ΣΧΕΣΗ ΑΝΘΡΩΠΟΥ-ΖΩΟΥ ΥΠΟ ΤΟ ΠΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

Θέματα ποὺ δὲν ἀνήκουν σὲ μία ἐκ τῶν ἀνωτέρω ἐπιστημονικῶν κατηγοριῶν

ΣΧΕΣΗ ΑΝΘΡΩΠΟΥ-ΖΩΟΥ ΥΠΟ ΤΟ ΠΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

Δημοσίευσηἀπό ΚΑΤΣΟΥΛΑ ΑΜΑΛΙΑ » Σάβ 16/06/2012 20:11

Εἰκόνα
Στις εγκαταστάσεις του Π.Ν στο Σκαραμαγκά διοργανώθηκε στις 15/6/2012 ημερίδα με θέμα το νομικό πλαίσιο της σχέσης ανθρώπου-ζώου υπό την αιγίδα της διοίκησης του σώματος.
Την ημερίδα έκλεισε ο αρχηγός του Γ.Ε.Ν Κοσμάς Χρηστίδης, ο οποίος χαρακτήρισε την εκδήλωση «σύναξη για τη βελτίωση του πολιτιστικού μας γίγνεσθαι»
Είχα την τιμή να συμπεριλαμβάνομαι στους ομιλητές αυτής της εκδήλωσης που οργανώθηκε από το Π.Ν και να γνωρίσω από κοντά το καταπληκτικό έργο προστασίας της άγριας πανίδας και των αδέσποτων ζώων συντροφιάς που επιτελεί το σώμα, υπό τη διοίκηση του πλοιάρχου, Ευστάθιου Γρυπάρη,σε συνεργασία με το ζωοφιλικό σωματείο Ζ.Ο.Ε.Σ Το έργο αυτό είναι ίσως και το μοναδικό παγκοσμίως τέτοιου είδους που επιτελείται από στρατιωτικό σώμα, συνεχίζεται με συνέπεια χρόνια τώρα ,χωρίς να τύχει της επιβαλλόμενης προβολής και αναγνώρισης,αντιθέτως κατά καιρούς έχουν γίνει και προσπάθειες να διακοπεί και περί αυτού έχω ιδίαν αντίληψιν.Αξίζουν χίλιοι έπαινοι στους αξιωματικούς του ναυτικής βάσης οχυρώματος Σκαραμαγκά που δίνουν μαθήματα πολιτισμού με το έργο τους και στην Πρόεδρο της Ζ.Ο.Ε.Σ Νάντια Ζόμπολα που έχει αφιερώσει τη ζωή της στο έργο αυτό.
Σας παραθέτω την ομιλία μου προς ενημέρωση όσων ενδιαφέρονται για τη νομοθεσία προστασίας ζώων.

