πολέμους, κατά το γραφτό του καθενός, ξέρετε καλά από το Κοράνι μας τι λέει ο προφήτης, ότι αυτός που πεθαίνει σε τέτοια περίπτωση ολόσωμος στον παράδεισο θα πάει και θα πιεί με το Μωάμεθ, και θα αναπαυτεί με παιδία και με γυναίκες ωραίες και παρθένες σε τόπο χλοερό και ευωδιαστό από άνθη, και θα λουστεί σε ωραιότατα λουτρά, και σε εκείνο τον τόπο αυτά θα έχει από τον θεό. Εδώ πάλι από μένα, όλος ο στρατός μου και οι άρχοντες της αυλής μου, αν νικήσουμε, ο μισθός που θα πάρουν από μένα θα είναι, ανάλογα με τον καθένα, διπλάσιος από αυτός που παίρνουν τώρα, και θα αρχίζει από τώρα ως το τέλος της ζωής τους. Κι αν βρείτε και αρπάξετε τίποτε χρυσαφικό ή ασημικό και ρουχισμό, αιχμαλώτους και άντρες και γυναίκες, μικρούς και μεγάλους, κανένας δεν θα μπορεί να σας τους πάρει ή να σας ενοχλήσει σε τίποτε".

Κωνσταντίνος

"Και σεις, ευγενέστατοι άρχοντες και ενδοξότατοι δήμαρχοι και στρατηγοί και γενναιότατοι συστρατιώτες και όλος ο πιστός και τίμιος λαός, ξέρετε καλά πως έφθασε η ώρα και ο εχθρός της πίστης μας θέλει με κάθε τρόπο και μηχανικό μέσο να μας πιέσει σφροδρότερα και να κάνει ορμητικό πόλεμο με μεγάλη συμπλοκή και σύγκρουση από στεριά και θάλασσα με όλες του τις δυνάμεις, για να χύσει σαν φίδι το δηλητήριο και να μας καταβροχθίσει σαν ανήμερο λιοντάρι. Γι αυτό σας λέω και σας παρακαλώ να σταθείτε παλικαρίσια και με γενναία ψυχή, όπως κάνατε πάντοτε ως τώρα, ενάντια στους εχθρούς της πίστης μας. Σας παραδίδω αυτή την ενδοξότατη και περίφημη πόλη και πατρίδα μας και βασίλισσα των πόλεων. Ξέρετε λοιπόν καλά, αδελφοί, ότι για τέσσερα πράγματα έχουμε κοινή υποχρέωση όλοι να προτιμήσουμε να πεθάνουμε παρά να ζούμε° πρώτα για την πίστη και την ευσέβειά μας, δεύτερο για την πατρίδα, τρίτο για τον βασιλιά που έλαβε την εξουσία με χρίσμα και τέταρτο για συγγενείς και φίλους. Λοιπόν, αδελφοί, αν έχουμε καθήκον να αγωνιζόμαστε μέχρι θανάτου για ένα από τα τέσσερα αυτά, πολύ περισσότερο έχουμε για όλα αυτά, όπως καθαρά βλέπετε, και όλα πρόκειται να τα χάσουμε. Αν για τις δικές μου αμαρτίες ο Θεός παραχωρήσει τη νίκη στους ασεβείς, ριχνόμαστε στον κίνδυνο για την πίστη μας την αγία, την οποία ο Χριστός μας χάρισε με το δικό του αίμα° και αυτό είναι το κυριότερο από όλα. Γιατί, αν κερδίσει κανείς τον κόσμο όλο και χάσει την ψυχή του, ποιο είναι το όφελος; Δεύτερο, με τον τρόπο αυτό στερούμαστε περίφημη πατρίδα και τη λευτεριά μας. Τρίτο, η βασιλεία την άλλοτε σπουδαία και τώρα ταπεινωμένη και ντροπιασμένη και εξουθενωμένη θα τη χάσουμε και θα εξουσιάζεται από τύραννο και ασεβή. Τέταρτο, θα στερηθούμε και τα πολυαγαπημένα μας παιδιά και τις γυναίκες και τους συγγενείς μας".


Παραθέτω σύνδεση με το Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων με αφιέρωμα στην πτώση της Πόλεως, από όπου προέρχονται και τα δύο συνημμένα κείμενα.

Η Άλωση της Πόλης 29 Μαίου 1453
Σωφρονεῖν ἀρετὴ μεγίστη, καὶ σοφίη ἀληθέα λέγειν καὶ ποιεῖν κατὰ φύσιν ἐπαΐοντας - Ἡράκλειτος
Ἀντιπροσωπευτικὸ εἰκονίδιο μέλους
ΚΥΔΩΝΙΕΥΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
Τακτικό μέλος
Τακτικό μέλος
 
Δημοσ.: 336
Ἐγγραφή: Τετ 10/10/2001 05:57

Δημοσίευσηἀπό ΚΟΥΣΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ » Σάβ 31/05/2003 14:59

Κάπου διάβασα ότι το Βυζάντιο είχε μια Μισελληνική στάση,αυτό είναι αλήθεια?
ΚΟΥΣΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
Μέλος
Μέλος
 
Δημοσ.: 137
Ἐγγραφή: Πέμ 05/12/2002 21:24

Δημοσίευσηἀπό ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ » Τετ 04/06/2003 20:37

ΕΓΩ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΕΔΩ ΝΑ ΠΑΡΑΘΕΣΩ ΚΑΤΙ ΑΠΟ ΤΑ ΑΠΟΦΕΥΓΜΑΤΑ ΤΟΥ Κ.ΙΩΑΝΝΗ Φ.:

29 ΜΑΙΟΥ 1453: Η ΠΟΛΙΣ ΕΑΛΩ

29 ΜΑΙΟΥ 1979: Η ΕΛΛΑΣ ΕΑΛΩ...(ΕΝΤΑΞΗ ΣΤΗΝ ΕΟΚ)

ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΕΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΜΙΑ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ,ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΛΟΙΠΩΝ ΜΕΛΩΝ,ΩΣΤΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ...ΠΟΙΑ Η ΣΧΕΣΗ ΤΩΝ ΔΥΟ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΩΝ ΚΑΙ ΝΑ ΤΙΣ ΑΝΤΙΠΡΟΒΑΛΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΜΑΣ..

