Ὠμοφάγος Χάρις

Συζήτηση περὶ Μυθολογίας - Ἱστορίας

Ὠμοφάγος Χάρις

Δημοσίευσηἀπό ΧΑΒΟΥΤΣΑΣ ΒΛΑΣΗΣ » Κυρ 23/01/2011 17:58

Ὠμοφάγος Χάρις


1/ Ἕνα ἀπὸ τὰ βασικὰ στοιχεῖα τοῦ μυστηριακοῦ δρώμενου τῆς Ὠμοφαγίας, ἐκεῖνο ποὺ θέλει τὸν θεὸ νὰ ἔχει τὴν ὑπόσταση τοῦ διαμελιζόμενου ζώου, δείχνει νὰ ἔχει γίνει εὐρύτερα ἀποδεκτὸ ἀπὸ τοὺς μελετητὲς τῆς ὈρφικοΔιονυσιακῆς λατρείας.
Ὡστόσο, παρὰ τὴν ὑπεραπλουστευμένη διαπίστωση, δὲν εἶναι σπάνια μιὰ σύγχυση, ποὺ διαιωνίζεται σχεδὸν ἀντιγραφικά.
Ἀρκετοὶ ὑποστηρίζουν ὅτι, οἱ ἰδιότητες τοῦ ζώου ποὺ ‘’περνούν’’ στὸν ἄνθρωπο κατὰ τὴν Ὠμοφαγία – Θεοφαγία, εἶναι σύμ-βολικές. Τὸ ἴδιο τὸ Ἱερὸ Ζῶο, ὁ ταῦρος Διόνυσος, γιὰ παράδειγμα, θεωρεῖται ὅτι πάρ-ἔχει συμβολικὴ οὐσία, ἡ ὁποία στὴν συνέχεια ἀπολήγει ‘’συμβολικὴ κατοχή, ποὺ ἐπιτυγχάνεται μέσω τῆς βρώσης.’’
Ἐπιβάλεται λοιπὸν ὁ τονισμός, ὅτι σὲ κανένα στάδιο τοῦ Δρώμενου τῆς Ὠμοφαγίας Θεοφαγίας, δὲν ὑπάρχει, δὲν ὑφίσταται, Συμβολισμός. Οὔτε θυσίας, οὔτε ἰδιοτήτων, οὔτε βεβαίως παρουσίας τοῦ θεοῦ, ‘’μὲ τὴν συμβολικὴ μορφὴ ζώου.’’


Σ’ αὐτὴν τὴν Ἀκολουθία
δὲν ὑπάρχουν οὔτε Σύμβολα,
οὔτε Συμβολισμοί.
Ὅλα τὰ στοιχεῖα εἶναι Π ρ ό τ υ π α.


Ὅλα τὰ στοιχεῖα λειτουργοῦν ἄμεσα καὶ ἀκαριαία.
Ἡ ἀρχαιότερη θρησκευτικὴ ἀντίληψη δὲν πρεσβεύει ἕναν ἀφηρημένης ὑπόστασης θεό, τέτοιον μάλιστα ποὺ πάρ-οὐσία-ζεται αὐτόβουλα σὲ συμβολικὲς καταστάσεις.
Αὐτὲς οἱ δοξασίες εἶναι καρπὸς ὕστερος. Ἀποτελοῦν εἰκασίες μεταγενέστερων, οἱ ὁποῖοι ἀδυνατοῦν νὰ ἐννοήσουν μὲ κάποια σαφήνεια, τὸ ἀρχικὸ δρώμενο. Τὸ κάθε ἀρχικὸ δρώμενο. Ἀδυνατοῦν νὰ ἑρμηνεύσουν, ὅτι ‘’ὁ πρωτόγονος’’ πολὺ ἁπλὰ μετέρχεται, ὑλοποιεῖ, κατεργάζεται, τὴν ἀναφερόμενη Ἲ ε ρ α τ ι κ ή Τ έ χ ν η, ἐπιτυγχάνοντας ἀποτελέσματα ἄμεσα καὶ ἁπτά.
Σωματοποιεῖ, Ἀσώματα Αἴτια, ἀλλὰ ἀσφαλῶς ὄχι μὲ τὴν συνείδηση ἢ τὴν ἀπό-κλειστικὴ σύμπραξη κάποιου ἀόρατου ὑπερβατικοῦ, καὶ ‘’ἐξ ἀποκαλύψεως’’ θεοῦ.