Αμαλία Κατσούλα

Εἰκόνα

Kύριε Ναύαρχε,
΄Ελληνες και Ελληνίδες αξιωματικοί,
Κυρίες και Κύριοι,
Κατ΄αρχάς , με τιμά η πρόσκληση στην ημερίδα αυτή και ευχαριστώ θερμά .Αξίζουν συγχαρητήρια στο Π.Ν ,για την πρωτοβουλία αυτή και για την ευαισθησία του σώματος, σε θέματα περιβάλλοντος .Στην εποχή της κατάρρευσης των σταθερών στις οποίες στηριχθήκαμε ως κοινωνία, στην εποχή της βαθιάς οικονομικής ύφεσης και της κρίσης των ανθρωπίνων αξιών, θ΄αναρωτηθεί κάποιος αν έχει νόημα μια συζήτηση για τα δικαιώματα των ζώων και το νομικό πλαίσιο προστασίας τους. Σ¨αυτό το ερώτημα θα προσπαθήσω ν΄απαντήσω στη συνέχεια.
"Πάντων χρημάτων μέτρον έστιν άνθρωπος, των μεν όντων ως έστιν, των δε ουκ όντων ως ουκ εστίν", έλεγε ο κορυφαίος των Σοφιστών ο Πρωταγόρας ο Αβδηρίτης και ο Αριστοτέλης συμπλήρωσε τη φράση λέγοντας .«Αν είναι άνθρωπος». Το σύστημα των κανόνων και των αξιών μέσα στο οποίο ζει και εξελίσσεται η κοινωνία, είναι κατά βάση ανθρωποκεντρικό. Ωστόσο,σ΄αυτόν εδώ τον τόπο για χιλιετίες λατρεύτηκε η Φύση. Η φύση αποτέλεσε για του αρχαίους Έλληνες το πεδίο βάσης και εξέλιξης του ανθρώπου « Θεά Φύση, μητέρα των πάντων αιώνια ζωή, αθάνατη πρόνοια, όλα Εσύ!» έλεγαν οι Ορφικοί ,ενώ ο Θεόφραστος , μαθητής του Αριστοτέλη έγραφε:
«…πιστεύουμε ότι όλοι οι άνθρωποι αλλά και όλα τα ζώα, ανήκουν στην ίδια ράτσα, γιατί οι αρχές στις οποίες βασίζονται τα σώματά τους είναι οι ίδιες από τη φύση και ακόμα περισσότερο γιατί η ψυχή που έχουν μέσα τους δεν είναι διαφορετική εκ φύσεως, όσον αφορά, τις επιθυμίες, τις ορμές επιθετικότητας, τις σκέψεις και κυρίως τις αισθήσεις. Αλλά όπως γίνεται για τα σώματα, κάποια ζώα έχουν μια τέλεια ψυχή, ενώ σε άλλα αυτή είναι λιγότερο τέλεια: πάντως οι αρχές είναι από τη φύση οι ίδιες. Και αυτό επιβεβαιώνεται από την αγάπη προς τους συγγενείς τους. Εάν είναι αλήθεια αυτό που λέγεται όσον αφορά τις πηγές των ηθών, όλα τα είδη είναι έξυπνα, αλλά διαφέρουν στην εκπαίδευση και στη σύνθεση του μίγματος των πρώτων υλών. Απ' όλες τις πλευρές λοιπόν, οι ράτσες των ζώων είναι συγγενείς με την δική μας, επειδή τα μέσα συντήρησης είναι τα ίδια για όλους, όπως ο αέρας που αναπνέουμε, γιατί, σύμφωνα με τον Ευρυπίδη, ένα κόκκινο αίμα ρέει σε όλα τα ζώα και όλοι έχουν για κοινό τους πατέρα τον ουρανό και για κοινή τους μητέρα τη γη…»
Ο Πλούταρχος αργότερα, μέγας ιστορικός και φιλόσοφος της αρχαίας Ελλάδας στην πραγματεία του « Περί Κρεοφαγίας» μεταξύ άλλων ,αναφέρει. « Με ρωτάτε, γιατί ο Πυθαγόρας απόφευγε να τρώει σάρκες ζώων,και γω σας ρωτώ με τη σειρά μου .Πόσο θάρρος χρειάστηκε ο άνθρωπος που έβαλε πρώτος στο στόμα του ένα κομμάτι ματωμένης σάρκας κι έσπασε με τα δόντια του τα κόκαλα ενός σκοτωμένου,ζώου , που σερβίρισε στο τραπέζι του κορμιά νεκρά ,μέλη που λίγο πριν, βέλαζαν, μούγκριζαν, περπατούσαν, έβλεπαν….»