ΤΙ ΕΦΤΑΙΞΕ ΠΟΥ ΕΠΑΝΑΛΗΦΘΗΚΑΝ ΟΙ ΙΔΙΕΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ,ΚΑΙ ΠΟΙΑ Η ΛΥΣΗ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΑΝΑΛΗΦΘΟΥΝ..

ΜΗΠΩΣ ΟΜΩΣ ΞΕΧΝΑΜΕ ΠΟΛΥ ΕΥΚΟΛΑ ΤΩΡΑ ΠΙΑ;ΜΗΠΩΣ Η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΜΑΣ ΑΥΤΗ ΚΑΙ Η ΑΓΝΟΙΑ ΜΑΣ ,ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΕ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΙΔΙΕΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΑΣ ΘΥΜΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΤΙΑ ΜΑΣ ΣΕ ΠΙΟ ΣΟΒΑΡΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ;ΜΗΠΩΣ Η ΕΠΟΜΕΝΗ 29Η ΜΑΙΟΥ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΙΣΤΙΚΗ "ΑΛΩΣΗ" ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ;

ΜΕ ΦΙΛΟΤΗΤΑ
ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
Τακτικό μέλος
Τακτικό μέλος
 
Δημοσ.: 319
Ἐγγραφή: Πέμ 10/01/2002 22:24

Δημοσίευσηἀπό ΝΙΚΟΛΤΣΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ » Σάβ 07/06/2003 23:33

Να ‘μαν πουλί να πέταγα, να ‘μαν χελιδονάκι,
να πήγαινα στης Βουργαριάς τα μαύρα κορφοβούνια,
να κάθομαν να έβλεπα της Πόλης το λιμάνι,
που αρμενίζουν τ’ άρμενα καί βάζουν τα καράβια.
‘Ξήντα καράβια τούρκικα και ‘κοσιδυό ρουμαίικα
αρχίσανε τον πόλεμο απ’ το πρωί ως το βράδυ
και νίκησαν τα τούρκικα τα λίγα τα ρουμαίικα.
Μια Ρουμιοπούλα φώναξε από γυαλένιο πύργο:
- Για έβγα έξω, βασιλιά κι αφέντη Κωνσταντίνε,
να ιδής την Πόλη που άναψε, πως καιν’ τα μοναστήρια
να ιδής τις Τούρκ(ους) πως σφάζουνε τις Χριστιανοί σα γίδια.
- Το πώς να βγει ο βασιλιάς κι αφέντης Κωνσταντίνος ;
Εχθές πρωί λαβώθηκε, πρωί με την αυγούλα.

...

ΠΗΓΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΚΑΙ ΣΧΕΔΙΟΥ :
ΛΑΚΗΣ ΧΑΛΚΙΑΣ : «2500 χρόνια Ελληνική Μουσική – Από τον Όμηρο μέχρι σήμερα» Έκδοσις “Κέντρο Ελληνικής Μουσικής Χαλκιάς” – ΑΘΗΝΑΙ 1999.
Συνημμένα
post-12-18033-HALKIAS_KONSTANTIN_blue.gif
post-12-18033-HALKIAS_KONSTANTIN_blue.gif (0 Bytes) 861 προβολές
Ἀντιπροσωπευτικὸ εἰκονίδιο μέλους
ΝΙΚΟΛΤΣΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
Παλαιό μέλος
Παλαιό μέλος
 
Δημοσ.: 1372
Ἐγγραφή: Πέμ 17/01/2002 02:28
Τοποθεσία: ΝΑΟΥΣΑ - ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ - ΕΛΛΑΣ

Δημοσίευσηἀπό ΚΥΔΩΝΙΕΥΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ » Κυρ 08/06/2003 05:05

Απόσπασμα (Γιώργος @ Κούσουλος,31 Μάι 2003,14:59)
Κάπου διάβασα ότι το Βυζάντιο είχε μια Μισελληνική στάση,αυτό είναι αλήθεια?

Αγαπητέ Γεώργιε,

Αυτό είναι αλήθεια, αλλά και ψέμα.

Τι ακριβώς εννοώ; :conf:

Ότι μία τέτοια γενίκευση είναι άδικη.
Εδώ το σύγχρονο Ελλαδικό κράτος και κινδυνεύει να χαρακτηριστεί σε μερικές περιπτώσεις ανθελληνικό.... :D

Για να βάλουμε τα πράγματα σε μία σειρά.

Η ονομασία της Αυτοκρατορίας ήταν Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, και αυτό τον τίτλο έφερε μέχρι την πτώση της Κωνσταντινουπόλεως (ή νέας Ρώμης όπου από αυτήν προέρχονται και οι όροι Ρωμιός, Ρωμιοί και Ρωμανία που μέχρι σήμερα οι Έλληνες του Πόντου χρησιμοποιούν).

