ΣΟΦΙΣΤΕΣ

ΣΟΦΙΣΤΕΣ

Δημοσίευσηἀπό ΑΝΑΓΝΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ » Παρ 08/05/2009 21:10

ΣΑΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ

«Με τον Σωκράτη, τους Σοφιστές και τους πνευματικούς επιγόνους των η φιλοσοφία από την εποχή των κοσμολόγων περνάει στην εποχή των ανθρωπολόγων. Το ερευνητικό ενδιαφέρον των φιλοσόφων εστιάζεται πλέον αλλού: όχι τόσο στην αντιμετώπιση προβλημάτων σχετικών με την εξήγηση του περιβάλλοντος, όπως οι απορίες για την αρχή και την δομή του σύμπαντος, όσο στην προσέγγιση ζητημάτων αφορώντων στον ίδιο τον άνθρωπο, όπως η ηθική συμπεριφορά του ή η κατάκτηση της γνώσης». (ΠΕΛΕΓΚΡΙΝΗΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ, Καθηγητής Φιλοσοφίας «Οι 5 Εποχές της Φιλοσοφίας»).

Η Σοφιστική, κίνημα του 5ου π.Χ. αιώνα, είναι η γέφυρα ανάμεσα στην Ιωνική φυσιολογία και τον Σωκρατικό/Πλατωνικό στοχασμό. Προσωπικά θεωρώ φιλοσοφία, αυτή που ασχολείται για τον βίο των ανθρώπων και για τις ιδέες. Όσον αφορά τους λεγόμενους «Φυσικούς Φιλοσόφους» προσωπικά τους θεωρώ Επιστήμονες και όχι φιλοσόφους, ίσως να κάνω ένα μεγάλο λάθος. Τώρα για τους Σοφιστές τους βλέπουμε να έχουν έναν πιο ευρύτερο κύκλο θεμάτων από τους προηγούμενους φιλοσόφους, από την πολιτική μέχρι την ηθική και από τις τέχνες μέχρι την αστρονομία.

Οι σοφιστές ήταν δάσκαλοι που δίδασκαν επί αμοιβή. Οι μείζονες εκπρόσωποι του κινήματος αυτού (θα είναι παραπάνω από 30) έρχονται να καταλάβουν τη θέση του δασκάλου της σοφίας και, ειδικότερα των νέων, που «δυναμωμένοι με θεωρία και μελέτη» πρέπει να δοθούν στο ύπατο δικαίωμα και υποχρέωση τους: την πολιτική. Ήταν δεινοί ρήτορες, στον διάλογο είχαν σαν σκοπό να πείσουν τον συνομιλητή τους, κι όχι τόσο την αναζήτηση της αλήθειας. Είχαν την δυνατότητα της ρητορικής δεινότητας τους να κάνουν τον μείζονα λόγο ελάσσονα και το αντίστροφο.

Η αδιαφορία τους προς την αλήθεια πήγαζε από την πεποίθηση του ότι η αλήθεια δεν ήταν μία, αλλά πολλές. Αυτή η στάση τους προσδιόρισε και την θέση τους για την ηθική συμπεριφορά των ανθρώπων. Πιστεύουν ότι είναι αντικειμενικό τα των ανθρώπων τον κόσμο π.χ. το καλό ή το δίκαιο εκείνο που εξυπηρετεί το συμφέρον του. Γνωρίσματα της φιλοσοφίας τους, είναι η άρνηση, αντιμεταφυσική ροπή, σκεπτικισμός, σχετικοκρατία, κενόδοξοι εγκυκλοπαιδικές γνώσεις, θορυβώδεις διαφήμιση της σοφιστικής τέχνης του πείθειν.

Για την Πολιτεία, λένε ότι ο κυβερνήτης κινούμενος από ιδιοτέλεια και θέλοντας να ικανοποιήσει το προσωπικό συμφέρον του, θεσπίζει νόμους και, έχοντας την δύναμη να τους επιβάλει, αναγκάζει τους πολίτες να τους τηρούν. Η δύναμη του κυβερνήτη πηγάζει από την ακατάλυτη αρχή του φυσικού κόσμου, ο ισχυρότερος υπερισχύει του ασθενέστερου. Οι νόμοι των κάθε πολιτειών διαφέρουν από κοινωνία σε κοινωνία. Κατά τους Σοφιστές δεν θα μπορούσε να υπάρξει μια παγκόσμια ηθική συμπεριφορά των ανθρώπων, αλλά υπάρχει η σχετικότητα των αξιών, η ιδέα ότι ο κώδικας ηθικής συμπεριφοράς της μιας κοινωνίας δεν συμπίπτει με τον ηθικό κώδικα συμπεριφοράς μιας άλλης κοινωνίας.