Οι πρόγονοί μας είναι ολοφάνερο πως είχαν αναπτύξει ιδιαίτερη σχέση με τα ζώα και ιδιαιτέρως με το σκύλο και το άλογο, χωρίς να ξεχνάμε και τα ιερά ζώα, τον αετό του Διός , το ελάφι της Αρτέμιδος, τα δελφίνια του Απόλλωνα. Κατά το μύθο, ο θεός Απόλλων εξημέρωσε το σκύλο και τον δώρισε στην αδελφή του θεά Αρτέμιδα, προκειμένου να τη συνοδεύει στο κυνήγι (κύναν άγω). Πέραν όμως, από τους μύθους, οι αρχαίοι Έλληνες ασχολήθηκαν με τα ζώα και στο επιστημονικό πεδίο. Ο πανεπιστήμονας και φιλόσοφος Aριστοτέλης, στο έργο του «περί ζώων ιστορία», κάνει μια λεπτομερή μελέτη γύρω από τα είδη και τη φύση των σκύλων δείχνοντας έτσι τη σημασία που έδιναν οι αρχαίοι στο ζώο αυτό . Ο Μέγας Αλέξανδρος αγαπούσε τα ζώα .Προς τιμήν του σκύλου του Περίττα, έχτισε μια πόλη.Το ίδιο έκανε και για το αγαπημένο του ΄αλογο τον Βουκεφάλα που σκοτώθηκε στη μάχη του Υδάσπη στην Ινδία.
Ο ΄Ομηρος αναφέρεται με συγκινητικό τρόπο στον πιστό ΄Αργο, το σκύλο του Οδυσσέα, που όταν γύρισε χρόνια μετά στην Ιθάκη, μόνο αυτός τον αναγνώρισε, κάνοντας τον ήρωα να δακρύσει..
Οι κυνικοί φιλόσοφοι γύριζαν στους δρόμους των πόλεων και μιμούνταν τη ζωή των σκύλων. Ζούσαν σε πιθάρια ή σε βράχους προκειμένου να ταπεινωθούν και να φιλοσοφήσουν.
Στον ιερό βράχο της Ακροπόλεως, υπήρχαν γαϊδουράκια που ανεβοκατέβαζαν στον Παρθενώνα τους πιστούς και τα αφιερώματα για τα Παναθήναια.¨Όταν γερνούσαν και δεν μπορούσαν πια να σηκώσουν βάρος τα΄άφηναν ν΄ανεβοκατεβαίνουν μόνα ,χωρίς φορτίο, αναγνωρίζοντας ότι πλέον είχαν δικαίωμα να διατρέφονται χωρίς να εργάζονται.
Πλήθος αρχαιολογικών ευρημάτων, αποδεικνύουν σήμερα, πως οι μακρινοί πατέρες μας έθαβαν τα κατοικίδιά τους με τιμές, τους αφιέρωναν επιγράμματα .τα θεωρούσαν μέλη της οικογενείας τους, τα σέβονταν ως μέρος της Θεάς φύσης αναγνωρίζοντας το ενιαίο του παντός.
Δυστυχώς, με την παρακμή του Ελληνικού πολιτισμού, αυτό που έμεινε σε μας και στους υπόλοιπους λαούς της Ευρώπης , ήταν αυτό το αξίωμα του Πρωταγόρα «πάντων χρημάτων μέτρον άνθρωπος»,του οποίου το νόημα αλλοιώθηκε και παραποιήθηκε μέσα από ένα σύστημα κανόνων και αξιών, που ανήγαγε τον άνθρωπο ως είδος και όχι ως φιλοσοφικό ον , κατά Αριστοτέλη, σε κυρίαρχο απέναντι στα άλλα πλάσματα της φύσης ,τα οποία κατατάσσονται αυτομάτως στη θέση του αντικειμένου με μοναδικό υποκείμενο τον άνθρωπο.
Αποτέλεσμα της θεώρησης αυτής ήταν η νομοθεσία ν΄αντιμετωπίζει τα ζώα σε επίπεδο τόσο αστικού όσο και ποινικού δικαίου, με βάση το τι ωφελείται άνθρωπος και πότε ζημιώνεται. Είναι χαρακτηριστικό ότι η εκ προθέσεως θανάτωση ενός κοπαδιού προβάτων από έναν κακό γείτονα αντιμετωπίζεται ως κακούργημα, με βαρύτατες ποινές , ενώ η κακοποίηση ενός προβάτου από τον ίδιο τον ιδιοκτήτη του,π.χ ο ακρωτηριασμός του για διασκέδαση, ν΄αντιμετωπίζεται ως πλημμέλημα.Κι αυτό γιατί στην πρώτη περίπτωση πλήττεται το εισόδημα του ιδιοκτήτη ,άρα προκαλείται μεγάλη ζημία στον άνθρωπο, ενώ στη δεύτερη περίπτωση προκαλείται ζημία μόνο στο ζώο, περί του οποίου δεν ενδιαφέρεται ιδιαίτερα ο νομοθέτης.
