ΠΕΡΙ ΠΥΛΩΝ

Θέματα ποὺ δὲν ἀνήκουν σὲ μία ἐκ τῶν ἀνωτέρω ἐπιστημονικῶν κατηγοριῶν

Δημοσίευσηἀπό ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΜΑΡΙΟΣ » Πέμ 18/10/2007 00:44

Ο Πορφύριος στο "Περί του Οδυσσέα το εν νυμφών Άντρον"
αναφέρει εν δ' ιστοί λίθεοι περιμήκεες, ένθα τε νύμφαι φάρε' υφαίνουσιν αλιπόρφυρα, θαύμα ιδέσθαι· εν δ' υδατ' αενάοντα.
δύω δε τε οι θύραι είσίν, αι μεν προς βορέαο καταβαταί ανθρώποισιν, αι δ' αυ πρός νότου εισί θεώτεραι· ουδέ τι κείνη άνδρες εσέρχονται, αλλ' αθανάτων οδός εστίν."


Θα πρέπει πρωτίστως να διακρίνουμε την διαφορά του μαρμάρου από τον λίθο σχετικά με την χρήση των αγαλμάτων σε σχέση με τα όμματα των αγαλμάτων,τα κοράλλια του λεγόμενου "φυκιού του Γεραιστού" και των Νήσων του Πάσχα,αλλά και με την Μονή Υβήρων στον Άθω.
Οι δύο θύραι-πύλες που αναφέρει ο Πορφύριος είναι του Καρκίνου (είσοδος) και του Αιγόκερω (έξοδος) σχετίζονται με
τις απολήξεις των ψυχών (κατιόντα) και τις καταλήξεις τους (ανιόντα) εντός του συστήματος Ήλιος-Σελήνη-Γή.
Στο ίδιο έργο του Πορφυρίου αναφέρεται
<< αυτόματοι δε πύλαι μύκον ουρανού, ας έχον Ώραι. λέγει δε που και Ήλιου πύλας, σημαίνων καρκίνον τε καί αιγόκερων>>

Αναφερόμαστε εμμέσως πλήν σαφώς στην κάθοδο και άνοδο της Κόρης και την ενδεχόμενη σχέση που μπορεί να έχει με το υγρό στοιχείο και τον αμφιβληστροειδή των ματιών όπως και με τον κωναριοειδή αδένα.
Δεν θα ήταν άτοπο να υποστηρίξουμε ότι τα παραπάνω συνδέονται με την λίμνη Αλκυονία και την Πλειάδα Αλκυόνη σε αστρονομικό και μυθολογικό επίπεδο και κυρίως με τα Ανθεστήρια κατά την εορτή της Εαρινής Ισημερίας όσον αφορά την έξοδο της Κόρης ώς αντίπολο της Φθινοπορινής Ισιμερίας και της καθόδου της Κόρης κατά τα Μεγάλα Ελευσίνια σε σχέση με την Λέρνα όπου αναζητά ο Διόνυσος την μήτηρ του Σεμέλη.
Όταν δεν υπάρχει γύρω μας τίποτα αληθινό, πώς να υποψιαστούμε ότι όλα είναι ψεύτικα;
Ἀντιπροσωπευτικὸ εἰκονίδιο μέλους
ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΜΑΡΙΟΣ
Αστερίων
 
Δημοσ.: 2320
Ἐγγραφή: Τετ 29/03/2006 19:02
Τοποθεσία: Π Ο Λ Ι Τ Ε Ι Α

Δημοσίευσηἀπό ΓΟΥΛΕΤΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ » Πέμ 18/10/2007 21:05

Μια μικρή επισήμανση.
Στο συγκερκιμένο έργο, θα πρέπει να παρατηρήσουμε ότι, η μία Πύλη είναι για την κάθοδο των ανθρώπων, ενώ η άλλη είναι κάθοδος-άνοδος των θεϊκών εκφάνσεων, όπως μας λέγει και ο Όμηρος των Αθανάτων διάβα...
ΓΟΥΛΕΤΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
 

Δημοσίευσηἀπό ΧΑΒΟΥΤΣΑΣ ΒΛΑΣΗΣ » Πέμ 18/10/2007 22:36

Δηλαδή Πάνο είναι ΔΙΘΥΡΑΜΒΟ;;;;
"Αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων, μηδὲ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν»..

ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
Ἀντιπροσωπευτικὸ εἰκονίδιο μέλους
ΧΑΒΟΥΤΣΑΣ ΒΛΑΣΗΣ
Μάκιστος
 
Δημοσ.: 1595
Ἐγγραφή: Πέμ 10/03/2005 15:24
Τοποθεσία: Ν38 36' 41" Ε23 31' 18"

Δημοσίευσηἀπό ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΜΑΡΙΟΣ » Πέμ 18/10/2007 23:08

Γράφω παραπάνω (ή μάλλον ο Πορφύριος γράφει):

Απόσπασμα
δύω δε τε οι θύραι είσίν, αι μεν προς βορέαο καταβαταί ανθρώποισιν, αι δ' αυ πρός νότου εισί θεώτεραι· ουδέ τι κείνη άνδρες εσέρχονται, αλλ' αθανάτων οδός εστίν."


Δύο πύλες.
Η μία προς το βορρά που κατεβαίνουν άνθρωποι.
Η άλλη προς το νότο που δεν εισέρχονται άνθρωποι αλλά είναι η οδός των αθανάτων.....

Σάκη γίνε λίγο σαφής αν θές με τον διθύραμβο...
Όταν δεν υπάρχει γύρω μας τίποτα αληθινό, πώς να υποψιαστούμε ότι όλα είναι ψεύτικα;
Ἀντιπροσωπευτικὸ εἰκονίδιο μέλους
ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΜΑΡΙΟΣ
Αστερίων
 
Δημοσ.: 2320
Ἐγγραφή: Τετ 29/03/2006 19:02
Τοποθεσία: Π Ο Λ Ι Τ Ε Ι Α

ΠΕΡΙ ΠΥΛΩΝ

Δημοσίευσηἀπό ΣΚΟΥΤΕΡΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ » Τετ 12/03/2008 15:58

Πρὸς ἀποφυγὴν οἱασδήποτε παρεξηγήσεως σχετικὰ μὲ τὶς πύλες τοῦ Ὁμήρου γιὰ τὸ Νυμφαῖο ἄντρο:

Κοιτώντας ἀνατολικὰ ὁ νότος εἶναι στὰ δεξιὰ (ἡ πύλη τῶν θεῶν) καὶ ὁ βορᾶς στὰ ἀριστερά (ἡ πύλη τῶν θνητῶν). Στὰ Ὀρφικὰ πρέπει νὰ κινηθῆ ὁ θανὼν στὸ δεξιὸ μονοπάτι ὥστε νὰ συναντήση τὴν πηγὴ τῆς μνημοσύνης καὶ νὰ πιῆ ἀπὸ τὸ νερό της ὥστε νὰ θυμιθῆ (;) καὶ νὰ φτάση στὴν θέωση. Καμιὰ σχέση πιστεύω μὲ ὁποιαδήποτε πύλη (ἀστρικῆς ἤ συναφῆς). Ὁ Ὅμηρος βέβαια στὸ συγκεκριμένο ἀπόσπασμα ἀναφέρεται στὸ λιμάνι τοῦ Φόρκυνος (καλὸ θὰ ἦταν νὰ διαβάση κανεὶς τὸ βιβλίο τοῦ Παξινοῦ «Ἠ Πατρίδα τοῦ Ὀδυσσέα ἀποκαλύπτεται») ἄσχετο μὲ τὰ Ὀρφικὰ, βλέπουμε ὅμως τὴν σχέση άριστερὰ-δεξιά, ὅπως καὶ σὲ πολλὰ ἄλλα σημεῖα τῆς Ἑλληνικῆς παράδοσης (ὅπως τὸ δίλημμα τοῦ Ἡρακλῆ: Ἀρετὴ-Κακία).

αὐτὰρ ἐπὶ κρατὸς λιμένος τανύφυλλος ἐλαίη,
ἀγχθόθι δ᾿ αὐτῆς ἄντρον ἐπήρατον ἠεροειδές,
ἱρὸν Νυμφάων, αἱ Νηϊάδες καλέονται.
ἐν δὲ κρητῆρές τε καὶ ἀμφιφορῆες ἔασι
λάϊνοι· ἔνθα δ᾿ ἔπειτα τιθαιβώσουσι μέλισσαι.
ἐν δ᾿ ἱστοὶ λίθεοι περιμήκεες, ἔνθα τε Νύμφαι
φάρε᾿ ὑφαίνουσιν ἁλιπόρφυρα, θαῦμα ἰδέσθαι·
ἐν δ᾿ ὕδατ᾿ ἀενάοντα. δύω δέ τέ οἱ θύραι εἰσίν,
αἱ μὲν πρὸς βορέαο καταιβαταὶ ἀνθρώποισιν,
αἱ δ᾿ αὖ πρὸς νότου εἰσὶ θεώτεραι· οὐδέ τι κείνῃ
ἄνδρες ἐσέρχονται, ἀλλ᾿ άθανάτων ὁδός ἐστίν.