Ἡ ἁπλούστατη λοιπὸν Ἀρχὴ τῆς θεϊκῆς ὠμοφαγίας,
λειτουργεῖ καὶ ὡς ἑξῆς.
Ἒ ν α ξ ε χ ω ρ ι σ τ ό ζ ώ ο μ έ σ α σ τ ό κ ο π ά δ ι, τὸ ὁποῖο διαφέρει ἐνίοτε στὴν σύμμετρη πολυχρωμία, στὸ παράστημα, στὶς κινήσεις, ἒ π ι λ έ γ ε τ α ι ὡς ἀντί-προσωπευτικὸ τοῦ θεοῦ.
Θὰ ἦταν ἀφέλεια νὰ νομιστεῖ, ὅτι οἱ ἐπιδιδόμενοι στὴν λήψη τῆς Ὠμοφαγίας καὶ τῆς μετοχῆς στὴν ἀπορρέουσα Χάρη, ὅτι ἀπορρίπτουν τὴν ὕπαρξη τοῦ θεοῦ σὲ ὅλα τὰ ἄλλα ζῶα τοῦ κοπαδιοῦ.
Ὁ θεὸς ὡς θέων χυμός, ὀπός, αἷμα τοῦ κάθε ἔμβιου, ἀλλὰ καὶ ζῶντος ὀργανισμοῦ,
εἶναι πανταχοῦ παρὼν καὶ τὰ πάντα πληρῶν.
Πληροὶ ἔτσι ἢ ἀλλοιῶς, ὅλο τὸν φυτικὸ καὶ ζωϊκὸ Κόσμο.
Ἕνας τέτοιος θεὸς εἶναι ὁ Διόνυσος.


Μιὰ Ὑδάτινη Θεοφάνεια, ἀλλὰ καὶ Πυρφόρα συγχρόνως, ἀφοῦ ἀνάμεσα στὰ ἀμέτρητα ἐπίθετα, ἀποκαλεῖται Πυρίσπορος, Πύρινος, Πυριφλεγής, κ.ἅ.
Ὁ κισσὸς γιὰ παράδειγμα, ποὺ θεωρεῖται ὁ ἴδιος ὁ Διόνυσος, ἕνα κατ’ ἐξοχὴν πρόσ-ὠπο τοῦ φυτολογικοῦ θεοῦ, μιὰ πολύχρηστη Θεϊκὴ Ἐπιφάνεια, φέρει ἐμφανῶς αὐτὴ τὴν διττὴ ἰδιότητα.
Εἶναι ὑδρόφιλος, ὑδροχαρής, ἀλλὰ συγχρόνως ἄριστος φορέας καὶ παραγωγὸς φωτιᾶς.
’’ἐκ κισσοῦ ἄριστα γίγνονται πυρεῖα.τάχιστα γὰρ ’αναπνεί.’’
Μὲ τὶς ἀντιθετικές του μάλιστα ἰδιότητες χρησιμοποιεῖται τόσο στὸν Γάμο, φίλερως κισσός, ὅσο καὶ στὸν Θάνατο,
"υπὲρ τύμβοιο θαλεροὺς ἐκπροχέων πλοκάμους.’’