Μόλις στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται ότι η δημιουργία νομικού πλαισίου προστασίας των ζώων είναι επιβεβλημένη.Κι αυτό γιατί πρωτίστως πρέπει να προστατευθεί η δημόσια υγεία η οποία απειλείται από την ανεξέλεγκτη οργανωμένη εκτροφή ζώων ,οπότε θεσπίζονται σε διεθνές επίπεδο κανόνες που αφορούν τις συνθήκες διαβίωσης των παραγωγικών ζώων, Παράλληλα πολλαπλασιάζεται η χρήση ζώων για πειραματικούς σκοπούς, η οποία επιβάλλει αυστηρό νομικό πλαίσιο για την ασφαλή εξαγωγή επιστημονικών συμπερασμάτων επ΄ωφελεία του ανθρώπου.
Οι σύγχρονοι επιστήμονες ανακαλύπτουν , στη συνέχεια,2500 χρόνια μετά τις μελέτες του Αριστοτέλη και του Θεόφραστου ότι τα ζώα ,ιδιαιτέρως τα ανώτερα θηλαστικά δεν παρουσιάζουν ιδιαίτερες διαφορές από τον άνθρωπο, έχουν αισθήσεις, νευρικό σύστημα, χαίρονται, πονούν ,λυπούνται, και αξίζουν τον σεβασμό μας .
Παρατηρούν και συμπεραίνουν ,ότι η νοημοσύνη πχ των μεγάλων πιθήκων δεν είναι χαμηλότερη από τη νοημοσύνη ενός βρέφους , ενώ ερευνητές όπως οι Κ. Φιχτέλιους και Σ. Σόλαντερ, στο βιβλίο τους «Πιο έξυπνα κι από τον άνθρωπο ,μελετώντας τα δελφίνια, διαπιστώνουν πως ο εγκέφαλός τους δουλεύει με απίστευτη ταχύτητα σε σχέση με τον δικό μας (δεκαέξι φορές πιο γρήγορα), υπερτερεί στον αριθμό νευρονίων και γαγγλίων του ανθρώπου, επομένως ίσως διαθέτουν μεγαλύτερο δείκτη ευφυίας από τον μέσο άνθρωπο. Σε πειράματα που έγιναν, η επικοινωνία των δελφινιών μπορούσε να γίνει ανάμεσα σε μεταλλικά διαχωριστικά, ή μέσω υποβρύχιων μικροφώνων, όπου ένα δελφίνι ήταν στον Ειρηνικό κι ένα άλλο στον Ατλαντικό Ωκεανό. Συνομιλούσαν λες και ήταν κοντά και μάλιστα το ένα περίμενε να τελειώσει ο συνομιλητής του πριν απαντήσει. Επίσης ανακάλυψαν ότι μιμούνται άψογα την ανθρώπινη ομιλία, ακόμη και το γέλιο.
Ο συγγραφέας Τζ. Ουίλλιαμς, Στο βιβλίο του «Ο ελέφαντας» αναφέρει μεταξύ άλλων την περίπτωση δύο ελεφάντων, που βούλωσαν τα κουδούνια που φορούσαν με λάσπη και στη συνέχεια πήγαν τη νύχτα κρυφά στη φυτεία με τις μπανάνες και κατάφεραν να κλέψουν ένα μεγάλο αριθμό από μπανάνες χωρίς να τους πάρουν είδηση!
Τα παραπάνω ,καταρρίπτουν τον μύθο ότι τα ζώα διαθέτουν μόνο ένστικτο κι αποδεικνύουν ότι έχουν νοημοσύνη που τους επιτρέπει ν΄αποφασίζουν και να σκέφτονται γι΄απλά πράγματα , επομένως μπορούν , κατά το δίκαιο, να θεωρηθούν υποκείμενα.
Το Σεπτέμβριο του 1977, στο πλαίσιο διεθνούς συνάντησης με θέμα τα δικαιώματα των ζώων, η οποία έλαβε χώρα στο Λονδίνο, υιοθετήθηκε από την Διεθνή Ένωση Δικαιωμάτων των Ζώων και άλλες οργανώσεις το κείμενο της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων των Ζώων. Η Διακήρυξη υπογράφηκε στο Παρίσι τον Οκτώβριο του 1978.
Σ΄αυτήν εισαγωγικά επισημαίνεται:
«Λαμβάνοντας υπόψη ότι η Ζωή είναι ενιαία, ότι όλα τα είδη έχουν κοινή καταγωγή και διαφοροποιούνται υπό το νόμο της εξέλιξης των ειδών, λαμβάνοντας υπόψη ότι όλα τα ζωντανά όντα έχουν φυσικά δικαιώματα και κάθε ζώο με νευρικό σύστημα έχει συγκεκριμένα δικαιώματα, λαμβάνοντας υπόψη ότι η περιφρόνηση ή και απλή άγνοια αυτών των φυσικών δικαιωμάτων είναι επιζήμια για την φύση και επιτρέπει στους ανθρώπους να διαπράττουν εγκλήματα εναντίον των ζώων, δεδομένου ότι η συνύπαρξη των ειδών, προϋποθέτει την αναγνώριση εκ μέρους του ανθρωπίνου είδους, του δικαιώματος στη ζωή και των υπολοίπων ζώων και δεδομένου ότι ο σεβασμός των ζώων από τους ανθρώπους είναι αδιαχώριστος με τον αντίστοιχο σεβασμό ανθρώπου προς άνθρωπο, διακηρύσσεται ότι:

Άρθρο 1
Όλα τα ζώα γεννιούνται με ίσα δικαιώματα στη ζωή και στη δυνατότητα ύπαρξης.

Άρθρο 2
1. Ο άνθρωπος οφείλει να σέβεται τη ζωή κάθε ζώου.
2. Ο άνθρωπος ανήκει στο ζωικό βασίλειο και δεν μπορεί να εξοντώνει ή να εκμεταλλεύεται τα άλλα είδη του ζωικού βασιλείου. Αντίθετα, οφείλει να χρησιμοποιεί τις γνώσεις για το καλό των ζώων.
3. Κάθε ζώο δικαιούται φροντίδας, προσοχής και προστασίας από τον άνθρωπο.

Άρθρο 3
1. Κανένα ζώο δεν πρέπει να υποβάλλεται σε κακομεταχείριση ή απάνθρωπη συμπεριφορά.
2. Αν η θανάτωση ενός ζώου θεωρηθεί υποχρεωτική πρέπει να γίνεις στιγμιαία, ανώδυνα και χωρίς καμιά πρόκληση αγωνίας του ζώου.

Άρθρο 4
1. Κάθε ζώο δικαιούται να ζήσει στο φυσικό του χώρο (γη, θάλασσα, αέρας) και να αναπαράγεται σύμφωνα με τους φυσικούς νόμους.
2. Η στέρηση ελευθερίας του ζώου ακόμη κι αν γίνεται για μορφωτικούς σκοπούς είναι αντίθετη προς τη διακήρυξη δικαιωμάτων αυτού.

Άρθρο 5
1. Κάθε ζώο που από παράδοση θεωρείται κατοικίδιο δικαιούται να ζήσει με το ρυθμό και τις συνθήκες ζωής και ελευθερίας που αντιστοιχούν στο είδος του.
2. Η διαφοροποίηση αυτών των συνθηκών από τον άνθρωπο έχει σκοπούς κερδοσκοπικούς και είναι αντίθετη προς τη διακήρυξη.

Άρθρο 6
1. Κάθε ζώο που αποτελεί σύντροφο του ανθρώπου έχει δικαίωμα διάρκειας ζωής ανάλογης με τη φυσική του μακροβιότητα.
2. Η εγκατάλειψη ενός ζώου θεωρείται πράξη απάνθρωπη και εξευτελιστική.

Άρθρο 7
Αναφορικά με τα ζώα που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στον άνθρωπο, η διάρκεια και η ένταση δουλειάς πρέπει να είναι σε λογικά πλαίσια, η διατροφή τους ικανοποιητική και η ανάπαυσή τους υποχρεωτική.

Άρθρο 8
1. Οποιοσδήποτε πειραματισμός πάνω στα ζώα, ιατρικός, επιστημονικός κ.λπ., αντιτίθεται προς τα δικαιώματα των ζώων, εφόσον προκαλεί πόνο σωματικό ή ψυχικό.
2. Πρέπει να επιδιώκεται η αντικατάσταση του πειραματισμού πάνω στα ζώα από άλλες υπάρχουσες τεχνικές.

