Περί του πρώτου ψυχρού-Μέρος Β'

Θέματα ποὺ δὲν ἀνήκουν σὲ μία ἐκ τῶν ἀνωτέρω ἐπιστημονικῶν κατηγοριῶν

Περί του πρώτου ψυχρού-Μέρος Β'

Δημοσίευσηἀπό ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΜΑΡΙΟΣ » Κυρ 04/05/2008 22:47

Όπως έχουμε υποστηρίξει,η αρχή των όντων είναι το άπειρον και άπειρες οι αρχές των όντων.Το άπειρο καθ'αυτό ως όν είναι έν.Από αυτό προέρχονται όλα τα όντα και αφού ολοκληρώσουν τον κοσμολογικό τους κύκλο επιστρέφουν σε αυτό.Η διαδικασία εκπόρευσης -εισόδου- των όντων στο γίγνεσθαι (που είναι το ύδωρ το οποίο εμπεριέχει το στοιχείο της μνήμης) ονομάζεται πρόοδος.Η διαδικασία επιστροφής των όντων σε αυτό -έξοδος- μέσω των αναθυμιάσεων (που γίνονται μέσω του στοιχείου του αέρα) ονομάζεται επιστροφή.Το καθ'αυτό άπειρον παραμένει σε νοερή κατάσταση υπερβατικότητας και ακεραιότητας η οποία ονομάζεται παραμονή.
Το άπειρον
ως έν όν,δηλώνει την πηγή μετάβασης των όντων από το δυνάμει στο ενεργεία μέσω της γενέσεως και φθοράς κι αντίστροφα.
Η ταχύτητα και ο σκοπός του κάθε όντος καθ'αυτού σε σχέση με τα υπόλοιπα και όλων μαζί βρίσκεται μέσα στον ορισμό της εντελέχειας.
Η κίνηση εισόδου ονομάζεται δίκη και αντιστοιχεί στην ορμή του έρωτα ενώ η κίνηση εξόδου ονομάζεται αδικία και αντιστοιχεί στην ορμή της έριδας ως προς την κοσμική τους έκφανση.
Η συνεχής αυτή διαδικασία ανάδυσης της τάξης μέσα από το χάος και της επιστροφής της σε αυτό,καλείται τίσης καθώς από το έν-άπειρον τα όντα κατέρχονται μέσω των ουσιών τους στο γίγνεσθαι-πεπερασμένο στο οποίο αποκτούν υπόσταση μέσω της γενέσεως και της φθοράς του αισθητού κόσμου και επιστρέφουν πάλι μέσω του απείρου στο έν,σχηματίζοντας δύο νοητούς κύκλους σε σχήμα .Να ξεκαθαρίσουμε στο σημείο αυτό,προς αποφυγή παρερμηνειών,ότι το άπειρον είναι και έν αλλά δηλώνει και την ιδιότητα του ενός να είναι άπειρον,κατά τρόπο ανάλογο που το έν όν είναι ιδιότητα του Ενός αλλά ταυτόχρονα είναι και αυτό έν ως προς τα πολλά.
Το ένεκα-σκοπός αυτής της διαδικασίας είναι η ίδια η ανάγκη ώστε το έν να νοεί διά της νοήσεως τον εαυτό του και μέσα από την νόηση των νοητών να ολοκληρώνεται από αυτό η ύπαρξη της αειζωείας του.Η ανάγκη αυτή -χρησμοσύνη-χρέος γίνεται βάση της τάξης του χρόνου.Ως χρόνο δεν εννοούμε τον εδώ καθ'ημάς χρόνο αλλά τον λόγο του αιώνος της αειζωείας του όντος ως προς την διαρκή μετάβαση απείρου-πεπερασμένου μέσα από την εναλλαγή χάους-τάξης.

Αρχή του κόσμου εστί το ψυχρόν.Και ψυχρό ορίζεται η θεμελιώδης κατάσταση των όντων πριν κατέλθουν στο υγρό γίγνεσθαι.Η είσοδος των όντων στον κόσμο γίνεται μέσω της εκπύρωσής τους και συνεπώς μεταβολής τους από την κατάσταση του ψυχρού στην κατάσταση του θερμού,με εικονική παράσταση την θερμότητα των άστρων ως αίτιο γενέσεως της ανόργανης και οργανικής ύλης.Το δε ψυχρό δηλώνει το ψύχος και την ροή προς την κίνηση και την μεταβολή μέσω του θερμού.Άρα το ψυχρό αποτελεί την αρχή του κόσμου (κι όχι των όντων) και ως κατάσταση αποτελεί την απουσία του θερμού στον κόσμο του γίγνεσθαι,όπως το σκότος αποτελεί την απουσία φωτός κι όχι κάποιο αυθύπαρκτο όν.Άρα η πραγματική αρχή του κόσμου εστί το θερμό προς ημάς που βρισκόμαστε στο γίγνεσθαι όσον αφορά την εκπύρωση του κόσμου,ενώ όσον αφορά την διαδικασία της εκπύρωσης καθ'αυτής ως θεμελιώδης αρχής του γίγνεσθαι και του κόσμου πρίν από αυτόν,είναι η κατάσταση του ψυχρού.Η δε οντογένεσις γίνεται μέσω του στοιχείου-στερεού-ριζώματος του θερμού που αντιστοιχεί στον αέρα και μέσω του αέρα γίνεται η αντανάκλασση των όντων στο γίγνεσθαι,εφόσον το υγρό του ύδατος διακρίνεται στην συνέχεια από το ξηρό του πυρός μέσω της αναθυμίασης του ύδατος προς το πύρ.
Επομένως,ο αισθητός κόσμος αποτελεί είδωλο του νοητού ιδεότυπου κατά τρόπο ανάλογο που το υγρό στοιχείο του ύδατος που είναι το γίγνεσθαι,αποτελεί αντανάκλασση και αναθυμίαση του ψυχρού υποβάθρου το οποίο αποτελεί το ειδητικό υπόδειγμα,αλλά εφόσον το ψυχρό ως πρότυπο δεν μετέχει στις μεταβολές του γίγνεσθαι στο οποίο επικρατεί η κοσμική έριδα.