Οι Σοφιστές εμπορεύονται (και είναι οι πρώτοι που το κάνουν) 2 πράγματα: εξειδικευμένη γνώση και μεθόδους επιβολής. Γίνονται συστηματικοί δάσκαλοι, που οργανώνουν σειρές μαθημάτων, καταστρώνουν παιδαγωγικά προγράμματα, συγγράφουν εγχειρίδια. Εστιάζουν την προσοχή τους από την φύση προς τον ανθρωπολογικό και πολιτειολογικό παράγοντα. Οι Σοφιστές προτιμούν μάλλον την αντιλογική, το αντεπιχείρημα, όργανο καταλληλότερο για μια γνώση που τώρα πια δεν είναι αυτοσκοπός, αλλά έχει συγκεκριμένη πρακτική σημασία: να υποστηρίξει τις τεχνικές επικράτησης.

Με την σοφιστική το εμπειρικό υποκείμενο είναι αυτό που ορίζει (ίσως και αυθαίρετα) ποιο είναι το αληθινό, ποιο είναι το καλό. Η διερεύνηση των θεμάτων της καταλήγει σε συμπεράσματα με θεωρητική αλλά και πρακτική σημασία.

Κάποιοι από τους κυριότερους εκπροσώπους της σοφιστική κίνησης ήταν ο Πρωταγόρας, ο Γοργίας, ο Ξενιάδης, ο Πρόδικος, ο Θρασύμαχος, ο Ιππίας, ο Αντίφων και ο Κριτίας.

Δεν είναι παράδοξο που οι κατοπινές εποχές είδαν τους Σοφιστές μέσα από τα μάτια του Πλάτωνα. Ο λόγος είναι ότι από τα πολλά έργα τους ελάχιστα σώθηκαν.

ΠΗΓΕΣ:
-ΠΕΛΕΓΚΡΙΝΗΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ, Καθηγητής Φιλοσοφίας: «Οι 5 Εποχές της Φιλοσοφίας»
-ΠΡΟΚΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ: «Ελληνικός Πολιτισμός και Εξελικτική Πορεία»
-Σημειώσεις "Κάκτου", "ΠΡΟΣΩΚΡΑΤΙΚΟΙ", Τόμοι 19-20: Σοφιστές.
"ΓΕΜΙΣΕ Ο ΤΟΠΟΣ ΑΠΟ ΜΕΝΤΩΡΕΣ"!
ΑΝΑΓΝΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ
ΟΔΥΣΣΕΥΣ
 
Δημοσ.: 598
Ἐγγραφή: Δευ 21/03/2005 18:26
Τοποθεσία: ΒΥΡΩΝΑΣ-ΑΤΤΙΚΗ

ΣΟΦΙΣΤΕΣ

Δημοσίευσηἀπό ΖΑΝΕΚΑ ΣΤΕΡΓΙΑΝΗ » Κυρ 10/05/2009 02:07

Αγαπητέ Ευάγγελε,

Ο αγώνας σου να κρατήσεις ζωντανό το φιλοσοφικό πνεύμα της Δημοθοινίας, παρά τις πρόσφατες εκ του αντιθέτου προσπάθειες (βλέπεις οι σειρήνες είναι γητεύτρες), είναι αξιέπαινος και γι' αυτό θα προσπαθήσω να συνεισφέρω στην ενδυνάμωσή του με τις ακόλουθες παρατηρήσεις μου πάνω στο θέμα σου.

Με τους σοφιστές συντελείται στο χώρο της φιλοσοφίας μια πραγματική επανάσταση, αφού με τη δράση τους κατορθώνουν να μετατοπίσουν το ενδιαφέρον των φιλοσόφων από τη φύση και τα φυσικά φαινόμενα στον άνθρωπο και τον κοινωνικό βίο. Ωστόσο ο όρος σοφιστής είχε στην αρχαιότητα μια πλατιά σημασία. Στην αρχή χρησιμοποιούνταν για να χαρακτηρίσει κάθε άνθρωπο που ήξερε καλά το έργο του, ενώ πολύ γρήγορα περιορίστηκε σε μια ομάδα διανοουμένων ύποπτων για ανηθικότητα και αθεϊα, που διαστρέβλωναν το δίκαιο και δικολαβούσαν με σκοπό το κέρδος, για να καταλήξει στον Πλάτωνα να σημαίνει ό,τι και σήμερα, μια ηθική δηλαδή και πνευματική απαξία. Στα ρωμαϊκά χρόνια θα παρατηρηθεί αναβίωση των σοφιστικών ιδεών από μια κίνηση διανοουμένων που ονομάστηκε δεύτερη σοφιστική, γιατί θέλησε να μιμηθεί τις αρχές των πρώτων σοφιστών.