(Ὀσυσσείας ν 102-112)

Ὅσο γιὰ τὶς πύλες τοῦ οὐρανοῦ καὶ τὶς Ὦρες τίποτα δὲν εἶναι καλλίτερο ἀπὸ τὴν παράθεση τοῦ πραγματικοῦ ἀποσπάσματος τοῦ Ὁμήρου:

Ἥρη δὲ μάστιγι θοῶς ἐπεμαίετ᾿ ἄρ᾿ ἵππους·
αὐτόματοι δὲ πύλαι μύκον οὐρανοῦ ἅς ἔχον Ὧραι,
τῇς ἐπιτέτραπται μέγας οὐρανὸς Οὔλυμπός τε
ἠμὲν ἀνακλῖναι πυκινὸς νέφος ἠδ᾿ ἐπιθεῖναι.

('Ιλιάδος Ε 748-751)

Ἄν αὐτὸ δὲν εἶναι ἐπιστημονικὴ φαντασία τότε κάτι λέει. Διαλέξτε!
ἐπάμεροι· τί δέ τις; τί δ᾿ οὔ τις; σκιᾶς ὄναρ ἄνθρωπος.
ἀλλ᾿ ὅταν αἴγλα διόσδοτος ἔλθῃ, λαμπρὸν φέγγος ἔπεστιν ἀνδρῶν καὶ μείλιχος αἰών.
Ἀντιπροσωπευτικὸ εἰκονίδιο μέλους
ΣΚΟΥΤΕΡΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
Νεοεισερχόμενος
 
Δημοσ.: 11
Ἐγγραφή: Τρί 23/07/2002 18:35

ΠΕΡΙ ΠΥΛΩΝ

Δημοσίευσηἀπό ΓΟΥΛΕΤΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ » Τετ 12/03/2008 16:43

ΣΚΟΥΤΕΡΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ἔγραψε:Κοιτώντας ἀνατολικὰ ὁ νότος εἶναι στὰ δεξιὰ (ἡ πύλη τῶν θεῶν) καὶ ὁ βορᾶς στὰ ἀριστερά (ἡ πύλη τῶν θνητῶν).


Και αν κοιτάξουμε δυτικά τότε τα πράματα αντιστρέφονται και ο βοράς είναι εκ δεξιών και ο νότος εξ αριστερών. Η ουσία όμως είναι όχι πού θα κοιτάξουμε αλλά πού βρισκονται. Είναι ενδεικτικό ότι μία στο βορά και μία στην ανατολή και όχι δεξιά και αριστερά.




Σάκη αναλόγως τί εννοείς. Αν με τη λέξη διθύραμβο εννοείς δύο θύρες, τότε προφανώς έχουμε δύο θύρες-πύλες.
ΓΟΥΛΕΤΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
 

ΠΕΡΙ ΠΥΛΩΝ

Δημοσίευσηἀπό ΣΚΟΥΤΕΡΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ » Τετ 12/03/2008 17:37

Λοιπὸν Παναγιώτη, δὲν τὸ ἔπιασες! Ὅλα μὰ ὅλα (τὰ μεταφυσικὰ κυρίως) στηρίζονται στὴν ἀνατολή: προσανατολισμὸς νεκρῶν, ναῶν (πλὴν Ἀπόλλωνος), ζωδιακὸς κύκλος κ.α. Δίοτι ἡ άνατολὴ εἶναι δεδομένη (ὅπως καὶ ἡ δύση βεβαίως, μόνο ποὺ αὐτὴ ἔρχεται μὲ τὸ τέλος τοῦ φωτός, καὶ χάνεται ἡ δυνατότητα περαιτέρῳ παρατήρησης).