Στο παραπάνω σύστημα μετέχει και μετέχεται η ουσία ανάμεσα στις δύο καταστάσεις του ενός,οι οποίες είναι η πρόοδος και η επιστροφή ως προς το άπειρον και η γένεση και η φθορά ως προς το πεπερασμένον ως κινήσεις διακόσμησης και εκπύρωσης/κόρου μεταξύ του όντος και του μή όντος,τα οποία είναι οι δύο όψεις εκδήλωσης του ενός όντος (κι όχι του υπερούσιου ενός).Η μέθεξη αυτή μεταξύ του Μηδενός του Όντος και του
Ενός του Μή Όντος,δηλαδή μεταξύ της πολλαπλότητας των όντων και της ενότητος που τα διέπει και τα συναρμόζει νοερά,γίνεται μέσω της ουσίας,η οποία δηλώνει την απόρροια όντος και η οποία ταυτίζεται με την ψυχή/μεριστές ψυχές η οποία μετέχει μέσω των μαθηματικών στερεών στο γίγνεσθαι με την είσοδό της και απέρχεται βαθμιαία από αυτό διά της στερήσεώς της από το κάθε επίπεδο-στερεό με την έξοδό της από το γίγνεσθαι.
Η ύλη και οι ιδιότητες που την προσδιορίζουν ταιριάζουν στο μη όν εφόσον η συνείδηση αναμειγνύει παραστάσεις από την πλάνη των αισθήσεων και από τις μνήμες των νοητών ειδών τα οποία οδηγούν από τα μή όντα προς τα όντως όντα διαμέσω της αναμνήσεως,
της διανόησης και της φρονήσεως.Οι ιδιότητες αυτές της κατ'αίσθησιν ύλης συνδέονται
με την γένεση-φθορά ως κυκλική φορά,με την ψευδαίσθηση του χρόνου σε απόκλιση με τον καθ'αυτό χρόνο εκπύρωσης ο οποίος είναι εικόνα του αιώνα και με κάθε πάθος,μεταβολή και απόκλιση από τα όντως όντα.Οι φορές των ουσιών στον αισθητό κόσμο είναι δύο,μία κυκλική και συνεχής μεταξύ των στοιχείων και μία ευθεία και ασυνεχής μεταξύ του Μή Είναι και του Είναι.

Οι 3 παραπάνω καταστάσεις είναι άρρητα συνδεδεμένες μεταξύ τους σε ένα όν ως διαφορετικές καταστάσεις-λειτουργίες του αυτού όντος σε κοσμικό επίπεδο και εκφάνσεις-εκφράσεις του αυτού νού σε υπερκόσμιο επίπεδο, έτσι ώστε τα όντα να διαφέρουν μεταξύ τους στο βαθμό που είναι πολλά και να είναι τα όμοια στο βαθμό που είναι όντα.Το σύστημα αυτό ο Εμπεδοκλής το αποκάλεσε Σφαίρον ως προς το νοητόν ταυτόν και ο Αναξίμανδρος ως Σφαίραν ως προς τον κινούμενον αισθητόν θαττερόν.
Ωστόσο,όσον αφορά την ενοποίηση των δύο συστημάτων σε ένα και όσον αφορά τις ειδικές ιδιότητες της οντογένεσης στο σύνολό τους,το σύστημα αυτό θα το ονομάζαμε σήμερα ως Ψυχρούν δηλώνοντας την μετάβαση και ροή της ουσίας των ψυχών από από την κατάσταση του πρώτου ψυχρού και νοητού στο γίγνεσθαι μέσω της λειτουργίας του πυρός-εκπύρωσης,η οποία αντιστοιχεί στον Λόγο του Νού.
Όταν δεν υπάρχει γύρω μας τίποτα αληθινό, πώς να υποψιαστούμε ότι όλα είναι ψεύτικα;
Ἀντιπροσωπευτικὸ εἰκονίδιο μέλους
ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΜΑΡΙΟΣ
Αστερίων
 
Δημοσ.: 2320
Ἐγγραφή: Τετ 29/03/2006 19:02
Τοποθεσία: Π Ο Λ Ι Τ Ε Ι Α

Ἐπιστροφὴ στην Ἄλλα ἐπιστημονικὰ θέματα



Παρόντες

Παρόντες σὲ αὐτὴ τὴν Δ. Συζήτηση: Δεν ὑπάρχουν ἐγγεγραμμένα μέλη καὶ 0 ἐπισκέπτες