Οι σοφιστές ήταν ιδιωτικοί δάσκαλοι των πλουσιόπαιδων της εποχής τους, στα οποία δίδασκαν την τέχνη της γνώσης και της πειθούς, όπως περίπου ο δάσκαλος της μουσικής διδάσκει σήμερα το πιάνο. Για πολλούς η σοφιστική φιλοσοφία αποτελεί τον πρώτο Διαφωτισμό (τον Αρχαιοελληνικό όπως είπαν διαφωτισμό), ο οποίος, σε μια κυκλική (διαλεκτική) κίνηση της ιστορίας, προσομοιάζει με τον Ευρωπαϊκό Διαφωτισμό του 18ου αιώνα. Δύο επιχειρήματα προβάλλονται για να στηρίξουν την άποψη αυτή: η αθεϊα των σοφιστών και ο υλισμός τους. Ωστόσο ο παραλληλισμός αυτός, όσο γοητευτικός κι αν είναι, κρίνεται μάλλον ατυχής, αφού παραγνωρίζει το ιστορικό πλαίσιο ανέλιξης των δυο αυτών κορυφαίων πνευματικών κινημάτων. Η σοφιστική κίνηση δεν είναι ενιαία, όπως ο Ευρωπαϊκός Διαφωτισμός, και οι σοφιστές υποστήριξαν απόψεις που δεν ομοιάζουν μεταξύ τους. Για το θεό, συγκεκριμένα, οι απόψεις τους μπορούν να ταξινομηθούν από το θεϊσμό του Αντισθένη (Γκάθρυ Β., Οι σοφιστές) έως τη θεολογική αγνωσιαρχία του Πρωταγόρα και τον αθεϊσμό του Προδίκου, πράγμα που δεν συμβαίνει με τους Ευρωπαίους διαφωτιστές. Άλλωστε στην αρχαία Ελλάδα η θρησκεία δεν είχε ούτε δόγματα ούτε ιερατείο, όπως τα γνωρίζουμε εμείς σήμερα.

Στην εναντίον της κριτική δεν αντιδρούσε όπως η μεσαιωνική Εκκλησία, ούτε βεβαίως ο υλισμός είχε κοινωνικό περιεχόμενο που καταλαβαίνουμε εμείς σήμερα. Αν ήθελε κανείς να καθορίσει με φιλοσοφικούς όρους το πλαίσιο ανέλιξης της σοφιστικής φιλοσοφίας, θα έλεγε ότι αυτή καθορίζεται από το θετικισμό, το φαινομενισμό, τον ατομικισμό, το σχετικισμό και τον ανθρωπισμό, ενώ η πολυσχιδής δραστηριότητα των σοφιστών προσέφερε νέες ιδέες σε κάθε επιστήμη, τη φιλολογία, την εθνολογία, τη γραμματική και το συντακτικό, την ιστορία κ.ά. Για πολλούς (π.χ. για τον Αριστοφάνη στις Νεφέλες) και ο Σωκράτης ήταν σοφιστής.
Το ομολογουμένως το λόγω ζην ισοδυναμεί με το ομολογουμένως τη φύσει ζην
ΖΑΝΕΚΑ ΣΤΕΡΓΙΑΝΗ
Μέλος
Μέλος
 
Δημοσ.: 51
Ἐγγραφή: Τετ 07/05/2008 00:40
Τοποθεσία: ΧΡΥΣΗ ΑΚΤΗ

ΣΟΦΙΣΤΕΣ

Δημοσίευσηἀπό ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΜΑΡΙΟΣ » Τρί 12/05/2009 17:04

Βασικό στοιχείο της σοφιστικής, είναι ο αγνωστικισμός και ο υποκειμενισμός. Σε τέτοιο βαθμό που αμφισβητεί ακόμη και την ίδια την αξία υπόθεσης του σοφιστή. Διότι δεν μπορείς να λές ότι "μέτρον χρημάτων άνθρωπος" και να στηρίξεις αυτή την υπόθεση σε αντικειμενικά κριτήρια.
Αφού τα πάντα είναι υποκειμενικά, κάθε γνώμη είναι σωστή. Αυτό όμως είναι άτοπο. Χρειάζονται ορισμοί και αντικειμενικά κριτήρια. Επαγωγική σκέψη και διαλεκτική.
Εδώ βρίσκεται η διαμάχη Σωκράτη και σοφιστών. Στον "Θεαίτητο" φαίνεται ξεκάθαρα αυτή η διάσταση απόψεων.