Ο όρος "Βυζάντιο" και "Βυζαντινή Αυτοκρατορία" είναι ένας όρος που χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 16ο αιώνα και καθιερώθηκε στην επιστημονική ορολογία το 17ο, χαρακτηρίζοντας έτσι την ιστορία των 1123 ετών.

Η μακραίωνη βυζαντινή ιστορία ξεκινάει το 324 μ.Χ. όταν ο Mέγας Kωνσταντίνος απέμεινε μονοκράτορας της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και αποφάσισε να μεταφέρει την πρωτεύουσα του κράτους στην Kωνσταντινούπολη.

Ο όρος "βυζαντινός" που όπως είπαμε είναι μεταγενέστερος προήλθε από την επιλογή του Μεγάλου Κωνσταντίνου να μετατρέψει την αρχαία ελληνική αποικία Βυζαντίς σε πρωτεύουσα της νέας αυτοκρατορίας και να τη μετονομάσει σε Κωνσταντινούπολη, δηλαδή πόλη του Κωνσταντίνου.

Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι για αρκετό χρονικό διάστημα η Ανατολική Ρωμαϊκή αυτοκρατορία κουβαλάει τα "κουσούρια" της προγόνου της, Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, διάρθρωση, δίκαιο, γλώσσα, έθιμα, πολυφυλετικοί πληθυσμοί κλπ.

Η πρώτη ουσιαστική διαφοροποίηση, θα προέλθει από τον διαχωρισμό της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας σε ανατολική και δυτική, θα χρειαστούν αρκετά χρόνια για να μπορέσουμε να πούμε ότι υπάρχει ουσιαστική διαφοροποίηση (π.χ. χρήση της Ελληνικής ως επισήμου γλώσσας, άνθηση τεχνών κλπ)

Είναι επίσης γεγονός ότι ανάμεσα στους 84 που διατέλεσαν Αυτοκράτορες μεταξύ άλλων ήταν και Αρμένιοι, Χάζαροι, (και εάν αληθεύουν τα όσα γράφονται για τον Θεοδόσιο και Ισπανοεβραίοι). Υπήρξαν μέθυσοι, εγκληματίες, μονομάχοι, αλλά και φιλόσοφοι, αγνοί πατριώτες, και άνθρωποι που φρόντισαν για το κοινό συμφέρον και την πρόοδο του Ελληνισμού.

Η αντικειμενικότητα επιβάλει να μην ξεχνάμε τα εγκλήματα που έγιναν (π.χ. από τον Θεοδόσιο και την ανοχή που έδειξε στις ορδές του αιρετικού αρειανού Ούλριχ – Αλάριχου με τα γνωστά εγκλήματα που διέπραξε), αλλά και τι χρωστάμε π.χ. στην περίφημη βιβλιοθήκη της Κωνσταντινουπόλεως και σε όλους αυτούς του Αυτοκράτορες που φρόντιζαν να γίνονται αντιγραφές των παπύρων για να μπορούμε σήμερα να διαβάζουμε αρχαίους συγγραφείς έστω και μέσω Λειψίας και Οξφόρδης (αν και φρονώ ότι από το Βατικανό δεν αποδεσμεύονται όλα τα κείμενα, ας όψεται η πρώτη άλωση του 1204 και οι κλοπές που έγιναν τότε…)

Κλείνοντας θεωρώ μέγα έγκλημα να θέλουμε να χαρίσουμε 1123 χρόνια ιστορίας σε διάφορους που καιροφυλακτούν να το "παίξουν" συνεχιστές της Βυζαντινής ιστορίας (αλήθεια δεν το μάθαμε το μάθημά μας με το θέμα της Μακεδονίας;;;).

Επίσης με βάση τα ανωτέρω θεωρώ τουλάχιστον εγκληματικές τις δηλώσεις ορισμένων ότι η Βυζαντινή ιστορία, δεν είναι Ελληνική ιστορία κλπ.

Ας μην επιτρέψουμε τον φανατισμό και τις παρωπίδες που φέρουν κάποιοι να μας οδηγήσουν σε τέτοια τραγικά λάθη.

Υπήρξε συνέχεια και διαχρονικότητα του Ελληνισμού όσο και αν αυτό δεν συμφέρει κάποιους.
Σωφρονεῖν ἀρετὴ μεγίστη, καὶ σοφίη ἀληθέα λέγειν καὶ ποιεῖν κατὰ φύσιν ἐπαΐοντας - Ἡράκλειτος
Ἀντιπροσωπευτικὸ εἰκονίδιο μέλους
ΚΥΔΩΝΙΕΥΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
Τακτικό μέλος
Τακτικό μέλος
 
Δημοσ.: 336
Ἐγγραφή: Τετ 10/10/2001 05:57

Δημοσίευσηἀπό ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ ΣΑΒΒΑΣ » Δευ 09/06/2003 14:29

Απόσπασμα (ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ @ 04 Ιούν 2003,20:37)
ΕΓΩ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΕΔΩ ΝΑ ΠΑΡΑΘΕΣΩ ΚΑΤΙ ΑΠΟ ΤΑ ΑΠΟΦΕΥΓΜΑΤΑ ΤΟΥ Κ.ΙΩΑΝΝΗ Φ.:

29 ΜΑΙΟΥ 1453: Η ΠΟΛΙΣ ΕΑΛΩ

29 ΜΑΙΟΥ 1979: Η ΕΛΛΑΣ ΕΑΛΩ...(ΕΝΤΑΞΗ ΣΤΗΝ ΕΟΚ)

πω πω τι τυχαιες ειναι οι ημερομηνιιιεεεες....! :p

οι νορβηγοι παιδια ειναι εκτος ευ(β)ρωπης και ανθουν μονοι τους και με μηδαμηνο σχεδον αλλοδαπο πλυθησμο αυτοι ειναι βλακες ε??
ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ ΣΑΒΒΑΣ
Μέλος
Μέλος
 
Δημοσ.: 138
Ἐγγραφή: Σάβ 04/05/2002 10:47

Δημοσίευσηἀπό ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ ΣΑΒΒΑΣ » Δευ 09/06/2003 14:32

πρωτο σταδιο γενικης απαλοτριωσης.