Ὅσο γιὰ τὸν Διθύραμβο (ἐκ λεξικοῦ Παπύρου):

Διθύραμβος
ο (Α διθύραμβος)· 1. είδος τής χορικής ποίησης με ενθουσιαστικό τόνο που καλλιέργησαν πρώτοι οι Δωριείς προς τιμήν τού Διόνυσου ή και τού Απόλλωνος· 2. πομπώδες ύφος λόγου, υπερβολικός έπαινος· || (αρχ.) όνομα τού Διονύσου.
[ΕΤΥΜΟΛ. Πρόκειται πιθ. για προελληνική δάνεια λ., η οποία τόσο στη μορφή όσο και στη σημασία παρουσιάζει ομοιότητα με τα θρίαμβος και ίαμβος. Υποστηρίχτηκε ότι το β' συνθετικό τής λ. συνδέεται με αρχ. ινδ. aňga- «μέλος» και ότι πρόκειται, αντιθέτως, για ΙE λ., η οποία εισήχθη στην Αιγαιακή].

ίαμβος
ο (Α ἴαμβος)· ποίημα που αποτελείται από ιάμβους, που έχει σκωπτικό και υβριστικό χαρακτήρα· || (νεοελλ.) μετρικός πόδας που αποτελείται από δύο συλλαβές, μία άτονη και μία τονιζόμενη· || (αρχ.) 1. μετρικός πόδας που αποτελείται από δύο συλλαβές, μία βραχεία και μία μακρά (υ-) («εἰς βραχύ τε καὶ μακρὸν γιγνόμενον, καί,... ἴαμβον... ὠνόμαζε», Πλάτ.)· 2. ο ιαμβικός στίχος· 3. (για πρόσ.) αυτός που σατιρίζεται· 4. είδος αυτοσχέδιων δραματικών ρήσεων οι οποίες απαγγέλλονταν από τους αυτοκαβδάλους*, οι οποίοι αργότερα ονομάστηκαν και οι ίδιοι ίαμβοι.
[ΕΤΥΜΟΛ. Ονομασία στίχου, μετρικού ποδός και λογοτεχνικού είδους. Η λ. είναι πιθ. προελληνικής προελεύσεως, όπως άλλωστε και οι τ. διθύραμβος*, θρίαμβος*, με τους οποίους ο ίαμβος παρουσιάζει ομοιότητα τόσο ως προς τη μορφή όσο και ως προς τη σημ. Κατ' άλλη άποψη, η λ. προέρχεται από το ἰά «κραυγή, φωνή».
ΠΑΡ. ιαμβείος, ιαμβικός· (αρχ.) ιαμβιάζω, ιαμβίζω, ιαμβίς, ιαμβύκη, ιαμβύλος, ιαμβώδης.
ΣΥΝΘ. (Α' συνθετικό) ιαμβογράφος, ιαμβοποιός· (αρχ.) ιαμβέλεγος, ιαμβοειδής, ιαμβόκροτος, ιαμβοφάγος· (μσν.) ιαμβανάπαιστος, ιαμβόπλοκος, ιαμβοπυρρίχιος, ιαμβοτριτεπίτριτος. (Β' συνθετικό) μελίαμβος, χορίαμβος· (αρχ.) διίαμβος, ελεγίαμβος, ηρωίαμβος, κλεψίαμβος, μιξίαμβος, μολοσσίαμβος, παρίαμβος, στιχίαμβος, τραγίαμβος, χωλίαμβος].


Βέβαια, ἡ ἑτυμολογία εἶναι λίγο παιδική. Νομίζω πὼς ἔχει νὰ κάνει μὲ τὸ «Δύο - Θῦρες - Ἴαμβος». Ὁ Ἴαμβος βεβαίως ἔχει σχέση μὲ τὸν Ἴακχο ἤ Βάκχο καὶ ὅλο μαζὶ μᾶς δείχνει τὴν διπλὴ φύση τοῦ Διονύσου: τὴν ἀνθρώπινη ἀρχικὰ καὶ τὴν θεϊκή του μετὰ τὴν ἀνάστασή του. Καὶ τέλος ὁ Διθύραμβος μᾶς παραπέμπει στὴν διαρκῶς ἐπαναλαμβανόμενη ἁλυσίδα γεννήσεων-θανάτων. Ἕνας ἀτέρμων κύκλος μπὲς-βγὲς στὴν ζωή.

Ἄρα σαφῶς φτάνουμε στὸν λεγόμενο δυισμό. Τὰ πάντα ὑπάρχουν σὲ διπλὴ μορφὴ: Ζεύς-Δίας, Ἀπόλλων-Διόνυσος, γέννησις-θάνατος, θύρα είσόδου-θύρα ἐξόδου. Ὅλα πλήν τοῦ Ἑνός! Διότι στὸν Ἔν ὑπάρχουν τὰ πάντα (Ὀρφέας, Ἡράκλειτος, Πυθαγόρας, Πλάτων, κ.ο.κ.).