Οι σοφιστές δεν εισήγαγαν την ιδέα του ανθρωποκεντρισμού στην ιστορία της φιλοσοφίας. Οι σοφιστές δεν έχουν κάν φιλοσοφία. Πάνε όπου πάει το κύμα... Την ιδέα του ανθρωπισμού και των ιδεωδών της πολιτείας, την εισήγαγαν ο Ηράκλειτος, ο Πυθαγόρας και αργότερα ο Σωκράτης με τον Πλάτωνα.

Το κίνημα των σοφιστών όπως και των επικούρειων, δεν έχει να προσφέρει τίποτα στην ιστορία της διανόησης. Δεν πιστεύει στην εξέλιξη της ψυχής. Μόνο στη δύναμη του λόγου και της πειθούς.
Δηλώνοντας αγνωστικιστές, πούλαγαν γνώση γυρνώντας σαν δάσκαλοι επειδή είχαν κύρος ώς προς την ρητορική.

Σε αξίες και Ιδέες πιστεύει μόνον η φιλοσοφία.Και φιλοσοφία είναι μόνον η οντολογία που μελετά το όντως όν και την ψυχή.

ΥΓ: Από όλους τους σοφιστές , ξεχωρίζω τον Γοργία για τον ορθό του λόγο, που αν και κατά βάση μηδενιστής (θεμελιώδες στοιχείο των σοφιστών) αναφέρει πολύ σωστά πράγματα ως προς την τέχνη της ρητορικής. Αλλά αν βάλουμε από δίπλα τον δάσκαλό του τον Εμπεδοκλή, τότε εκμηδενίζεται...
Όταν δεν υπάρχει γύρω μας τίποτα αληθινό, πώς να υποψιαστούμε ότι όλα είναι ψεύτικα;
Ἀντιπροσωπευτικὸ εἰκονίδιο μέλους
ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΜΑΡΙΟΣ
Αστερίων
 
Δημοσ.: 2320
Ἐγγραφή: Τετ 29/03/2006 19:02
Τοποθεσία: Π Ο Λ Ι Τ Ε Ι Α

ΣΟΦΙΣΤΕΣ

Δημοσίευσηἀπό ΑΝΑΓΝΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ » Δευ 22/06/2009 17:49

ΖΑΝΕΚΑ ΣΤΕΡΓΙΑΝΗ ἔγραψε:Αγαπητέ Ευάγγελε,

Ο αγώνας σου να κρατήσεις ζωντανό το φιλοσοφικό πνεύμα της Δημοθοινίας, παρά τις πρόσφατες εκ του αντιθέτου προσπάθειες (βλέπεις οι σειρήνες είναι γητεύτρες), είναι αξιέπαινος και γι' αυτό θα προσπαθήσω να συνεισφέρω στην ενδυνάμωσή του με τις ακόλουθες παρατηρήσεις μου πάνω στο θέμα σου.


Ευχαριστώ Στεργιανή για τα καλά σου λόγια, αν και δεν το αξίζω (το πιστεύω, δεν το λέω έτσι). Το θέμα δεν το ξέχασα, τις επόμενες μέρες θα αναρτηθούν (πρώτα ο Θεός) τα πορτραίτα κάποιων Σοφιστών.
"ΓΕΜΙΣΕ Ο ΤΟΠΟΣ ΑΠΟ ΜΕΝΤΩΡΕΣ"!
ΑΝΑΓΝΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ
ΟΔΥΣΣΕΥΣ
 
Δημοσ.: 598
Ἐγγραφή: Δευ 21/03/2005 18:26
Τοποθεσία: ΒΥΡΩΝΑΣ-ΑΤΤΙΚΗ

ΠΟΡΤΡΑΙΤΑ ΣΟΦΙΣΤΩΝ

Δημοσίευσηἀπό ΑΝΑΓΝΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ » Δευ 20/07/2009 21:15

