ΤΑ ΘΕΟΛΟΓΟΥΜΕΝΑ ΤΗΣ ΜΟΝΑΔΟΣ

ΤΑ ΘΕΟΛΟΓΟΥΜΕΝΑ ΤΗΣ ΜΟΝΑΔΟΣ

Δημοσίευσηἀπό ΚΑΤΣΟΥΛΑ ΑΜΑΛΙΑ » Παρ 04/11/2011 02:29

ΙΑΜΒΛΙΧΟΣ

ΜΟΝΑΣ
ΠΡΟΣΗΓΟΡΙΚΑ ΟΝΟΜΑΤΑ
Εκ του "μένειν"
Θεός
Νους
Αρσενοθήλυς
Αμετάτρεπτος
΄Ατροπος(μοίρα)
Δημιουργός
Πλάστρια
΄Υλη (κατά τινά έποψιν)
Πανδοχεύς
Χάος
Σύγχυσις και σύμμειξις
Αλαμπία και σκοτωδία
Γυνή και ύλη (Ανατόλιος)
Ουσία
Αίτιον αληθείας
Απλή
Υπόδειγμα
Ταξις
Αρμονία
ΤΟ παρόν (εις τον χρόνον)
Προμηθεύς
Μνημοσύνη
Εστία(πυρ εν τω κέντρω της Γής)
Πλοίον
΄Αρμα
Φίλος
΄Υπαρξις
Ευδαιμονία
Πρωτεύς
Χάσμα
Τάρταρος
Στυξ
Αμιγής
Βυθός υποχθόνιος
Λήθη
΄Ακαμπτος Παρθένος
Άτλας
΄Αξων
΄Ηλιος
Πυράλιος
Μορφώ
Πύργος Διός
Σπερματικός λόγος
Απόλλων
Προφήτις
Αμφίλογος
Πολυώνυμος