Τῶρα, ἄν θὲς νὰ τὸ περάσης αὐτὸ σὲ αὐτὰ ποὺ θὲς νὰ ἀκούσης, κάθε δίαυλος (σκουλικότρυπα) ἔχει δυὸ θῦρες-τρύπες: εἴσοδος καὶ ἔξοδος. Ἄν πᾶς ἀπὸ τὴν ἀνάποδη χάθηκες στὴν κυριολεξία.
ἐπάμεροι· τί δέ τις; τί δ᾿ οὔ τις; σκιᾶς ὄναρ ἄνθρωπος.
ἀλλ᾿ ὅταν αἴγλα διόσδοτος ἔλθῃ, λαμπρὸν φέγγος ἔπεστιν ἀνδρῶν καὶ μείλιχος αἰών.
Ἀντιπροσωπευτικὸ εἰκονίδιο μέλους
ΣΚΟΥΤΕΡΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
Νεοεισερχόμενος
 
Δημοσ.: 11
Ἐγγραφή: Τρί 23/07/2002 18:35

ΠΕΡΙ ΠΥΛΩΝ

Δημοσίευσηἀπό ΓΟΥΛΕΤΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ » Πέμ 13/03/2008 01:50

Με τη εξής μικρή λεπτομέρεια, ότι το συγκεκριμένο απόσπασμα που σχολιάστηκε δεν αναφέρει για ανατολή και δύση αλλά για βορρά και νότο. Και ας πούμε ότι έχει κάποια λογική αυτό που θέτεις, με τις πύλες στους 2 τροπικούς τί γίνεται;

Αναφέρεις περί δυισμού και παραπέμπεις στο γεγονός του Απολλώνος-Διονύσου, μόνο που έχουμε και τον Ηράκλειτο να αναφέρει ότι Άιδης και Διόνυσος είναι ένα και το αυτό, οπότε στη συγκεκριμένη περίπτωση έχουμε τριπλό θέμα Απόλλων-Διόνυσος-Άιδης. Για το θέμα του Ζηνός-Διός με πρώτο τον Πλάτωνα στο Κρατύλο αναφέρει ότι είναι ένα όνομα που σημαίνει λόγος και ενωμένο δηλώνει τη φύση του Θεού. Δεν αρνούμαι τον δυισμό, απλά για τα συγκεκριμένα φέρω μία διαφορετική άποψη.
ΓΟΥΛΕΤΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
 

ΠΕΡΙ ΠΥΛΩΝ

Δημοσίευσηἀπό ΣΚΟΥΤΕΡΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ » Παρ 14/03/2008 01:45

Λυπᾶμαι, ἀλλὰ πάλι δὲν τὸ ἔπιασες. Ὁ (ἀκριβολόγος) Ὅμηρος ἀναφέρεται σὲ χρόνο καὶ τόπο βάσῃ συγκεκριμένων μέτρων καὶ σταθμῶν. Ὄταν θέλει νὰ σοῦ πῆ γιὰ ἀπόσταση σοῦ λέει π.χ. τόσο ὅσο κάνει ἕνα πλοῖο μὲ οὔριο ἄνεμο νὰ τὴν διανύση, ἤ σὲ «προσανατολίζει». Ἄρα τὸ βορρᾶς-νότος εἶναι ἀριστερὰ-δεξιά (σὲ σχέση μὲ τὸν ἥλιο). Μὲ τὶς πύλες στοὺς τροπικοὺς δὲν εἶμαι εἰδικὸς καὶ δὲν μπορῶ νὰ σοῦ ἀπαντήσω ἀφοῦ δὲν ἔχω κάποιοες σοβαρὲς ἐνδείξεις, παρὰ εἰκασίες. Πάντως στὸ θέμα μὲ τὶς πύλες οἱ άρχαῖοι ἀναφερόντουσαν στὴν ὁδὸ μὲσῳ τῆς ὁποίας μπορεῖ κάποιος νὰ περάση ἀπὸ τὸν αἰσθητὸ κόσμο στὸν νοητό. Καὶ φυσικὰ ὁ δρόμος αὐτὸς ἦταν ἡ «διανόηση» (Πυθαγόρειοι). Βέβαια οἱ διάφοροι μελετητὲς ἔκαναν τὸ λάθος νὰ τὸ δοῦν ἀλλοιῶς (γνώμη μου).