ενταξη στην ε.ο.κ.

δευτερο σταδιο.

καταργηση της δραχμης

(εχει και αλλα το μαγειριο της σιων για εμααας)
ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ ΣΑΒΒΑΣ
Μέλος
Μέλος
 
Δημοσ.: 138
Ἐγγραφή: Σάβ 04/05/2002 10:47

Δημοσίευσηἀπό ΣΑΡΑΝΤΩΝΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ » Δευ 09/06/2003 18:53

ΕΙΣ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΥΝΗΜΑ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΓΡΑΦΕΤΑΙ:ΕΙΘΕ Η ΩΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΔΙΑΨΕΥΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΙΓΥΠΤΙΟ ΙΕΡΕΑ ΠΟΥ ΕΛΕΓΕ ΣΤΟΝ ΣΟΛΩΝ ΟΤΙ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΙΩΝΙΩΣ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΞΕΧΝΑΜΕ ΓΡΗΓΟΡΑ.

ΔΥΣΤΗΧΩΣ Ο ΙΕΡΕΥΣ ΕΧΕΙ ΕΠΑΛΗΘΕΥΘΕΙ ΗΔΗ.ΕΓΩ ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ ΠΟΥ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΞΕΧΝΟΥΣΑΝ,ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΝΤΑΝ ΑΡΧΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗ ΠΑΡΑΚΜΗ ΞΑΦΝΙΚΑ Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΜΕΣΟΥΡΑΝΟΥΣΕ.ΚΑΤΙ ΑΝΑΛΟΓΟ ΜΟΝΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΠΟΤΡΕΨΕΙ ΝΕΑ ΠΤΩΣΗ ΚΑΠΟΙΑΣ ΠΟΛΕΩΣ(ΑΝΑΚΥΚΛΗΣΗ ΙΣΤΟΡΙΑΣ).ΒΕΒΑΙΑ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΑΠΟΓΕΙΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΜΗΣ ΥΠΗΡΧΕ Η ΜΑΓΙΑ(ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ Ο ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ,Η ΑΓΑΠΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ)
ΣΑΡΑΝΤΩΝΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
Νεοεισερχόμενος
 
Δημοσ.: 45
Ἐγγραφή: Παρ 09/05/2003 04:23

Δημοσίευσηἀπό ΚΕΦΑΛΑΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ » Τετ 11/06/2003 01:45

Με αφορμή την άλωση της Πόλης
Παραθέτω την αφήγηση ενός ιστορικού γεγονότος που τυχαία έμαθα ψάχνοντας στο διαδίκτυο.



Ο παπα - Λευτέρης Νουφράκης και η λειτουργία στην
Αγια – Σοφιά. Ένα γεγονός της εθνικής μας ζωής, το οποίο δυστυχώς αγνοούν πολλοί Έλληνες.


"..Κάποτε μου μίλησε ο παππούς μου για ένα Κρητικό παπά, αληθινό παλικάρι, που το Γενάρη του 1919 λειτούργησε κάτω από τους χιλιόχρονους θόλους της Αγια-Σοφιάς!!
Τον γνώριζε καλά, γιατί ήταν στρατιωτικός ιερέας στη Μεραρχία που ανήκε και ο ίδιος, στη Μεραρχία εκείνη που αργότερα συμμετείχε στη Μικρασιατική Εκστρατεία κι έφτασε ως τις πύλες της Άγκυρας, ήπιε νερό από το Σαγγάριο!... Όμως αλίμονο! αυτό το δροσερό νερό μετατράπηκε λίγο αργότερα σε καυτό πύρινο ποτάμι πόνου και οδύνης, που έκαψε τις καρδιές όλων των Ελλήνων.

Στα λόγια του παππού μου δεν έδωσα τότε μεγάλη σημασία.
Μου φάνηκε αυτό που μου 'λεγε απίθανο, το θεώρησα σαν ένα παραλήρημα, απομεινάρι εκείνου του αβάσταχτου, του αφάνταστου πόνου που ένιωθε ο παππούς μου, όταν αναθυμόταν τα περασμένα, όταν άκουγε τις λέξεις Ιωνία, Σμύρνη, Πέργαμος, Αϊβαλί, Τραπεζούντα, Κερασούντα, Σαγγάριος, Εσκί Σεχήρ, Αφιόν Καραχισάρ, Πόλη, Αγια Σοφιά!!
Οι λέξεις αυτές είχαν πάρει στο νου και στην καρδιά του παππού μου τη θέση ό,τι πιο ιερού και πιο νοσταλγικού είχε σ' αυτή τη ζωή, ακόμη πιο ιερού και από τα ίδια τα παιδιά του, τα εγγόνια του, την ίδια του τη ζωή!