2/ Ἡ ἐκλογὴ λοιπὸν τοῦ πρότυπου θεϊκοῦ στοιχείου, κατὰ τὴν διαδικασία ὑλοποίησης τῆς Ὠμοφαγίας, - ἀφοῦ ὁ θεός, ὡς θέων ὀπός, βρίσκεται μέσα σὲ κάθε κισσό, καὶ σὲ κάθε ἐρίφιο, ἐλαφάκι, λεοπάρδαλη, ἢ ταῦρο, - εἶναι θέμα χαρακτηριστικῶν, ἀλλὰ πάνω ἀπ’ ὅλα, εἶναι θέμα Χ ώ ρ ο υ κ α ι Χ ρ ό ν ο υ.
Που κι αὐτοὶ οἱ δυὸ παράγοντες ἐπηρρεάζονται ἀσφαλῶς ἀπὸ τὶς σύμμετρες σύν-θῆκες, τοῦ περιβάλλοντος.
Τὴν Θερμοκρασία, τὴν τιμὴ τῆς Ὑγρασίας, τῆς Βαρύτητας, καὶ ἄλλων δευτερογενῶν ἐπιδράσεων.(π.χ.την αγνεία του ιερέως)
Δὲν πρέπει νὰ διαφεύγει ὅτι ὁ Χῶρος καὶ ὁ Χρόνος δὲν εἶναι ποτὲ σταθερὰ Φαινόμενα. Ἡ Γῆ δὲν ἐπαναλαμβάνει ποτὲ μιὰν ἴδια κίνηση, ἀφοῦ ταξιδεύει μὲ κοχλιωτὴ μάλιστα φορᾶ στὸν βραχίονα τοῦ Γαλαξία.
Ὁ Χῶρος λοιπὸν γίνεται ὁ ἀσφαλέστερος προμηθευτῆς τοῦ θεϊκοῦ Πρότυπου.
Εἶναι ἡ ἐμπειρία τοῦ Τοπίου ποὺ ἐκμαιεύει τὸ κάθε δρώμενο.
Γὶ αὐτὸ σὲ κάθε Ἑλληνικὸ Ἱερὸ διαδραματιζόταν καὶ ἕνα διαφορετικό, ἰδιόρρυθμο Ἱεροτυπικό.
Πουθενὰ δὲν ἐπαναλαμβανόταν μία ἴδια Ἀκολουθία.
Κισσὸς ὑπῆρχε καὶ πλησιέστερα στὴν Ἀθήνα.Ὅμως ὁ μεγαλύτερος Βάκχειος Βότρυς
σείεται ἀπὸ τὶς ἐξ Ἀττικῆς μαινάδες, στὴν δικόρυφη πλάκα τῶν Δελφῶν.
Ὁ Εὐριπίδης παύει νὰ γεννάει ἐρωτηματικά, ἂν ὁ Τ ό π ο ς ὅπου ἐπιτελεῖται τὸ Δρώμενο, ἑρμηνευθεῖ μὲ γνωμμονα τὶς προϋποθέσεις ποὺ προηγήθηκαν.



Θὰ ἦταν ἀφελὴς ἡ πίστη, πὼς αὐτὲς οἱ Βάκχες ποὺ ἐνσυνείδητα ἐπιδίδονται στὴν λήψη τῆς Χάρης, περιορίζουν τὴν Ὠμοφαγία, σ’ ἕνα συγκεκριμμένο φυτὸ ἢ ζῶο, ἀπὸ τὰ ἀμέτρητα ποὺ ὑπάρχουν στὸν περίγυρο. Αὐτὸ τὸ ἐκλεγμένο πρότυπο μικρὸ ἔνθεο ζῶο, ἐνίοτε τὸ θηλάζουν, καὶ μετὰ τὸ διαμελίζουν.
Ὥστε δὲν ὑπάρχει εἰκαστικὸ τρίπτυχο, μαινάδα – ζῶο – θεός, ἀλλὰ τὸ ἀληθινὸ δίπτυχο, Μαινάδα – Θεὸς σὲ λειτουργικὴ συνύπαρξη, καὶ ἐν συνεχείᾳ ἀφομοίωση.
Μιὰ ἀφομοίωση – Ἀποθέωση.
Μιὰ ἀληθινὴ σ υ γ γ έ ν ε ι α - ἒ ν σ ω μ ά τ ω σ η μὲ τὸν θεό.

Ἔτσι ἡ Ὠμοφαγία γίνεται Χάρις.