Άρθρο 9
Τα ζώα που εκτρέφονται για τη διατροφή του ανθρώπου πρέπει να στεγάζονται, να τρέφονται, να μετακινούνται και να θανατώνονται χωρίς πρόκληση πόνου και αγωνίας.

Άρθρο 10
1. Απαγορεύεται η εκμετάλλευση των ζώων για τη διασκέδαση των ανθρώπων.
2. Η έκθεση ζώου και τα θεάματα που χρησιμοποιούν ζώα αποτελούν καταστρατήγηση της αξιοπρέπειας και του σεβασμού προς τη ζωή του ζώου.

Άρθρο 11
Κάθε πράξη που χωρίς λόγο προκαλεί θάνατο ζώου είναι βιοκτονία, είναι έγκλημα απέναντι στη ζωή.

Άρθρο 12
1. Κάθε πράξη που προκαλεί θάνατο μεγάλου αριθμού άγριων ζώων αποτελεί «γενοκτονία», έγκλημα απέναντι στο είδος.
2. Η μόλυνση και οποιαδήποτε καταστροφή του φυσικού μας περιβάλλοντος οδηγούν στη γενοκτονία.

Άρθρο 13
1. Σεβασμός επιβάλλεται ακόμη και στο νεκρό ζώο.
2. Κάθε σκηνή βίας στην τηλεόραση και το σινεμά, με θύματα ζώα πρέπει να απαγορευτεί και μόνο οι σκηνές που έχουν σκοπό να ενημερώσουν για τα δικαιώματα των ζώων οφείλουν να προβάλλονται.

Άρθρο 14
1. Οι οργανισμοί προστασίας και προάσπισης των ζώων πρέπει να αντιπροσωπεύονται από κάθε κυβέρνηση.
2. Τα δικαιώματα του ζώου πρέπει να κατοχυρωθούν απ’ τους νόμους, όπως ακριβώς και τα δικαιώματα του ανθρώπου.