Δεκάδες φορές τον αντίκρισα με τα παιδικά μου μάτια να κλαίει - πολλές φορές ξεσπούσε σε γοερούς λυτρωτικούς λυγμούς - προσφέροντας αυτά τα άγια ονόματα, που ταυτίζονται με τη διαχρονική ιστορική πορεία και παρουσία του Γένους μας πάνω στη γη.
Τότε δεν καταλάβαινα τίποτε ή σχεδόν τίποτε. Μονάχα μια ακαθόριστη απορία κυριαρχούσε στην ψυχή μου απ' αυτή την ξεχωριστή στάση του παππού μου. Λίγο αργότερα κατάλαβα την καθοριστική επίδραση αυτών των δακρύων, αυτών των λυγμών στην δική μου ψυχή. Την καταλαβαίνω τώρα, θα την αισθάνομαι πάντα να κυριαρχεί σ' όλο το είναι μου.

Ο παππούς μου βέβαια είχε δίκιο, όταν έλεγε πως τον Ιανουάριο του 1919 λειτουργήθηκε η Αγια-Σοφιά!
Πρωταγωνιστής αυτού του συγκλονιστικού γεγονότος της εθνικής μας ζωής, το οποίο δυστυχώς αγνοούν πολλοί Έλληνες, ήταν ένα αληθινό παλικάρι, ένα βλαστάρι της λεβεντογέννας Κρήτης της οποίας τα ανδρεία παιδιά έδωσαν πάντα το μεγάλο παρόν σ' όλους τους αγώνες του Γένους, από τα πανάρχαια χρόνια (Ιδομενέας, Νέαρχος κ.α.) ως τις μέρες μας (Μακεδονικός Αγώνας, Δρίσκο της Ηπείρου κ.α.)
Αναφερόμαστε στον παπα-Λευτέρη Νουφράκη από τις Αλώνες Ρεθύμνου, ο οποίος υπηρετούσε ως στρατιωτικός ιερέας στη Β' Ελληνική Μεραρχία, μια από τις δύο Μεραρχίες που συμμετείχαν στις αρχές του 1919 στο "συμμαχικό" εκστρατευτικό σώμα στην Ουκρανία.
Η Μεραρχία αυτή στο δρόμο προς την Ουκρανία στάθμευσε για λίγο στην Κωνσταντινούπολη, την Πόλη των ονείρων του ελληνικού λαού, η οποία βρισκόταν τότε υπό "συμμαχική επικυριαρχία", ύστερα από το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.

Μια ομάδα Ελλήνων αξιωματικών με επικεφαλής το γενναίο κρητικό και μαζί του τον ταξίαρχο Φραντζή, τον Ταγματάρχη Λιαρομάτη, το Λοχαγό Σταματίου και τον Υπολοχαγό Νικολάου αγνάντευαν από το πλοίο την πόλη και την Αγια-Σοφιά, κρύβοντας βαθιά μέσα στην καρδιά τους το μεγάλο μυστικό τους, τη μεγάλη απόφαση που είχαν πάρει το περασμένο βράδυ, ύστερα από πρόταση και έντονη επιμονή του λιονταρόψυχου Κρητικού παπα-Λευτέρη Νουφράκη. Να βγουν δηλαδή στην πόλη και να λειτουργήσουν στην Αγια-Σοφιά.

Όλοι τους ήταν διστακτικοί, όταν άκουσαν τον παπα - Λευτέρη να τους προτείνει το μεγάλο εγχείρημα. Ήξεραν ότι τα πράγματα ήταν πολύ δύσκολα.

Η Αγια-Σοφιά, ήταν ακόμη τζαμί, σίγουρα κάποιοι φύλακες θα ήταν εκεί, κάποιοι άλλοι θα πήγαιναν για προσευχή, δεν ήταν δύσκολο από τη μια στιγμή στην άλλη να γεμίσει η εκκλησία. Ύστερα ήταν και οι ανώτεροί τους που δεν θα έβλεπαν με καλό μάτι αυτή την ενέργεια, η οποία σίγουρα θα προκαλούσε θύελλα αντιδράσεων από τους "συμμάχους" για την "Προκλητικότητα" της. Ίσως μάλιστα να δημιουργείτο και διπλωματικό επεισόδιο που θα έφερνε σε δύσκολη θέση την Ελληνική κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο. Όμως ο παπα-Λευτέρης έχει πάρει την απόφασή του, ήταν αποφασιστικός και κατηγορηματικός.
- Αν δεν έρθετε εσείς, θα πάω μοναχός μου! Μόνο ένα ψάλτη θέλω. Εσύ, Κωνσταντίνε (Λιαρομάτη), θα μου κάνεις τον ψάλτη;
- Εντάξει, παππούλη, του απάντησε ο Ταγματάρχης, που πήρε και αυτός την ίδια απόφαση, κι όλα πια είχαν μπει στο δρόμο τους.
Τελικά, μαζί τους πήγαν και οι άλλοι.

Το πλοίο που μετέφερε τη Μεραρχία είχε αγκυροβολήσει στ' ανοιχτά, γι αυτό επιβιβάστηκαν σε μια βάρκα στην οποία κωπηλατούσε ένας Ρωμιός της Πόλης και σε λίγο αποβιβάστηκαν στην προκυμαία. Ο Κοσμάς, ο ντόπιος βαρκάρης, έδεσε τη βάρκα και τους οδήγησε από το συντομότερο δρόμο στην Αγια-Σοφιά. Η πόρτα ήταν ανοιχτή λες και τους περίμενε. Ο Τούρκος φύλακας κάτι πήγε να πει στη γλώσσα του, όμως τον καθήλωσε στη θέση του και τον άφησε άφωνο ένα άγριο κι αποφασιστικό βλέμμα του Ταξίαρχου Φραντζή. Όλοι μπήκαν μέσα σε ευλάβεια και προχώρησαν κάνοντας το σταυρό τους. Ο παπα-Λευτέρης ψιθύρισε με μεγάλη συγκίνηση: "Εισελεύσομαι εις τον οίκον σου, προσκυνήσω προς Ναόν Αγίον σου εν φόβω...".