Ἔτσι ἡ μαινάδα εἶναι ὄντως ἔνθεη καὶ περιέρχεται σὲ Ἔκσταση καὶ Ἐνθουσιασμό.
Μ’ αὐτὲς τὶς προϋποθέσεις, Ὠμέστης καὶ Ὠμάδιος, δὲν σημαίνει ‘’αὐτὸν ποὺ τρώει ὠμὸ κρέας,’’ ἀλλὰ τό, μὲ θεϊκὴ ὑπόσταση καὶ πληρότητα ἱστάμενο ὠμό, καὶ διακείμενο ὠμὸ ζῶο. Ὠμός-ἔστη, ὠμός-διά.
Στὴ συνέχεια ἡ πρόταση θὰ καταννοηθεῖ πληρέστερα.

Τὰ πάντα ‘ἕν, καὶ ’εξ ‘ἑνὸς πάντα
‘Ηράκλειτος

Κάτι ὡστόσο ποὺ χρειάζεται βελτίωση, καὶ ἀπορρέει ἀπὸ τὴν ἀλληλουχία ἡ ὁποία προηγήθηκε, εἶναι ἡ ἄποψη, ὅτι ἡ Ὠμοφαγία ἐπιτελεῖται ‘’κατόπιν θεϊκῆς ἐπιταγῆς.’’
Δὲν ὑπάρχει καμιὰ θεϊκὴ ὑπόδειξη ἢ ἐπιταγή. Πῶς θὰ ἦταν δυνατὸν ἄλλωστε.
Οἱ παρεξηγημένοι ‘’λάτρεις’’ δὲν πρεσβεύουν ἀφηρημένο θεό.
Περιέρχονται σὲ ἔκσταση καὶ μέθεξη ἀπὸ τὴν Ὠμοφαγία, ἢ κωμάζουν ὑπὸ τὴν ἐπήρρεια τῆς σείσης τοῦ ἀνθισμένου κωματοφόρου κισσοῦ, καὶ ἄλλοτε ἀπὸ τὸ ἁπλὸ μάσημα τῶν φύλλων του, ἀλλὰ πάντα κινούμενοι μέσα σὲ

Ὅρια καὶ Αἴτια Κόσμου Αἰσθητοῦ.

Τόσο οἱ προϋποθέσεις, ὅσο καὶ οἱ συνέπειες τοῦ δρώμενου, εἶναι ἀποκλειστικὸς καρπός, παραγωγὴ καὶ προϊὸν ἐκείνου ποὺ σήμερα ἀποκαλεῖται ‘’λάτρης.’’
Καὶ μάλιστα τῆς ἐπισυναπτόμενης ἀπὸ τὸν Ὅμηρο ἱκανότητας τοῦ ‘’λάτρη.’’
‘’ χαλεποὶ θεοὶ φαίνεσθαι ’εναργείς ‘’(δύσκολον τὸν θεὸν ’οφθαλμοφανώς ’ιδείν.)
Ἐναπόκειται στὴν ἱκανότητα τοῦ ‘’λάτρη’’ νὰ Σωματοποιήσει τὸν Ἀσώματο θεό.



Τὸ Ἀσώματο Αἴτιο.

Ὁ νοητὸς θεός, ἡ χρηστικὴ Οὐσία τοῦ ἀσώματου αἴτιου, μὲ τὴν ἐφαρμογὴ τῆς Ἱερατικῆς Τέχνης, ὡς ἐνυπάρχων μέσα στὴν ὕλη, συμπράτων σωματοποιεῖται, στὰ
ἀντιπροσωπευτικὰ φυτικὰ ἢ ζωϊκὰ Εἴδη, ποὺ χρησιμοποιοῦνται στὴν Τελετουργία.
Αὐτὸν τὸν μηχανισμό, αὐτὴν τὴν διαδικασία, προϋποθέτει, καὶ συνεπάγεται, ὁ ὕστερος θρησκευτικὸς λόγος :




Τὰ πρῶτα Αἴτια ἀσώματα
Τὰ δὲ κατὰ συμβεβηκὸς ἢ μετοχὴν
τῆς σωματικῆς ὑποστάσεως,
ὥστε εἶναι τὸν Κόσμον σῶμα.
Ἀριστοτέλης



Ὁ θέων ὀπός, σὲ θέση καὶ λειτουργία δεσπόζουσα, πληροὶ τὰ Πάντα.