ΞΕΝΙΑΔΗΣ

Για τον Ξενιάδη γνωρίζουμε πραγματικά πολύ ελάχιστα πράγματα και για την ζωή του και για την φιλοσοφία του.
Ο Ξενιάδης ο Κορίνθιος, τον οποίο μνημόνευε ο Δημόκριτος, υποστήριζε ότι τα πάντα είναι ψευδή, ότι κάθε παράσταση και κάθε γνώμη ψεύδεται. Και εδώ θα φέρω ένα παράδειγμα, όταν βλέπουμε και αγγίζουμε ένα τραπέζι το βλέπουμε σαν ενιαίο σώμα, αλλά οι 5 αισθήσεις έχουν μια λανθασμένη εντύπωση. Στην πραγματικότητα το τραπέζι αποτελείται από πάρα πολλά άτομα, όπου λόγω της τρομερής (στερεά, γιατί τα υγρά έχουν λιγότερη) έλξης που έχουν μεταξύ τους είναι πάντα ενωμένα, και επειδή ο άνθρωπος περιορίζεται στις 5 αισθήσεις, δεν το αντιλαμβάνεται. Δηλαδή ΔΕΝ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ!

Ακόμα υποστήριζε ότι από το μη ον γίνεται καθετί που γίνεται και στο μη ον φθείρεται καθετί που φθείρεται, στην ουσία υιοθετεί την ίδια άποψη με τον Ξενοφάνη. Γενικά ο Ξενιάδης βασίζει την φιλοσοφία του σε Ελεατικές αρχές.
"ΓΕΜΙΣΕ Ο ΤΟΠΟΣ ΑΠΟ ΜΕΝΤΩΡΕΣ"!
ΑΝΑΓΝΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ
ΟΔΥΣΣΕΥΣ
 
Δημοσ.: 598
Ἐγγραφή: Δευ 21/03/2005 18:26
Τοποθεσία: ΒΥΡΩΝΑΣ-ΑΤΤΙΚΗ

ΠΟΡΤΡΑΙΤΑ ΣΟΦΙΣΤΩΝ

Δημοσίευσηἀπό ΑΝΑΓΝΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ » Τρί 21/07/2009 18:26

ΘΡΑΣΥΜΑΧΟΣ

Ο Θρασύμαχος ήταν Χαλκηδόνιος σοφιστής, από τα Χαλκηδόνα της Βιθυνίας (αυτός πρώτος διέκρινε την περίοδο και τον κώλον και εισηγήθηκε τον τρόπο ρητορείας, που είναι εν χρήσει σήμερα, μαθητής του φιλοσόφου Πλάτωνα και του ρήτορα Ισοκράτη). Έγραψε λόγους συμβουλευτικούς, τέχνη ρητορική, παίγνια, αφορμές ρητορικές.

Οι αυθεντίες, οι οποίες τις παρέλαβαν, από πολλούς, σαν κληρονομιά, και τις προήγαγαν σταδιακά, τις έφτασαν στην σημερινή τους τελειότητα: μετά τους πρώτους ο Τεισίας, μετά ο Θρασύμαχος, εν συνεχεία ο Θεόδωρος και πολλοί άλλοι.

Μετά από αυτές, πολύ αξιοθαύμαστη αρετή βρίσκω στον Λυσία, της οποίας πρωτεργάτη ο Θεόφραστος θεωρεί τον Θρασύμαχο, ενώ ο Διονύσιος πιστεύει ότι ήταν ο Λυσίας άλλωστε φαίνεται ότι αυτός προηγούνταν χρονικά. Λέω όμως ότι και οι 2 άκμασαν την ίδια περίοδο…. Ποια είναι η αρετή; Αυτή που ανακυκλώνει τα νοήματα και χρησιμοποιεί την κυκλική επαναφορά στην εκφορά των λέξεων, κατεξοχήν οικεία και αναγκαία στους δικανικούς λόγους και σε κάθε αληθινό αγώνα λόγου.

Πολλοί μετανιώνουν για την μάταιη και στείρα έδρα, όπως δείχνει ο θάνατος του Θρασύμαχου: Του ρήτορα, ο οποίος πέθανε στην Αθήνα με απαγχονισμό.

Ο Νεοπτόλεμος από την Πάρο στο «περί Επιγραμμάτων» λέει ότι στη Χαλκηδόνα πάνω στο μνήμα του Θρασύμαχου, ήταν γραμμένο το ακόλουθο επίγραμμα:
«Το όνομα μου θήτα, ρο, άλφα, σίγμα, ύψιλον, μι, άλφα, χι, ου, σίγμα.
Πατρίδα μου η Χαλκηδόνα. Τέχνη μου η σοφία».