Προχωρεί γρήγορα, δεν χρονοτριβεί. Εντοπίζει το χώρο στον οποίο βρισκόταν το Ιερό και η Αγία Τράπεζα. Βρίσκει ένα τραπεζάκι, το τοποθετεί σ' αυτή τη θέση, ανοίγει την τσάντα του, βγάζει όλα τα απαραίτητα για τη Θεία λειτουργία, βάζει το πετραχήλι του και αρχίζει
- Ευλογημένη η Βασιλεία του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων.

- Αμήν, αποκρίνεται ο Ταγματάρχης Λιαρομάτης και η Θεία Λειτουργία στην Αγια-Σοφιά έχει αρχίσει. Μακάρι να μας αξιώσει ο Θεός να την ολοκληρώσουμε, σκέφτονται όλοι, και σταυροκοπιούνται με κατάνυξη. Οι αξιωματικοί μοιάζουν να τα 'χουν χαμένα, όλα έγιναν τόσο ξαφνικά και φαίνονται απίστευτα.

Η Θεία Λειτουργία προχωρεί κανονικά. Η Αγια-Σοφιά ύστερα από 466 ολόκληρα χρόνια ξαναλειτουργείται!! Ο παπα-Λευτέρης συνεχίζει. Όλα γίνονται ιεροπρεπώς, σύμφωνα με το τυπικό της Εκκλησίας. Ακούγονται τα "ειρηνικά", το "Κύριε ελέησαν", "ο Μονογενής Υιός και Λόγος του Θεού...", που γράφτηκε από τον ίδιο τον Ιουστινιανό με την προσταγή και την φροντίδα του οποίου χτίστηκε και η Αγια - Σοφιά. Ακολουθεί η Μικρή Είσοδος, το "Τη Υπερμάχω Στρατηγώ...", ο Απόστολος από τον Ταξίαρχο Φραντζή και το Ευαγγελικό Ανάγνωσμα από τον παπα-Λευτέρη. Χρέη νεωκόρου εκτελεί ο Υπολοχαγός Νικολάου.
Στο μεταξύ η Αγια-Σοφιά αρχίζει να γεμίζει με Τούρκους. Ο παπα-Νουφράκης δεν πτοείται και συνεχίζει. Οι άλλοι κοιτάζουν σαστισμένοι πότε τον ατρόμητο παπά και πότε τους Τούρκους που μέχρι εκείνη τη στιγμή παρακολουθούν σιωπηλοί μη μπορώντας ίσως να πιστέψουν στα μάτια τους, γιατί αυτό που γινόταν εκείνη την ώρα μέσα στην Αγια-Σοφιά, ήταν πραγματικά κάτι το απίστευτο.
Μετά το Ευαγγέλιο ακολουθεί το Χερουβικό από τον Ταγματάρχη Λιαρομάτη, ενώ ο παπα-Λευτέρης τοποθετεί το αντιμήνσιο πάνω στο τραπεζάκι, για να κάνει την Προσκομιδή. Οι Τούρκοι συνεχώς πληθαίνουν. Οι ώρες είναι δύσκολες, αλλά και ανεπανάληπτες, επικές. Ο παπα-Νουφράκης συνεχίζει. Βγάζει από την τσάντα ένα μικρό Αγιο Ποτήριο, ένα δισκάριο, ένα μαχαιράκι, ένα μικρό πρόσφορο κι ένα μικρό μπουκαλάκι με νάμα. Με ιερή συγκίνηση και κατάνυξη κάνει την προσκομιδή, ενώ ο Λιαρομάτης συνεχίζει να ψάλει το Χερουβικό. Όταν ολοκλήρωσε την Προσκομιδή, στρέφεται στον Υπολοχαγό Νικολάου, του λέει ν' ανάψει το κερί για να ακολουθήσει η Μεγάλη Είσοδος. Ο νεαρός Υπολοχαγός προχωρεί μπροστά με το αναμμένο κερί και ακολουθεί ο παπάς βροντοφωνάζοντας: "Πάααντων ημών μνησθείη Κύριος ο Θεός..."

Στη συνέχεια ακολουθούν οι "Αιτήσεις" και το "Πιστεύω", το οποίο είπε ο Φρατζής .Στο μεταξύ η Αγια-Σοφιά, έχει γεμίσει με Τούρκους κι ανάμεσά τους υπάρχουν και πολλοί Έλληνες της Πόλης, που βρέθηκαν εκεί αυτή την ώρα και παρακολουθούν με συγκίνηση τη λειτουργία, χωρίς να τολμούν να εξωτερικεύσουν τα συναισθήματά τους "δια τον φόβον των Ιουδαίων" δηλαδή των Τούρκων. Μόνο κάποιες στιγμές δεν μπορούν να συγκρατήσουν τα δάκρυα που τρέχουν από τους οφθαλμούς τους και για να μην προδοθούν φροντίζουν και τα σκουπίζουν πριν γίνουν "πύρινο" ποτάμι και τότε ποιός θα μπορούσε να τα συγκρατήσει.
Η Λειτουργία στο μεταξύ φτάνει στο ιερότερο σημείο της, την Αναφορά. Ο παπα-Λευτέρης με πάλλουσα από τη συγκίνηση φωνή λέει: "Τα σα εκ των Σω, Σοι προσφέρομεν κατά πάντα και δια πάντα".