Φυσικὰ ὁ Ἄδης ἦταν καὶ ὁ Διόνυσος ἁλλὰ ὁ Ἄδης ἦταν καὶ ἀδερφὸς τοῦ Δία. Ἀλλὰ ὁ Φάνης ὁ Πρωτόγονος ἤ Μῆτις ἤ Ἠρικεπαῖος ἤ Ἔρως ἤ Διόνυσος, ὀνομαζόταν καὶ Ζεὺς πανόπτης (Πρόκλος). Ἄρα ἔχουμε «Ἀπόλλων»-«Διόνυσος-Ἄδης». Δυισμός, λοιπόν. Καὶ ὅταν λέω Ζεὺς-Δίας δὲν ἐννοῶ πρόσωπα, θεοὺς, ἤ ὅπως θὲς νὰ τὸ πῆς, ἀλλὰ λέξεις μὲ τὴν ἑτυμολογική τους ἔννοια. Ἔνωση (Ζεὺς)-διαίρεση (Δίας). Καὶ παραπέρα, ἐκδίπλωση καὶ ἀναδίπλωση, διότι μετὰ τὸ Big Bang (οὐάου!) θὰ ἔρθη ἡ συρρίκνωση-ἀναδίπλωση καὶ μετὰ πάλι ἡ έκδίπλωση καὶ μετὰ πάλι τὸ θεϊκὸ Big Bang, σὰν ἕνας ἴαμβος ἀτέρμων, «λόγῳ τῆς Φιλότητος καὶ τοῦ Νείκους».

Ἄρα, ἄτοπο γιὰ μένα ἡ τοποθέτηση τών στίχων γιὰ τὶς πύλες τοῦ Νυμφαίου σχετικὰ μὲ πύλες διάφορες τῶν πνευματικῶν, ἐκτὸς τοῦ ὅτι στὰ πάντα ὑπάρχει δυισμός, συνεπῶς κάτι τὸ ἴδιο θὰ τρέχη καὶ μὲ τὶς πύλες σου.
ἐπάμεροι· τί δέ τις; τί δ᾿ οὔ τις; σκιᾶς ὄναρ ἄνθρωπος.
ἀλλ᾿ ὅταν αἴγλα διόσδοτος ἔλθῃ, λαμπρὸν φέγγος ἔπεστιν ἀνδρῶν καὶ μείλιχος αἰών.
Ἀντιπροσωπευτικὸ εἰκονίδιο μέλους
ΣΚΟΥΤΕΡΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
Νεοεισερχόμενος
 
Δημοσ.: 11
Ἐγγραφή: Τρί 23/07/2002 18:35

ΠΕΡΙ ΠΥΛΩΝ

Δημοσίευσηἀπό ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΜΑΡΙΟΣ » Παρ 14/03/2008 04:28

ΓΟΥΛΕΤΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ἔγραψε:Με τη εξής μικρή λεπτομέρεια, ότι το συγκεκριμένο απόσπασμα που σχολιάστηκε δεν αναφέρει για ανατολή και δύση αλλά για βορρά και νότο. Και ας πούμε ότι έχει κάποια λογική αυτό που θέτεις, με τις πύλες στους 2 τροπικούς τί γίνεται;


Εφόσον υπάρχει μετάπτωση των ισημερινών τότε δεν θα πρέπει να έχουν αλλάξει και οι θέσεις των τροπικών σε σχέση με την εποχή που γράφτηκαν τα κείμενα;
Όταν δεν υπάρχει γύρω μας τίποτα αληθινό, πώς να υποψιαστούμε ότι όλα είναι ψεύτικα;
Ἀντιπροσωπευτικὸ εἰκονίδιο μέλους
ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΜΑΡΙΟΣ
Αστερίων
 
Δημοσ.: 2320
Ἐγγραφή: Τετ 29/03/2006 19:02
Τοποθεσία: Π Ο Λ Ι Τ Ε Ι Α

Ἑπόμενο

Ἐπιστροφὴ στην Ἄλλα ἐπιστημονικὰ θέματα



Παρόντες

Παρόντες σὲ αὐτὴ τὴν Δ. Συζήτηση: Δεν ὑπάρχουν ἐγγεγραμμένα μέλη καὶ 0 ἐπισκέπτες