Ο Θρασύμαχος, την ώρα που συζητούσαμε μεταξύ μας, πολλές φορές όρμησε να πάρει τον λόγο, αλλά εμποδιζόταν από τους παρευρισκομένους, που ήθελαν να ακούσουν μέχρι τέλους όταν σταματήσαμε και είπα εγώ αυτά, δεν μπορούσε πια να συγκρατηθεί, αλλά, αφού μαζεύτηκε σαν θηρίο, χίμηξε καταπάνω μας, σαν να ήθελε να μας κατασπαράξει.

Ο Θρασύμαχος δεν θα διστάσει να διακηρύξει ότι δίκαιο δεν είναι πάρα το συμφέρον του ισχυροτέρου και ότι, βάσει της αρχής αυτής, οι κυβερνήτες έχουν κάθε δικαίωμα να συντάσσουν νόμους προς όφελος τους. Ο εκάστοτε ισχυρός άρχων σε μια κοινωνία έχει την δύναμη να επιβάλει την θέληση του στους πιο αδύναμους πολίτες. Προκειμένου να το επιτύχει, θεσπίζει νόμους που εξυπηρετούν το προσωπικό, το δικό του, συμφέρον. Οι πολίτες, επειδή, όντες ισχυροί, δεν μπορούν ν' αντισταθούν στην δύναμη του άρχοντος, υιοθετούν, υπακούοντας στην θέληση του, τους νόμους, που αυτός έχει εισηγηθεί. Είναι πάντοτε ενδεχόμενος, βέβαια, οι πολίτες να θεωρήσουν ότι η εκ μέρους των υπακοή στους νόμους, που θεσπίζει ο ηγεμών, εξυπηρετεί και το δικό τους συμφέρον. Γιατί η κοινωνία, στους νόμους της οποίας είναι υποχρεωμένοι να υπακούουν, τους προστατεύει από τους ποικίλούς κινδύνους, στους οποίους θα ήταν εκτεθειμένοι αν ζούσαν έξω από την κοινωνία, στην ύπαιθρο.Οι πολίτες θεσπίζουν τους νόμους και τα ηθικά αξιώματα, για να καταστείλουν την αυθαιρεσία των αρχόντων τους. Οι νόμοι αναδεικνύονται σε μέσα ή φορείς εξυπηρέτησης των συμφερόντων ανθρώπων.

Ο Ισοκράτης …. όπως και ο Θρασύμαχος και ο Γοργίας -ο 1ος, κατά την παράδοση, που επιχείρησε μια έντεχνη τοποθέτηση των λέξεων- του φαίνονταν να είναι κομμένοι σε μικρές ρυθμικές φράσεις.

Ο Θρασύμαχος ήταν καθαρολόγος, λεπτολόγος και ικανός να βρίσκει και να λέει, χρησιμοποιώντας το κυκλικό σχήμα και με μεγαλοστομία, αυτό που θέλει έχει δοθεί ολοκληρωτικά στη συγγραφή εγχειριδίων ρητορικής και επιδεικτικών λόγων, δικανικούς όμως [ή συμβουλευτικούς] δεν άφησε κανέναν τα ίδια θα μπορούσε να πει κανείς και για τον Κριτία και τον Ζωϊλο, μόνο που διαφέρουν μεταξύ τους στην ερμηνεία των χαρακτήρων.

ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΧΝΗ
Ο Θρασύμαχος από την Χαλκηδόνα σε κάποιο από τα προοίμια του λέει ότι ο Τιμοκρέων έφτασε στην αυλή του βασιλιά των Περσών και, φιλοξενούμενος από αυτόν, γέμισε την κοιλιά του. Όταν ο βασιλιάς τον ρώτησε τι θα έκανε μ’ ένα τέτοιο ξεκίνημα, είπε ότι θα χτυπήσει αναρίθμητους Πέρσες. Την επομένη ημέρα νίκησε πολλούς, τον ένα μετά τον άλλο, κι ύστερα τους χτύπησε με το χέρι του. Όταν τον ρωτούσαν για ποιο λόγο το κάνει, είπε ότι, αν κάποιος τον πλησιάσει, έχει φυλαγμένα άλλα τόσα χτυπήματα.