Όλοι οι αξιωματικοί γονατίζουν και η φωνή του Ταγματάρχη Λιαρομάτη ακούγεται να ψέλνει το "Σε υμνούμεν, Σε ευλογούμεν, Σοι ευχαριστούμεν Κύριε και δεόμεθά Σου ο Θεός ημών"., Σε λίγη ώρα η αναίμακτη θυσία του κυρίου μας έχει τελειώσει στην Αγια-Σοφιά, ύστερα από 466 ολόκληρα χρόνια!! Ακολουθεί το "Αξιον Εστί", το "Πάτερ ημών"... το "Μετά φόβου Θεού πίστεως και αγάπης προσέλθετε" και όλοι οι αξιωματικοί πλησιάζουν και κοινωνούν τα Άχραντα Μυστήρια.

Ο παπα-Λευτέρης λέει γρήγορα τις ευχές και ενώ ο Λιαρομάτης ψέλνει το "Ειη το όνομα Κυρίου ευλογημένον..." καταλύει το υπόλοιπον της Θείας Κοινωνίας και απευθυνόμενος στον Υπολοχαγό Νικολάου του λέει: "Μάζεψέ τα γρήγορα όλα και βάλτα μέσα στην τσάντα". ‘Ύστερα κάνει την Απόλυση!

Η Θεία Λειτουργία στην Αγια-Σοφιά, έχει ολοκληρωθεί. Ένα όνειρο δεκάδων γενεών Ελλήνων έχει γίνει πραγματικότητα.
Ο παπα-Νουφράκης και οι τέσσερις αξιωματικοί είναι έτοιμοι να αποχωρήσουν και να επιστρέψουν στο πλοίο. Η Εκκλησία όμως είναι γεμάτη Τούρκους, οι οποίοι έχουν αρχίσει να γίνονται άγριοι, επιθετικοί συνειδητοποιώντας τι ακριβώς είχε συμβεί. Η ζωή τους κινδυνεύει άμεσα. Όμως δε διστάζουν, πλησιάζει ο ένας τον άλλο, γίνονται "ένα σώμα", μια γροθιά και προχωρούν προς την έξοδο.

Οι Τούρκοι είναι έτοιμοι να τους επιτεθούν, όταν ένας Τούρκος αξιωματούχος παρουσιάζεται με την ακολουθία του και τους λέει: "Ντουρούν χέμεν.. (Αφήστε τους να περάσουν). Το είπε με μίσος. Θα ήθελε να βάψει τα χέρια του στο αίμα τους, όμως εκείνη τη στιγμή έτσι έπρεπε να γίνει, αυτό επέβαλαν τα συμφέροντα της πατρίδας του, δεν ήταν χρήσιμο γι αυτούς να σκοτώσουν τώρα πέντε Ρωμιούς αξιωματικούς μέσα στην Αγια-Σοφιά.

Δεν ξεχνά ότι στ' ανοιχτά της Πόλης βρίσκονται δύο ετοιμοπόλεμες Ελληνικές Μεραρχίες κι ακόμη ότι η Κωνσταντινούπολη βρίσκεται ουσιαστικά υπό την επικυριαρχία των νικητών του Α' Παγκοσμίου Πολέμου στους οποίους βέβαια δεν συμπεριλαμβάνονται οι Τούρκοι.
Στο άκουσμα αυτών των λόγων οι Τούρκοι υποχωρούν.
Ο παπα-Νουφράκης και οι άλλοι αξιωματικοί βγαίνουν από την Αγια-Σοφιά και κατευθυνόμενοι προς την προκυμαία, όπου τους περιμένει η βάρκα.

Ένας μεγαλόσωμος Τούρκος τους ακολουθεί, σηκώνει ένα ξύλο και ορμά για να χτυπήσει τον παπα-Νουφράκη. Διαισθάνεται, ξέρει ότι αυτός ο παπάς είναι ο εμπνευστής, ο δημιουργός αυτού του γεγονότος.
Ο ηρωικός παπάς σκύβει για να προφυλαχθεί, αλλά ο Τούρκος καταφέρνει και τον χτυπά στον ώμο. Λυγίζει το σώμα του από τον αβάσταχτο πόνο, όμως μαζεύει τις δυνάμεις του, ανασηκώνεται και συνεχίζει να προχωρεί. Στο μεταξύ ο Ταγματάρχης Λιαρομάτης και ο Λοχαγός Σταματίου αφοπλίζουν τον Τούρκο, που είναι έτοιμος για να δώσει το πιο δυνατό κι ίσως το τελειωτικό χτύπημα στον παπά.

Ήδη, πλησιάζουν στη βάρκα. Μπαίνουν όλοι μέσα. Ο Κοσμάς μαζεύει τα σχοινιά και αρχίζει γρήγορα να κωπηλατεί. Σε λίγο βρίσκονται πάνω στο ελληνικό πολεμικό πλοίο ασφαλείς και θριαμβευτές. Βέβαια ακολούθησε διπλωματικό επεισόδιο και οι "σύμμαχοι" διαμαρτυρήθηκαν έντονα στον πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο, ο οποίος αναγκάστηκε να επιπλήξει τον παπα-Λευτέρη Νουφράκη. Όμως κρυφά επικοινώνησε μαζί του και "τον επαίνεσε και συνεχάρη τον πατριώτη ιερέα, που έστω και για λίγη ώρα ζωντάνεψε μέσα στην Αγια-Σοφιά τα πιο ιερά όνειρα του Έθνους μας".