3/ Ὑπερβολὴ ἐπίσης θεωρεῖται, νὰ ἐπωνομάζονται οἱ ὠμοφαγικὲς πράξεις ‘’βάρβαρη τελετουργία.’’ Πῶς ἄραγε θὰ προέκυπτε χάρις ἀπὸ μία βάρβαρη τελετουργία;
Τὰ κύτταρα τοῦ κάθε φυτοῦ, δὲν παρουσιάζουν διαβαθμίσεις στὸν πόνο ὅταν κόβονται μὲ μαχαίρι, ἀπὸ τὰ ἀντίστοιχα τοῦ ζώου ποὺ θανατώνεται μὲ διαμελισμό, καὶ μὲ ‘’πολιτισμένη’’ διαδικασία καταναλώνονται βρασμένα ἢ ψημμένα.
Σὲ μεγαλύτερο μάλιστα βαθμὸ ἀπάνθρωπος, θὰ ἦταν δυνατὸν νὰ ἀποκληθεῖ, ἐκεῖνος ποὺ ποικιλλότροπα καρυκεύει καὶ ποικιλλόμορφα παρασκευάζει εὔγευστα ἐδέσματα, ἀπὸ ἕνα γενικότερα ὄμαιμο Εἶδος.
Αὐτὲς οἱ ἀντιλήψεις καὶ πρακτικὲς δὲν ἦταν πάντα ἔτσι ἐμπεδομένες.
Εἰδικότερα ὅμως στὴν Θεοφαγία, ὁ πρότυπος θεός, εἶναι τόσο καθαρώτερος, καὶ ἁγνότερος, ὅσο σὲ πιὸ ‘’ἀρχαϊκή’’ κατάσταση καὶ μορφὴ βρίσκεται.
Ὁρίστε γιατί ὁ Διόνυσος κομματιάζεται καὶ τρώγεται στὴν βρεφικὴ ἀνάπτυξή του.
Σήμερα μιὰ τέτοια Μετάληψη – μικρῆς ἡλικίας ζῶντος ζώου – θὰ γινόταν ἐφιαλτική.

Οἱ Τιτάνες καλῶς κομμάτιασαν, καὶ ἔφαγαν τὸν βρεφικὸ Διόνυσο.
Τὸ ἀποτέλεσμα δὲν δηλώνει ἁπλῶς, ἀλλὰ ἀποδεικνύει πὼς μέσα στὴν
Τιτανικὴ Φύση τοῦ ἀνθρώπου, συνυπάρχει αὐτόματα καὶ ἡ Οὐσία τοῦ θεοῦ.

Στὸ σύγχρονο θρησκευτικὸ Τυπικό, ὁ θεός, φέρεται ὅτι ὑπεκατέστησε ἐαυτόν, μὲ τὸν Ἃ ρ τ ὁ ν καὶ Ὁ ἲ ν ὁ ν. Ὁ κάθε Ἄρτος καὶ ὁ κάθε Οἴνος ἀνάγονται μέσω τῆς θείας Τελετουργίας σὲ Σῶμα καὶ Αἷμα τῆς Θεότητας.
Ὁ θεὸς ἔτσι εἶναι αἱρετός, ἁλώσιμος καὶ ἀφομοιούμενος.






Ἐπίλογος




Τὰ πάντα ἐν καὶ ἐξ ἐνὸς πάντα.
Τὰ πάντα ἐκ μονάδος προέρχεται καὶ εἰς μονάδα καταλήγει.
Ἔστι δ’ ἐπί πάσι ἀρχὴ μία καὶ οὐσία.