Υπήρξε φοβερός άνθρωπος στο να εξοργίζει πολλούς και μετά, να τους καταπραΰνει με τον λόγο του τον όμορφο, όταν ήταν ακόμη οργισμένοι. Ήταν μάλιστα πολύ επιδέξιος στο να κατηγορεί και να καταρρίπτει τις κατηγορίες με οποιονδήποτε τρόπο.

Δίδαξε ότι ο άνθρωπος πρέπει να κινεί τον οίκτο του δικαστή και να προκαλεί την ευσπλαχνία του, κλαίγοντας για τα γεράματα, τη φτώχεια, τα παιδιά και τα όμοια. Το δίκαιο δεν είναι τίποτε άλλο, παρά το συμφέρον του ισχυροτέρου. Εδώ βλέπουμε μερικά παραδείγματα γιατί οι Σοφιστές είχαν αποκτήσει κακό όνομα.
"ΓΕΜΙΣΕ Ο ΤΟΠΟΣ ΑΠΟ ΜΕΝΤΩΡΕΣ"!
ΑΝΑΓΝΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ
ΟΔΥΣΣΕΥΣ
 
Δημοσ.: 598
Ἐγγραφή: Δευ 21/03/2005 18:26
Τοποθεσία: ΒΥΡΩΝΑΣ-ΑΤΤΙΚΗ

ΠΟΡΤΡΑΙΤΑ ΣΟΦΙΣΤΩΝ

Δημοσίευσηἀπό ΑΝΑΓΝΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ » Τετ 22/07/2009 19:19

ΠΡΟΔΙΚΟΣ

Ο Πρόδικος ο Κείος καταγόταν από τη νήσο της Κέας, από την πόλη Ιουλίδα, και ήταν φυσικός φιλόσοφος και σοφιστής, σύγχρονος του Αβδαρίτη Δημόκριτου και του Γοργία. Υπήρξε μαθητής του Πρωταγόρα του Αβδαρίτη και ο ίδιος είχε μαθητή τον Θηραμένη. Διέκρινε τις ηδονές σε χαρά, τέρψη και ευφροσύνη διότι όλα αυτά είναι ονόματα του ίδιου πράγματος, δηλαδή της ηδονής. Λέγεται ότι έγραψε τις «ΩΡΑΙ», το «περί ΦΥΣΕΩΣ», «περί ΘΕΩΝ», τα οποία σώζονται αποσπασματικά. Πέθανε στην Αθήνα, πίνοντας το κώνειο, με την κατηγορία ότι διέφθειρε τους νέους.

Όταν πήγε στην Αθήνα ως πρεσβευτής και παρουσιάστηκε στο βουλευτήριο, θεωρήθηκε πολύ ικανός άνθρωπος, παρ’ όλο που ακουγόταν δύσκολα επειδή είχε και βαριά προφορά. Αναζητούσε με κάθε τρόπο τη συναναστροφή του με νέους αριστοκρατικής καταγωγής και γόνους πλουσίων οικογενειών, τόσο ώστε να έχει και μεσολαβητές, οι Σοφιστές είχαν τάση εξουσίας, γι’ αυτό το κυνήγι, διότι είχε αδυναμία στο χρήμα και ήταν επιρρεπής στις ηδονές. Τον λόγο του Πρόδικου «Ηρακλέους αίρεσις», που τον ανέφερα στην αρχή, ακόμη και ο Ξενοφών δεν απαξίωσε να τον αναφέρει. Όσο για τη γλώσσα του Πρόδικου, ποιος ο λόγος να αναφέρω τα χαρακτηριστικά της, τη στιγμή που ο Ξενοφών την περιέγραψε τόσο λεπτομερειακά. Ήταν ένας άνθρωπος υλικός που επιζητούσε τόσο τα χρήματα όσο και την εξουσία.

Ο Θουκυδίδης μιμήθηκε λίγο, τις παρισώσεις του Γοργία του Λεοντίνου και τα αντίθετα, που τα είχαν σε υπόληψη εκείνη την εποχή οι Έλληνες, αλλά και την ακριβολογία της γλώσσας του Πρόδικου του Κείου.

Απ’ αυτούς ο Πρωταγόρας και ο Γοργίας λέγεται πως είναι οι πρώτοι με κοινούς τόπους στην φιλοσοφία, ενώ ο Πρόδικος, ο Ιππίας, ο Πρωταγόρας και ο Θρασύμαχος με θέματα συναισθημάτων.
«για να μάθετε από μας την αλήθεια για όλα τα ουράνια….να πείτε εκ μέρους μου στον Πρόδικο να πάει στα κομμάτια από δω και πέρα»: Δεν είναι σωστό που ο Καλλίμαχος συγκαταλέγει τον Πρόδικο στους ρήτορες διότι σαφώς αυτός ανήκει στους φιλοσόφους, έστω και στους Σοφιστές.