Αυτό ήταν σε γενικές γραμμές το ιστορικό της Θείας Λειτουργίας που έγινε ύστερα από 446 χρόνια στην Αγια-Σοφιά από τον ηρωικό παπα - Λευτέρη Νουφράκη. Σίγουρα οι περισσότεροι Νεοέλληνες το αγνοούμε. Το όνομα του λιονταρόψυχου Κρητικού δε λέει τίποτε στο νου και στην καρδιά μας. Κι όμως αυτός ο απλός παπάς από τις Αλώνες Ρεθύμνου σήκωσε πάνω στους ώμους του και ζωντάνεψε, έστω και για λίγο, ένα από τα πιο επικά, πιο ιερά, πιο άγια όνειρα του Γένους.

Όσο κι αν έψαξα δε βρήκα πουθενά τίποτε που να θυμίζει στους Νεοέλληνες τον ηρωικό παπά και την παράτολμη ηρωική πράξη του. Δεν υπάρχει καμία προτομή του στο χωριό του, στην πόλη του Ρεθύμνου, στον περίβολο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης ή σε κάποια πλατεία της πρωτεύουσας της Ελλάδας. Κανένας δρόμος, έστω και ο πιο ασήμαντος, δε φέρει το επικό όνομά του. Καμία αναφορά δε γίνεται στη ζωή και στη δράση του στα πλαίσια της τοπικής ή της εθνικής μας ιστορίας. Τίποτε απ' όλα δεν έχει γίνει! Όχι γι αυτόν.

Αυτός το χρέος του το έκαμε χωρίς να αποβλέπει σε κανενός είδους ανταπόδοση. Αλλά για μας, για μας που έχουμε ανάγκη από τέτοια ηρωικά πρότυπα, από ισχυρά στηρίγματα, για να, μπορέσουμε να κρατήσουμε και να διασώσουμε ό,τι είναι δυνατόν από την ταυτότητά μας, από τα ιδανικά του γένους μας, από την ίδια την ψυχή μας.

Σήμερα μάλιστα που φριχτή "νέα τάξη" πραγμάτων καταδυναστεύει και απειλεί τη ζωή μας, σήμερα που κινδυνεύουμε να χάσουμε την ταυτότητά μας μέσα στο μεγάλο χωνευτήρι λαών και πολιτισμών, που λέγεται "Ευρωπαϊκή Ένωση", σήμερα που οι Λουδοβίκοι της διεθνούς σκηνής και πραγματικότητας δεν κρατάνε πια ούτε τα στοιχειώδη προσχήματα, αλλά "υπερασπίζονται" τα ανθρώπινα δικαιώματα όπου, όποτε και αν τους συμφέρει και τα καταπατούν βάναυσα και ανεπαίσχυντα, όταν η υπεράσπισή τους έρχεται σε αντίθεση με τις επιδιώξεις τους, είναι ανάγκη επιτακτική να προβάλλονται εθνικές μορφές σαν τον παπα-Λευτέρη Νουφράκη και παράτολμες ηρωικές πράξεις σαν τη Λειτουργία που τέλεσε στην Αγια-Σοφιά το Γενάρη του 1919. Είναι ανάγκη αυτές οι μορφές να υψώνονται ως σύμβολα γνήσιου και άδολου πατριωτισμού, αληθινού αγώνα κι αυτοθυσίας.
Γιατί τότε και μόνο τότε μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα αντέξουμε ως Έθνος στις συμπληγάδες της σύγχρονης ζοφερής "νέας αταξίας" που επικρατεί στη διεθνή σκηνή χωρίς να σέβεται τίποτε καταπατώντας κάθε έννοια δικαίου, καθετί που είναι αντίθετο με τα συμφέροντά της και τις επιδιώξεις της. Τότε σίγουρα θα εξακολουθήσουμε να υπάρχουμε και να αγωνιζόμαστε με ηρωισμό και αυτοθυσία για την αλληλεγγύη, τη συναδέλφωση και την ειρηνική συμβίωση όλων ανεξαιρέτως των λαών της γης, γιατί όλοι έχουν αναμφισβήτητα τα ίδια δικαιώματα στη ζωή και στην απολαβή των αγαθών, τα οποία τόσο πλούσια σκόρπισε σ' αυτή τη γη το χέρι του Δημιουργού..."

Πηγή
http://www.kairatos.com.gr



ΚΕΦΑΛΑΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ
Τακτικό μέλος
Τακτικό μέλος
 
Δημοσ.: 405
Ἐγγραφή: Κυρ 12/05/2002 12:05

Δημοσίευσηἀπό ΚΥΔΩΝΙΕΥΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ » Πέμ 12/06/2003 14:55

Συγχαρητήρια φίλτατε Ευστάθειε,

Και όπως πολύ σωστά γράφει ο κ. Βασιλάκης, αυτό το περιστατικό, δείγμα της παληκαριάς μας, το αγνοούμε..

Μακάρι να ήταν το μόνο βέβαια.....
Σωφρονεῖν ἀρετὴ μεγίστη, καὶ σοφίη ἀληθέα λέγειν καὶ ποιεῖν κατὰ φύσιν ἐπαΐοντας - Ἡράκλειτος
Ἀντιπροσωπευτικὸ εἰκονίδιο μέλους
ΚΥΔΩΝΙΕΥΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
Τακτικό μέλος
Τακτικό μέλος
 
Δημοσ.: 336
Ἐγγραφή: Τετ 10/10/2001 05:57

Ἑπόμενο

Ἐπιστροφὴ στην Βυζαντινοί & Ρωμιοί



Παρόντες

Παρόντες σὲ αὐτὴ τὴν Δ. Συζήτηση : Δεν ὑπάρχουν ἐγγεγραμμένα μέλη καὶ 1 ἐπισκέπτης

cron