Από τότε μέχρι σήμερα το ζωοφιλικό δίκαιο τόσο σε διεθνές όσο και σε εσωτερικό επίπεδο συνεχώς βελτιώνεται και εξελίσσεται.
Στο Ελληνικό Σύνταγμα δεν υπάρχει πρόβλεψη για την προστασία των ζώων, όπως συμβαίνει σε άλλες ευρωπαικές χώρες, αλλά περιορίζεται στις διατάξεις του άρθρ.24 που αφορά στην προστασία του περιβάλλοντος και στην προστασία της άγριας πανίδας που υποχρεώνει το κράτος να λάβει μέτρα για τη διασφάλιση της βιοποικιλότητας.
Προς την ίδια κατεύθυνση λειτουργούν διάφορες διεθνείς συμβάσεις, όπως η Σύμβαση για την προστασία των υγροτόπων διεθνούς σημασίας (1971 –Σύμβαση Ραμσάρ), η Σύμβαση για την προστασία της παγκόσμιας πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς (1972), η Σύμβαση για το διεθνές εμπόριο άγριων ειδών πανίδας και χλωρίδας που απειλούνται με εξαφάνιση (σύμβαση CITES 1973), η Σύμβαση της Βέρνης για τη διατήρηση της άγριας ζωής και του φυσικού περιβάλλοντος της Ευρώπης (1979), η Σύμβαση για τη βιοποικιλότητα του Ρίο ντε Τζανέιρο (1992) κλπ.
Περαιτέρω τα δικαιώματα των ζώων προστατεύονται από τους ειδικούς ζωοφιλικούς νόμους ν. 1197/1981, ν.3170/2003, και τον πρόσφατο νόμο 4039/2012 εν συνδυασμώ με το ν. 2017/1992 με τον οποίο κυρώθηκε η Ευρωπαική Σύμβαση την προστασία των ζώων συντροφιάς καθώς και από το δίκαιο της ΕΕ .Με την Ευρωπαική σύμβαση προστασίας ζώων ,αναγνωρίστηκε µεταξύ άλλων, ότι το άτοµο έ-
χει ηθική δέσµευση να σέβεται όλα τα ζωντανά δηµιουργήµατα, ότι τα ζώα συντροφιάς, αναλόγως προς τη συµβολή τους στην ποιότητα ζωής, έχουν ι-
διαίτερη αξία για την κοινωνία, και θέσπισε για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκό ε-
πίπεδο, κοινούς κανόνες για την κατοχή των ζώων συντροφιάς και επιµέ-
ρους µέτρα για τα αδέσποτα ζώα
Με τον πρόσφατο νόμο 4039/2012 ορίζονται οι αρχές και οι φορείς για την προστασία και τη σήµανση των ζώων και ορίζονται οι αρµοδιότητές τους (άρθρο 2 και 3). Δηµιουργείται διαδικτυακή βάση δεδοµένων µε τα στοιχεία των δεσποζόµενων και των αδέσποτων ζώων συντροφιάς που έχουν σηµανθεί, καθώς και των ιδιοκτητών των δεσποζόµενων ζώων (άρθρο 4). Επανακαθορίζονται οι υποχρεώσεις των ιδιοκτητών ζώων συντροφιάς, όσον αφορά ιδίως στη σήµανση και την τήρηση των κανόνων ευζωίας, οι οποίοι συγκεκριµενοποιούνται (άρθρο 5. Βλ. και ν. 1197/1981 και ν.Β2017/1992). Θεσπίζεται η απαγόρευση συµµετοχής ακρωτηριασµένων ζώων συντροφιάς σε κάθε είδους εκθέσεις (άρθρο 7). Αναδιοργανώνεται το σύστηµα περισυλλογής και περίθαλψης αδέσποτων ζώων συντροφιάς (άρθρο 9). Θεσπίζεται απαγόρευση χρησιµοποίησης των ζώων σε τσίρκο, θιάσους και επιχειρήσεις συναυλιών και επιδείξεων ή καλλιτεχνικές και άλλες ψυχα-
γωγικές εκδηλώσεις.
Εν κατακλείδι, η νομοθεσία μας είναι επαρκής και διαρκώς εμπλουτίζεται.Το πρόβλημα είναι η εφαρμογή των νόμων, οι οποίοι στο μεγαλύτερο μέρος τους παραμένουν ανενεργείς. Ο σεβασμός κάθε μορφής ζωής δεν αρκεί να επιβληθεί με νόμο. Απαιτείται ηθική. Η ηθική των Ελλήνων πατέρων μας. Η επιστροφή στις ρίζες και στις αξίες του Ελληνικού Πολιτισμού. Η επιστροφή στην Ελληνική κοσμοθεώρηση του ενιαίου της φύσεως, στο αξίωμα του Παρμενίδη «ΕΝ ΤΟ ΠΑΝ».΄Οσο η λίμνη Κουμουνδούρου, παραμένει βούρκος τοξικών αποβλήτων , στη θέση των ιερών λιμνών της Δήμητρας και της Περσεφόνης, ,όσο στην Ελευσίνα ,τόπο τέλεσης των μυστηρίων των Ελλήνων, παραμένουν τα διυλιστήρια μολύνοντας τη θάλασσα που δέχθηκε τα οστά των Σαλαμινομάχων, δεν προκειται ν΄αλλάξει το τοπίο. Θα πρέπει πρώτα ν΄αλλάξουμε εμείς. Το περιβάλλον αποτελεί το μέτρο της ηθικής μας. Για νάρθει η μέρα που αναζητά ο ΄Αγγελος Σικελιανός στο ποίημά του ΙΕΡΑ ΟΔΟΣ, ώστε η ψυχή της αρκούδας , η ψυχή του Γύφτου, του αρκουδιάρη,κ ' η ψυχή του ποιητή, η Mυημένη, να γιορτάσουν μαζί.
Σας ευχαριστώ που με ακούσατε.
ΤΩΝ ΓΑΡ ΗΛΙΘΙΩΝ ΑΠΕΙΡΑ ΓΕΝΕΘΛΑ
ΚΑΤΣΟΥΛΑ ΑΜΑΛΙΑ
Ενεργό μέλος
Ενεργό μέλος
 
Δημοσ.: 706
Ἐγγραφή: Παρ 11/09/2009 06:21

Ἐπιστροφὴ στην Ἄλλα ἐπιστημονικὰ θέματα



Παρόντες

Παρόντες σὲ αὐτὴ τὴν Δ. Συζήτηση: Δεν ὑπάρχουν ἐγγεγραμμένα μέλη καὶ 0 ἐπισκέπτες