Βέβαια τὸ κάθε Θρησκευτικὸ Σύστημα, στὸ δόγμα τοῦ : τὰ καλὰ καὶ συμφέροντα,
ἐπαγγέλεται μιὰν ἀναντίρρητη αὐθεντικότητα τοῦ ἡμέτερου θεοῦ, ἡ ὁποία ὑποστηρίζεται
καὶ ἀπὸ τὰ ἑκατομμύρια τῶν μυημένων σ’ αὐτὸν τὸν ἐπώνυμο θεό.

Θὰ ἦταν ὅμως σφάλμα,ἡ θρησκεία τῶν πολλῶν, καὶ τῶν πολιτισμένων,
( π,χ. Χριστιανισμός, Ἰσλάμ, Βουδισμὸς ) νὰ ταξινομηθεῖ σὲ θέση ὑπέρτερης ἀποτελεσματικότητας
καὶ ἐπήρρειας στὸν ἀνθρώπινο παράγοντα, ἀπ’ ὅση δύναμη καὶ ἐπήρρεια ἀπορρέουν ἀπὸ μικρότερες φυλετικὲς ἱεροπραξίες.
Οἱ μάγοι – γιατροὶ τῆς κεντρικῆς Ἀφρικῆς, οἱ Σαμάνοι τῶν περιπολικῶν περιοχῶν, οἱ γραφικοὶ ἱερεῖς τοῦ Εἰρηνικοῦ Ἀρχιπελάγους, δὲν ὑπολείπονται στὴν ἱκανότητα Σωματοποίησης τοῦ ἀσώματου Θεοῦ.


Καὶ αὐτοὶ ἐπιτελοῦν μία Τελετουργία, αἱματηρὴ ἢ ἀναίμακτη, μὲ τὰ ἴδια καὶ ἀσφαλῶς λιγότερο ὑστερόβουλα ἀποτελέσματα.
Καὶ αὐτοὶ ἐναρμονιζόμενοι σὲ μιὰν ἐκπληκτικὴ ἀρχέγονη παρακαταθήκη, κυριολεκτικὰ ὑλοποιοῦν τὰ ἀρχικὰ ἀσώματα Αἴτια.

Ὅλες τὶς ἐποχὲς τὸ ὑλικόν, τὸ ποιητικόν, τὸ εἰδικὸν καὶ τὸ τελικὸν αἴτιον, παραβρίσκονται σὲ θέση διάπλασης.

Κατά την κατεργασίαυλοποίησης, μιὰ διακριτὴ ποιότητα ἀποτελέσματος, μεταξὺ Θετικοῦ – Ἀρνητικοῦ, ( Καλοῦ καὶ Κακοῦ ) ἁπλὰ εἶναι θέμα ἐπιλογῆς……
"Αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων, μηδὲ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν»..

ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
Ἀντιπροσωπευτικὸ εἰκονίδιο μέλους
ΧΑΒΟΥΤΣΑΣ ΒΛΑΣΗΣ
Μάκιστος
 
Δημοσ.: 1595
Ἐγγραφή: Πέμ 10/03/2005 15:24
Τοποθεσία: Ν38 36' 41" Ε23 31' 18"

Ὠμοφάγος Χάρις

Δημοσίευσηἀπό ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΣ » Δευ 24/01/2011 03:17

Ενδιαφέροντα στοιχεία παρατίθενται και στο επισυναπτόμενο αρχείο, απόσπασμα από το βιβλίο του Ε.R. Dodds ''Euripides Bacchae, edited with Introduction and Commentary''
Second edition, Oxford, At the Clarendon Press [1960]
Συνημμένα
.doc
(58.5 KiB) Ἔχει μεταφορτωθεῖ 243 φορές
Υπομονή Ήλιος θα φανεί με χρυσά φτερά για να μας πει, μες στην ντροπή, πολεμίστε και γκρεμίστε τη Δρακογενιά

Νίκος Γκάτσος - Ο Δράκος
Ἀντιπροσωπευτικὸ εἰκονίδιο μέλους
ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΣ
Μέλος
Μέλος
 