Η μονάς είναι η πρώτη αιτία των αριθμών. Λέγεται μονάς από το ρήμα "μένειν".και όντως η μονάς διαφυλάσσει την ιδίαν μορφήν του αριθμού με τον οποίον πολλαπλασιάζεται.π.χ άπαξ ο τρία ίσον τρία.΄Περιέχει επομένως όλα τα πράγματα δυνάμει.διότι αύτη περιέχει σπέρματι όλας τας αναλογίας μεταξύ όλων των αριθμών εφ΄οσον είναι και αρτία και περιττή και αρτιοπέριττος και γραμμή και επίπεδος και στερεά και κυβική και σφαιρική και από τετραγώνου μέχρις απειρογώνου κατά το σχήμα των πυραμίδων και τελεία.\ και ελλιπής και ανάλογος και αρμονική και πρώτη και ασύνθετος και δευτέρα και διαμετρική. και πλευρική
Αλλ΄όμως και τον εαυτόν της δημιουργεί και απ΄τον εαυτόν της δημιουργείται ως αυθύπαρκτος και άνευ πρώτης αιτίας και αιωνία και προδήλως είναι η αιτία της διαρκείας , ως ακριβώς ο Θεοός νοείται τοιούτος εις τας φυσικάς ενεργείας, διασωστικός και διαφυλακτικός των μορφών.Ονομάζουσιν όθεν αυτήν όχι μόνον θεόν αλλά και νούν και αρσενοθήλυν.
Νους μεν διότι το ηγεμονικώτατον εις τον θεόν και εις την δημιουργίαν του Κόσμου είναι ο Νούς κατά τη διάρκεια της ενεργείας, επειδή είναι μία ταυτότης αμετάτρεπτος δια της επιστήμης,διότι αύτη έχει περιλάβει όλα εντός του εαυτού της κατ΄ιδέαν, αν και κατ΄ανάπτυξιν εις τας μορφάς των όντων, όπως μία έντεχνος συμμετρία , η οποία ομοιάζει προς τον θεόν και δεν μεταβάλλεται εγκαταλείπουσα την συμμετρίαν της, ούτε αφήνει οιονδήποτε άλλον να μεταβληθή, αλλά είναι αμετάτρεπτος πράγματι και μοίρα ΄Ατροπος.
Διά τούτο καλείται δημιουργός και πλάστρια.(δημιουργείν σημαίνει κατασκευάζειν και το πλάσσειν, σχηματίζειν) επειδή επινοεί δια προσθέσεων και αφαιρέσεων τας μαθηματικάς φύσεις, από τας οποίας παράγονται αι φύσεις των σωματών και αι παραγωγαί των όντων και αι κοσμικάι διατάξεις των πραγμάτων.
Δια τούτο μυθολογούν τον Προμηθέα, τον δημιουργόν της εμψύχου φύσεως, λόγω του ότι δεν τρέχει με κάνενα τρόπο προς τα εμπρός, (διότι δεν υπάρχει τίποτε πέραν του ανεκφράστου) ούτε συνηθίζει να εξέρχεται από την ιδικήν της συμμετρίαν εντελώς μόνη, ούτε τα άλλα αφήνει να κάμουν αυτό, εφ΄όσον μεταδίδει εις αυτά τας ιδιότητάς της.διότι με όσας και αν αυξηθή αποστάσεις ή με όσας και αν αυξήσει, εμποδίζει αυτά να τρέχουν προς τα εμπρός και να διαφθείρεται η αρχική συμμετρία τόσον του εαυτού της , όσον και εκείνων.
Επειδή δε θεωρούν την ιδίαν σπέρμα όλων ομού και άρρενα και θήλειαν, όχι μόνον επειδή ενόμιζον ότι το μεν περιττόν είναι άρρεν, επειδή είναι δυσδιαίρετον, το δε άρτιον θήλυ, επειδή είναι ευδιαίρετον, ότι είναι δε αρτία και περιττή μόνο αυτή, αλλά και διότι εθεωρείτο πατήρ και μήτηρ, εφ΄όσον έχει την αναλογίαν της ύλης και της μορφής, τού τεχνίτου και του τεχνικού. διότι δύναται να παράσχη και την δυάδα εάν καρποφορήση δύο φοράς. διότι ειναι ευκολώτερον να προσελκυσθή η ύλη υπό τεχνίτου προς τον εαυτόν του, παρά ο τεχνίτης υπό της ύλης.
Το δε σπέρμα και των θηλέων και των αρρένων, αφού σπαρή παραμένει αδιαχώριστον, όσον είναι δυνατόν να παρέχη των γενών αμφοτέρων την φύσιν, παρέχει τουλάχιστον δια της κινήσεως μέχρι τινός, παραδέχεται δε, όταν αρχίση να γίνεται βρέφος ή φυτόν, συμφιλίωσιν του υπολοίπου προς το έτερον και εναλλαγήν εφ΄οσον προσέρχεται από την δυνάμει κατάστασιν εις την ενέργεία.Εάν δε υπήρχεν εις την μονάδα κάθε αριθμός, η μονάς θα ήτο κυριολεκτικώς νοητός αριθμός, εφ΄οσον φανερώνει όχι πλέον κάτι το υπάρχον ενεργεία αλλ΄ολα ομού κατ΄ιδέαν.Συμφώνως δε προς κάτι συμπεραίνομεν εκ σημείων και ύλην αυτή αποκαλούμεν και πανδοχέαβεβαίως επειδή δύναται να παράσχη και την δυάδα, την κυρίως ύλην δεκτικήν όλων των αναλογιών, εάν βεβαίως συμβαίνη να είναι παρεκτική και μεταδοτική ως προς όλα. Ομοίως δε παρεδέχοντο αυτην ώς Χάος το παρά τον Ησίοδον πρωτότοκον,εκ του οποίου παράγονται τα υπόλοιπα όπως από την μονάδα.Η ιδία θεωρείται και σύγχυσις και σύμμειξις και αλαμπία και σκοτωδία.)διότι εις την ανέκφραστον αρχήν των πραγμάτων, της οποίας είναι εικών, όλα τα πράγματα είναι κατά βάθος εν χωρίς διαχωρισμόν, ως ούσα όλων των πραγμάτων πρότερον, και κατά συνέπειαν της ενελίξεώς των εις ανεξιχνίαστα βάθη, καλύπτονται από άγνωστον σκοτεινότητα και σκότος) ένεκα στερήσεως οργανώσεως και διαχωρισμού κατά σειράν.