Συνδέει κάθε ιερουργία ανθρώπου, μυστήρια και τελετές με τα αγαθά της γεωργίας, θεωρώντας ότι και η σύλληψη των θεών από εκεί ήρθε στους ανθρώπους και κάθε είδους ευσέβειας.
"ΓΕΜΙΣΕ Ο ΤΟΠΟΣ ΑΠΟ ΜΕΝΤΩΡΕΣ"!
ΑΝΑΓΝΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ
ΟΔΥΣΣΕΥΣ
 
Δημοσ.: 598
Ἐγγραφή: Δευ 21/03/2005 18:26
Τοποθεσία: ΒΥΡΩΝΑΣ-ΑΤΤΙΚΗ

ΣΟΦΙΣΤΕΣ

Δημοσίευσηἀπό ΑΝΑΓΝΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ » Σάβ 23/01/2010 05:14

ΛΥΚΟΦΡΩΝ

-<<Η ΓΝΩΣΗ ΕΙΝΑΙ Η "ΚΟΙΝΩΝΙΑ" ΤΟΥ ΓΝΩΡΙΖΕΙΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ>>, διότι στην ερώτηση ποια είναι η αιτία που η γνώση και η ψυχή είναι ένα, ο Λυκόφρων απαντούσε: "Η κοινωνία".
-Ποιο από τα 2, είναι (η αρχοντική καταγωγή) κάτι από τα πολύτιμα και τα αξιόλογα ή, όπως έγραψε και ο Λυκόφρων ο σοφιστής, κάτι το εντελώς κενό. Εκείνος δηλαδή, αντιπαραβάλλοντας την με άλλα αγαθά, λέει: "Της αρχοντιάς η ομορφιά είναι κάτι που δεν φαίνεται η μεγαλοπρέπεια της έγκειται σε μια απλή λέξη", θέλοντας να πει ότι η προτίμηση της έχει να κάνει με κάτι το φαινομενικό, ενώ στην πραγματικότητα δεν διαφέρουν όσοι έχουν ταπεινή από όσους έχουν αρχοντική καταγωγή. Σημασία βέβαια έχει, τι βίο έχει κανείς, να πορεύεται πάντα με τις αρετές και να σέβεται πάντοτε τους νόμους της εκάστοτε πολιτείας.

-"Ο νόμος είναι ο εγγυητής των δικαιωμάτων του ατόμου, δεν μπορεί όμως να κάνει τους πολίτες καλούς και δίκαιους", όπως λέει άλλωστε κι ο Αριστοτέλης, η κοινωνία μοιάζει με συμμαχία λαών, και διαφέρει από τούτη μόνο ως προς την απόσταση που χωρίζει τους λαούς.

-Πρέπει κάποτε να ασχολείσαι και με άλλα πράγματα από εκείνα υπό εξέταση, αν δεν έχει κανείς τίποτα να πει για το δεδομένο ζήτημα, όπως έκανε ο Λυκόφρων, όταν του πρότειναν να γράψει εγκώμιο για τη λύρα.
-Ή μάλλον, επειδή κάποιοι τον πίεζαν να επαινέσει τη λύρα και δεν έχει πολλά να πει, αφού επαίνεσε εν συντομία το συγκεκριμένο αντικείμενο, στη συνέχεια μετέβη στα ουράνια, διότι υπάρχει ένας αστερισμός στον ουρανό, αποτελούμενος από πολλά άστρα, που ονομάζεται Λύρα γι' αυτή βρήκε να πει πολλά και αγαθά.
"ΓΕΜΙΣΕ Ο ΤΟΠΟΣ ΑΠΟ ΜΕΝΤΩΡΕΣ"!
ΑΝΑΓΝΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ
ΟΔΥΣΣΕΥΣ
 
Δημοσ.: 598
Ἐγγραφή: Δευ 21/03/2005 18:26
Τοποθεσία: ΒΥΡΩΝΑΣ-ΑΤΤΙΚΗ


Ἐπιστροφὴ στην Φιλοσοφία



Παρόντες

Παρόντες σὲ αὐτὴ τὴν Δ. Συζήτηση: Δεν ὑπάρχουν ἐγγεγραμμένα μέλη καὶ 0 ἐπισκέπτες

cron