ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ - Η ΜΑΓΙΑ

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ - Η ΜΑΓΙΑ

Δημοσίευσηἀπό ΓΑΡΔΙΚΙΩΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ » Σάβ 27/11/2010 16:31

Η ΜΑΓΙΑ

Η Πούλια πόχει εφτά παιδιά

μες’ απ’ τους ουρανούς περνά.

Κάποτε λίγο σταματά

στο φτωχικό μου και κοιτά:

- Γεια σας τι κάνετε; Καλά;

- Καλά. Πώς είναι τα παιδιά;

- Τι να σας πω; εκεί ψηλά

τα τρώει τα’ αγιάζι κι η ερημιά.

- Γι’ αυτό πικραίνεσαι, Κυρά,

δε μου τα φέρνεις εδώ - να;

- Ευχαριστώ, μα ’ναι πολλά,

θα σου τη φάνε τη σοδειά.

- Δώσε μου καν την πιο μικρή,

τη Μάγια την αστραφτερή.

- Πάρ’ τη λοιπόν κι έχε στο νου

πως θα ’σαι ο άντρας τ’ ουρανού.

Είπε. Και πριν βγάλω μιλιά,

μου την καρφώνει στα μαλλιά.

Λάμπουνε γύρω τα βουνά,

τα χέρια μου βγάνουν φωτιά.

Κι η Πούλια πόχει εφτά παιδιά

φεύγει και μ’ αποχαιρετά.
"πως τόσος πόνος, τόση ζωή πήγαν στην άβυσσο για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη."
Γ.Σεφέρης
Ἀντιπροσωπευτικὸ εἰκονίδιο μέλους
ΓΑΡΔΙΚΙΩΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ
Μέλος
Μέλος
 
Δημοσ.: 188
Ἐγγραφή: Παρ 05/11/2010 18:22
Τοποθεσία: ΑΤΤΙΚΗ

Ἐπιστροφὴ στην Ποίηση



Παρόντες

Παρόντες σὲ αὐτὴ τὴν Δ. Συζήτηση: Δεν ὑπάρχουν ἐγγεγραμμένα μέλη καὶ 0 ἐπισκέπτες

cron