Δημοσ.: 227
Ἐγγραφή: Τετ 06/09/2006 11:51

Ὠμοφάγος Χάρις

Δημοσίευσηἀπό ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΣ » Πέμ 17/02/2011 00:33

Βλάση καλησπέρα. Η αλήθεια είναι ότι αδυνατώ να κατανοήσω το τελικό αποτέλεσμα της σκέψης σου, αλλά εντάξει, λογικό είναι μιας και δεν έχω εμβαθύνει σε τέτοιες αναλύσεις και καταστάσεις που μας παρουσιάζεις. Θα ήταν χαρά μου αν μπορέσεις να μου πεις τί ακριβώς θες να πεις, δηλαδή με απλά λόγια τί εν τέλει γίνεται με την ωμοφαγία.

Αναφέρεις ότι:
Εἰδικότερα ὅμως στὴν Θεοφαγία, ὁ πρότυπος θεός, εἶναι τόσο καθαρώτερος, καὶ ἁγνότερος, ὅσο σὲ πιὸ ‘’ἀρχαϊκή’’ κατάσταση καὶ μορφὴ βρίσκεται.
Ὁρίστε γιατί ὁ Διόνυσος κομματιάζεται καὶ τρώγεται στὴν βρεφικὴ ἀνάπτυξή του.
Σήμερα μιὰ τέτοια Μετάληψη – μικρῆς ἡλικίας ζῶντος ζώου – θὰ γινόταν ἐφιαλτική.


Δεν θα μπορούσαμε να συσχετίσουμε την σφαγή και τη βρώση του αρνίου κατά το Πάσχα με μία μορφή θεοφαγίας όπως παραθέτεις;
Υπομονή Ήλιος θα φανεί με χρυσά φτερά για να μας πει, μες στην ντροπή, πολεμίστε και γκρεμίστε τη Δρακογενιά

Νίκος Γκάτσος - Ο Δράκος
Ἀντιπροσωπευτικὸ εἰκονίδιο μέλους
ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΣ
Μέλος
Μέλος
 
Δημοσ.: 227
Ἐγγραφή: Τετ 06/09/2006 11:51

Ὠμοφάγος Χάρις

Δημοσίευσηἀπό ΧΑΒΟΥΤΣΑΣ ΒΛΑΣΗΣ » Σάβ 05/03/2011 12:17

Σταῦρε καλησπέρα!

Κατ' ἀρχήν μέγιστη χαρά μου εἶναι καί μόνο ἡ θέληση σχολιασμοῦ σου, στό παραπάνω κείμενο.

Ἴσως ἀργήσω, καί νά ἀπαντήσω σέ αὐτό πού ρώτησες, ἀλλά καί ἐφ' ὅλης της Ὕλης.
Ἡ αἰτιολογία εἶναι πώς αὐτό πού ἀνάγνωσες, καί αὐτό πού παραθέτω στήν κατηγορία "ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ", (viewtopic.php?f=52&t=4615) ἀμφότερα εἶναι κομμάτια - δοκίμια, μιά διαφορετικῆς ἐργασίας, καί πρός τό παρών τουλάχιστον ἀπό ἐμένα δέν ὑπάρχει λόγος σχολιασμοῦ τῶν κειμένων.

Ὅπως καταλαβαίνεις τά παραθέτω γιά "λαθραία ἁλίευση ἰδεῶν" :lol: :thumbup:
"Αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων, μηδὲ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν»..

ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
Ἀντιπροσωπευτικὸ εἰκονίδιο μέλους
ΧΑΒΟΥΤΣΑΣ ΒΛΑΣΗΣ
Μάκιστος
 
Δημοσ.: 1595
Ἐγγραφή: Πέμ 10/03/2005 15:24
Τοποθεσία: Ν38 36' 41" Ε23 31' 18"


Ἐπιστροφὴ στην Μυθολογία - Ἱστορία



Παρόντες

Παρόντες σὲ αὐτὴ τὴν Δ. Συζήτηση : Δεν ὑπάρχουν ἐγγεγραμμένα μέλη καὶ 1 ἐπισκέπτης

cron