Ο Ανατόλιος βεβαιοί ότι αύτη ονομάζεται γυνή και ύλη.επειδή χωρίς αυτήν ουδείς αριθμός υπάρχει.διότι η σφραγίς, το δηλωτικόν της μονάδος, είναι σύμβολον της ηγεμονικωτάτης των όλων αρχής και δεικνύει την σχέσιν της προς τον ήλιον δια της αριθμητικής αθροίσεως του ονόματός της. διότι το όνομα μονάς παρέχει τον αρθμόν 361 ,αι οποίαι είναι αι μοίραι του ζωδιακού κύκλου (360 μοίραι της ημερησίας κινήσεως του ηλίου συν 1 μοίρα της αυτής κινήσεως εν τω ετησίω)
Εκάλουν δε αυτήν ουσίαν, αίτιον αληθείας, απλούν, υπόδειγμα, τάξιν , αρμονίαν, το ίσον μεταξύ μεγαλυτέρας και μικροτέρας υποδιαιρέσεως, το μέτριον εις το πλήθος, το παρόν τώρα εις τον χρόνον, προσέτι δε και πλοίον, άρμα, φίλον, ύπαρξιν , ευδαιμονίαν.
ΕΠί πλέον βεβαιούν ότι γύρω από το μέσον των τεσσάρων στοιχείων ευρίσκεται κάποιος διάπυρος κύβος της φύσεως της μονάδος, του οποίου την κεντρικήν θέσιν γνωρίζει και ο ΄Ομηρος, εφ΄όσον λέγει "Τόσον υπό τον ΄Αδην υποκάτω, όσον ο ουρανός από την γην απέχει".
Φαίνεται ΄δε ότι ως προς αυτά τουλάχιστον ηκολούθησαν ακριβώς τους Πυθαγορείους και οι περί τον Εμπεδοκλη και τον Παρμενίδην και σχεδόν οι περισσότεροι εκ των σοφών κατά τον παλαιόν καιρόν, εφ΄οσον λέγουν ότι η μοναδική φύσις έχει τοποθετηθεί κατά τον τρόπον της Εστίας εις το μέσον, και λόγω του ότι διατηρεί την ιδίαν θέσιν εις ισορροπίαν και ΄μαλιστα ο Ευριπίδης, επειδή έγινε μαθητής του Αναξαγόρου, ως εξής μνημονεύει την Γην."Εστία δ΄εκ των θνητών οι σοφοί θεωρούσι σε".Προσέτι λέγουν οι Πυθαγόρειοι ότι και το ορθογώνιον τρίγωνον κατεσκευάσθη υπό του Πυθαγόρου εξετάσαντος τους αριθμούς δια της μονάδος.
Προσέτι την ύλην προς την δυάδα προσαρμόζουν οι Πυθαγόριοι διότι εκείνη μεν κάμνει την αρχήν της διαφοροποιήσεως εις την φύσιν, ενώ η δυάς εις τους αριθμούς, και όπως εκείνη καθ΄εαυτήν άνευ ορίων και σχήματος, κατά τον αυτόν τρόπον μία και μόνη εξ΄ολων των αριθμών η δυάς δεν είναι επιδεκτική σχήματος μήπως δηλαδή και δι΄αυτό δύναται να αποκαλείται άνευ ορίων. διότι πραγματικόν σχήμα περιέχεται τουλάχιστον και στοιχειωδώς υπό τριών γωνιών και ευθειών, ενώ η μονάς μόνον δυνάμει.
Πειστικώτατα δε και Πρωτέα απεκάλουν αυτήν, τον Αιγύπτιον θεόν, ο οποίος λαμβάνει πάσαν μορφήν και περιλαμβάνει τας ιδιότητας όλων των πραγμάτων, όπως εκείνη είναι το υποστήριγμα κάθε αριθμού.
ΤΩΝ ΓΑΡ ΗΛΙΘΙΩΝ ΑΠΕΙΡΑ ΓΕΝΕΘΛΑ
ΚΑΤΣΟΥΛΑ ΑΜΑΛΙΑ
Ενεργό μέλος
Ενεργό μέλος
 
Δημοσ.: 706
Ἐγγραφή: Παρ 11/09/2009 06:21

Ἐπιστροφὴ στην Φιλοσοφία



Παρόντες

Παρόντες σὲ αὐτὴ τὴν Δ. Συζήτηση : Δεν ὑπάρχουν ἐγγεγραμμένα μέλη καὶ 1 ἐπισκέπτης